Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2016

Β' ΛΥΚΕΙΟΥ 1.6 ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, ΛΥΤΡΩΤΗΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΑΣ

Προσδοκώμενα Μαθησιακά Αποτελέσματα
Οι μαθητές/μαθήτριες να:
-    αναγνωρίζουν τον Τριαδικό Θεό  ως πηγή λύτρωσης στον Χριστιανισμό,
-    διερευνούν την επίδραση της προσμονής της λύτρωσης στη ζωή των πιστών.

 ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΥΤΡΩΤΗΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΑΣ

Στην Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία, ο Ιησούς Χριστός αποτελεί το κέντρο της πίστης και της ζωής του ανθρώπου.

 Είναι ο Υιός και Λόγος του Θεού, ο οποίος έγινε άνθρωπος για τη σωτηρία του κόσμου. Με την ενανθρώπηση, τη διδασκαλία, τη σταυρική θυσία και την Ανάστασή Του, φανέρωσε την αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο και άνοιξε τον δρόμο για την υπέρβαση της αμαρτίας και του θανάτου.

Ο Χριστός χαρακτηρίζεται Λυτρωτής και Σωτήρας, επειδή ελευθερώνει τον άνθρωπο από τη δύναμη της αμαρτίας και του προσφέρει τη δυνατότητα να αποκαταστήσει τη σχέση του με τον Θεό.

Η σωτηρία δεν αποτελεί απλώς μια υπόσχεση για τη μετά θάνατον ζωή, αλλά μια πορεία μεταμόρφωσης που αρχίζει από το παρόν.

  Η Ανάσταση του Χριστού αποτελεί τη νίκη της ζωής απέναντι στον θάνατο και θεμέλιο της χριστιανικής ελπίδας.

Η σχέση του ανθρώπου με τον Θεό, σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν είναι μια τυπική θρησκευτική υποχρέωση, αλλά μια ζωντανή σχέση αγάπης, ελευθερίας και κοινωνίας.

Ο άνθρωπος καλείται να ανταποκριθεί ελεύθερα στην αγάπη του Θεού, να μετανοεί για τα λάθη του και να αγωνίζεται να ζει σύμφωνα με το παράδειγμα του Χριστού.

Η σχέση αυτή καλλιεργείται μέσα από την προσευχή, τη συμμετοχή στη λατρεία και στα Μυστήρια της Εκκλησίας, ιδιαίτερα στη Θεία Ευχαριστία, καθώς και μέσα από τη μελέτη του λόγου του Θεού. Παράλληλα, εκφράζεται έμπρακτα με την αγάπη προς τον συνάνθρωπο, τη συγχώρηση, την ταπείνωση, τη δικαιοσύνη και την προσφορά.

 Στην Ορθόδοξη παράδοση, ο σκοπός της πνευματικής ζωής είναι η θέωση, δηλαδή η μετοχή του ανθρώπου στη χάρη και στη ζωή του Θεού, χωρίς να χάνει την ανθρώπινη φύση του.

Η θέωση δεν επιτυγχάνεται με τις αποκλειστικά ανθρώπινες δυνάμεις, αλλά με τη συνεργασία της θείας χάρης και της ελεύθερης ανταπόκρισης του ανθρώπου.

Συνεπώς, ο Ιησούς Χριστός αποτελεί τον δρόμο προς τη σωτηρία και την αληθινή κοινωνία με τον Θεό. Ο πιστός καλείται να ακολουθεί το παράδειγμά Του, μεταμορφώνοντας καθημερινά τη ζωή του με πίστη, αγάπη και έμπρακτη προσφορά.

Δημιουργία:Γιάννης Μπάλτος

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ 

Δημιουργία του Ιωάννη Μπάλτου

https://samakos9.blogspot.com/2025/07/16.html

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
Jesus_Christ_Rr.pptx από sam9 ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ - ΚΟΥΙΖ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Για την Ορθόδοξη Χριστιανική πίστη, ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός και Λόγος του Θεού, το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας. Είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Με την ενανθρώπησή Του ο Θεός προσλαμβάνει την ανθρώπινη φύση, χωρίς να παύει να είναι Θεός. Ο Χριστός γίνεται άνθρωπος «δι’ ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν».

Η ενανθρώπηση αποτελεί κεντρικό γεγονός της χριστιανικής πίστης. Ο Υιός του Θεού γεννιέται από την Παρθένο Μαρία και εισέρχεται στην ανθρώπινη ιστορία. Με τη ζωή και τη διδασκαλία Του φανερώνει στους ανθρώπους το θέλημα και την αγάπη του Θεού. Το μήνυμα του Χριστού καλεί τον άνθρωπο σε μετάνοια, αγάπη, συγχώρηση και κοινωνία με τον Θεό και τον συνάνθρωπο.

Ο Χριστός ονομάζεται Λυτρωτής, επειδή ελευθερώνει τον άνθρωπο από τη δουλεία της αμαρτίας και του θανάτου. Η λύτρωση δεν είναι απλώς απαλλαγή από μια τιμωρία, αλλά αποκατάσταση της σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό και δυνατότητα συμμετοχής στη ζωή του Θεού. Η σωτηρία, επομένως, αφορά ολόκληρο τον άνθρωπο και αποτελεί καρπό της αγάπης και της χάρης του Θεού.

Κορυφαίο γεγονός του έργου του Χριστού είναι το Πάθος και ο Σταυρικός Του θάνατος. Ο Χριστός προσφέρει τον εαυτό Του από αγάπη για τον άνθρωπο. Ο Σταυρός, στην Ορθόδοξη παράδοση, δεν αποτελεί το τέλος, αλλά οδηγεί στην Ανάσταση. Με την Ανάστασή Του ο Χριστός νικά τον θάνατο και ανοίγει για τον άνθρωπο τον δρόμο προς τη ζωή.

Ο Χριστός είναι, επομένως, Σωτήρας, επειδή προσφέρει στον άνθρωπο τη δυνατότητα της σωτηρίας και της αιώνιας ζωής. Η σωτηρία δεν επιβάλλεται στον άνθρωπο, αλλά προϋποθέτει την ελεύθερη ανταπόκρισή του στην αγάπη του Θεού. Ο άνθρωπος καλείται να ζήσει σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, να μετανοεί, να αγαπά και να συμμετέχει στη ζωή της Εκκλησίας.

Η Ανάσταση του Χριστού αποτελεί το θεμέλιο της χριστιανικής ελπίδας. Ο Χριστός, ως Λυτρωτής και Σωτήρας, φανερώνει ότι ο θάνατος δεν έχει τον τελευταίο λόγο και ότι ο άνθρωπος καλείται σε νέα ζωή και κοινωνία με τον Θεό.

ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, ΛΥΤΡΩΤΗΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΑΣ
Πατήστε πάνω στην εικόνα και παίξτε:





ΤΟ ΚΟΥΙΖ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ (Α)









Από τη γη της Επαγγελίας στη Βασιλεία των Ουρανών

Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος


Ένας από τους κύριους σκοπούς του γ’ Ευαγγελιστή είναι να καταδείξει ότι ο Ιησούς είναι ο λυτρωτής και Σωτήρας του κόσμου από τις αμαρτίες, τις ασθένειες και όλα τα βάσανα του βίου.

 Ιδιαίτερη ευαισθησία δείχνει επιπλέον ο Λουκάς στις διάφορες ευπαθείς ομάδες ανθρώπων, και μάλιστα αυτών που θεωρούνταν αμαρτωλοί, διεφθαρμένοι, περιθωριακοί, ξεπεσμένοι, απόκληροι.

Η προβολή της κοινωνικής διδασκαλίας του Χριστού υπό του Λουκά, όπως εκδηλώνεται στη μεγάλη συμπάθειά του προς τους φτωχούς, στην ανάδειξη κάποιων Σαμαρειτών ως προτύπων κατά Θεόν ζωής, αλλά και η καταφανής προσπάθεια εξύψωσης της γυναίκας, αποτέλεσαν καθοριστικό παράγοντα στο να αποκληθεί ο Λουκάς κατεξοχήν ως ο «σοσιαλιστής» Ευαγγελιστής.


«Τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι;»

Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος


Η άποψη της Εκκλησίας.

Στην ερώτηση του Χριστού προς τους μαθητές Του: «σεις ποιος λέτε
ότι είμαι;» δίνεται η απάντηση δια στόματος του Απ. Πέτρου: «Σύ εἶ
ὁ Χριστός ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος» (Ματθ. 16, 15-16).

 Η απάντηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί συνοψίζει την επίσημη άποψη
της Εκκλησίας. Σύμφωνα με αυτή -και σε αντίθεση με τις αιρετικές
θεωρήσεις που είδαμε- στο πρόσωπο του Χριστού ενώθηκαν οι δύο
τέλειες φύσεις, η θεία και η ανθρώπινη. 

Την πίστη της αυτή η Εκκλησία διατύπωσε οριστικά και επίσημα στον όρο της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου (451 στη Χαλκηδόνα) : «Εἷς καί ὁ αὐτός Χριστός ἐν δύο φύσεσιν ἀσυγχύτως, ἀτρέπτως, ἀδιαιρέτως, ἀχωρίστως καί εἰς ἕν πρόσωπον
καί μίαν ὑπόστασιν, ἕνα καί τόν αὐτόν υἱόν καί μονογενῆ, τόν Θεόν Λό-
γον» (Υποστατική ένωση). 

Επομένως ο Χριστός είναι Θεάνθρωπος. 

Ως Θεός είναι ομοούσιος με το Θεό Πατέρα: «ἐγώ καί ὁ Πατήρ ἕν ἐσμεν»
(Ιωάν. 10, 30), ενώ ως άνθρωπος είναι ομοούσιος με μας αλλά τέλειος
και αναμάρτητος: «ὅς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδέ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ
στόματι αὐτοῦ» (Α΄ Πέτρ. 2, 22). 

Είναι το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, συνάναρχος και συναιώνιος με το Θεό Πατέρα. 
Είναι πρόσωπο ιστορικό και η γέννησή του έχει υπερφυσικό χαρακτήρα 
σύμφωνα και με το άρθρο 3 του Συμβόλου της Πίστεως. 

Οι Πατέρες και η ορθόδοξη υμνογραφία με πλούσιο λεξιλόγιο υμνούν και εγκωμιάζουν το μέγα και ανεπανάληπτο αυτό γεγονός της υποστατικής ένωσης των
δύο φύσεων, γιατί έχει κοσμολογικές και ανθρωπολογικές συνέπειες.

Εξαγιάζει τη δημιουργία και την ύλη, ενώ παράλληλα ανυψώνει την
 ανθρώπινη φύση και της δίνει τη δυνατότητα να φθάσει μέχρι τη θέωση.
Όπως αναφέρεται στο ίδιο άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως, σκοπός
της ενανθρώπησης του Λόγου του Θεού είναι η σωτηρία του
 ανθρώπου. 
Αυτό σημαίνει ότι ο Χριστός ως Θεάνθρωπος λυτρωτής
 προσφέρει στον άνθρωπο τα μέσα της απαλλαγής του από τις συνέπειες του
προπατορικού αμαρτήματος.
 Μ’ αυτόν τον τρόπο αποκαθίστανται οι αρμονικές σχέσεις με το Θεό, τη φύση, το συνάνθρωπο και τον εαυτό του.

 Η θεανθρώπινη φύση του Χριστού προβάλλει ως μια πρόσκληση
και πρόκληση για το σύγχρονο άνθρωπο να συμμετάσχει ενεργά στον
αγώνα για την πραγματοποίηση της θέωσης.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΜΠΕΔΩΣΗΣ


«Τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι;» από sam9

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, ΛΥΤΡΩΤΗΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΑΣ

Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος

Music:  Yann TiersenEmperor - Comptine d'Un Autre Été

https://samakos9.blogspot.com/2025/10/blog-post_2.html

Παρουσιάζοντας:
Η λύτρωση στη θρησκεία και στην καθημερινή ζωή.

   Ελεύθερη συζήτηση για τη λύτρωση στη θρησκεία και στην καθημερινή ζωή.
«Τι σημαίνει για σένα λύτρωση;»



                                                            Εφαρμόζοντας:
Προσεγγίσεις του Χριστιανισμού και άλλων θρησκευτικών παραδόσεων για τη λύτρωση και συσχέτισή τους με τις προσδοκίες των ανθρώπων στην καθημερινή τους ζωή.

 Η προσμονή της λύτρωσης στις θρησκείες

«Ο σκοπός της θρησκείας σχετίζεται άμεσα με την όλη υπόσταση του ανθρώπου- είναι πάντα η επίτευξη κάποιου είδους σχέσης με ό,τι κάθε θρησκεία θεωρεί ως απόλυτο και η απαλλαγή από το σχετικό, δηλαδή από το πολύμορφο κακό. 

Κύριο μέλημα κάθε θρησκείας είναι να προσφέρει στον πιστό τα μέσα εκείνα που θα τα αξιοποιήσει για την επιτυχία αυτού του διπλού σκοπού. Η λύτρωση, την οποία υπόσχεται κάθε θρησκεία, βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με το τι αυτή θεωρεί ως απόλυτο και τι ως σχετικό και με το σκοπό που ορίζει για την ανθρώπινη ύπαρξη.

 Έτσι υπάρχουν διάφορες μορφές λύτρωσης, όπως η αποκατάσταση της επικοινωνίας με το Θεό, η ευτυχία στην παρούσα ζωή με την απόκτηση εγκόσμιων αγαθών, η εξασφάλιση μελλοντικών αγαθών σε μια μεταθανάτια ζωή, η τελική απαλλαγή συνόλου του κόσμου από το κακό. Όλες αυτές οι έννοιες λύτρωσης, που συχνά συνυπάρχουν, θεωρούνται από τις θρησκείες ως ολοκλήρωση της ανθρώπινης ύπαρξης και επίτευξη του τελικού σκοπού της».

Δρίτσας, Δ., Μόσχος, Δ., Παπαλεξανδρόπουλος, Στ., Χριστιανισμός και Θρησκεύματα Β΄ Γενικού Λυκείου, Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων «Διόφαντος», 2011, σελ. 31.

Ο μέγας ιεροεξεταστής


«"Θυμήσου την πρώτη ερώτηση, την έννοιά της, αν όχι ακριβώς τα λόγια: Θέλεις να πας στον κόσμο με αδειανά χέρια κηρύσσοντας στους ανθρώπους μια ελευθερία που η φυσική τους βλακεία και η φυσική τους προστυχιά δεν τους αφήνουν να την καταλάβουν, μια ελευθερία που τους φοβίζει, γιατί δεν υπάρχει και δε θα υπάρξει τίποτε πιο ανυπόφορο απ' αυτή για τον άνθρωπο και την κοινωνία; Βλέπεις αυτές τις πέτρες της άγονης ερήμου; Κάνε τες ψωμιά και οι άνθρωποι θα τρέξουν πίσω σου μ' ευγνωμοσύνη, σαν υπάκουο κοπάδι, τρέμοντας μήπως πάρεις το χέρι σου και δεν έχουν πια ψωμί.
Εσύ όμως δε θέλησες να στερήσεις απ' τον άνθρωπο την ελευθερία και αρνήθηκες, κρίνοντας πως είναι ασυμβίβαστη με την υπακοή που εξαγοράζεται με ψωμιά... 
Επαύξησες την ανθρώπινη ελευθερία, αντί να την περιορίσεις και επέβαλες έτσι για πάντα στον ηθικό άνθρωπο τα μαρτύρια αυτής της ελευθερίας. 
Ήθελες να σ' αγαπούν ελεύθερα, να σε ακολουθούν οι άνθρωποι με τη θέλησή τους, καταγοητευμένοι... Δεν κατέβηκες απ' τον σταυρό όταν σε κορόιδευαν και σου φώναζαν ειρωνικά: “Κατέβα απ' το σταυρό για να σε πιστέψουμε”. Δεν το 'κάνες, γιατί δεν ήθελες πάλι να υποδουλώσεις τον άνθρωπο μ' ένα θαύμα. 
Ήθελες μια πίστη ελεύθερη και όχι υπαγορευμένη από το θαύμα. Χρειαζόσουνα την ελεύθερη αγάπη και όχι τη δουλική έξαρση ενός τρομοκρατημένου σκλάβου...
Δεν σε φοβάμαι καθόλου. Κι εγώ πήγα στην έρημο, κι εγώ έζησα με ρίζες και ακρίδες, κι εγώ μακάρισα την ελευθερία που χάρισες στους ανθρώπους... Αλλά συνήλθα και δε θέλησα να υπηρετήσω μια υπόθεση παράλογη. Γύρισα πίσω κι ενώθηκα με εκείνους που διόρθωσαν το έργο σου... Σ' το ξαναλέω, αύριο, μ' ένα νόημά μου, θα ιδείς αυτό το πειθήνιο κοπάδι να φέρνει αναμμένα κάρβουνα στη φωτιά όπου θα σε ρίξω, γιατί ήρθες να εμποδίσεις το έργο μας. Γιατί αν υπάρχει κάποιος που του αξίζει πιο πολύ απ' όλους να καεί, αυτός είσαι εσύ. Αύριο θα σε κάψω. Τελείωσα"».

Φ. Ντοστογιέφσκι. Αδελφοί Καραμαζώφ (μτφρ. Σ. Π.), Θεσσαλονίκη: Σύγχρονες Εκδόσεις, σελ. 220-229. 
Αναλύστε το κείμενο του Ντοστογιέφσκυ απαντώντας στα ερωτήματα:
 α) Πώς φαντάζεται τον Ιησού ο Μέγας Ιεροεξεταστής, β) σε ποια σημεία η εξουσία που εκπροσωπεί ο Μέγας Ιεροεξεταστής έρχεται να «διορθώσει» το έργο του Ιησού;



ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ VIDEO
 Διερευνώντας:
Θρησκευτικές αντιλήψεις για το θέμα της λύτρωσης.

«Μελέτη περίπτωσης»: Αυτοκτονικές θρησκευτικές σέκτες και υπόσχεση λύτρωσης.

JONESTOWN, LIFE AND DEATH OF PEOPLES' TEMPLE




ΠΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟ KOOL AID




Ποιος θυμάται τον Jim Jones και το «Ναό του Λαού»;























Αναπλαισιώνοντας:
Η λύτρωση στον Χριστιανισμό.


ΕΡΩΤΗΣΗ
Τι είναι ο Χριστός για σένα;

Ο Ιησούς απευθυνόμενος στους μαθητές του τους θέτει το ερώτημα: «Τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι;» (Μάρκ. 8, 27). 




Ποια είναι λοιπόν η επίσημη απάντηση της Εκκλησίας στο ερώτημα του Χριστού; Η Εκκλησία πρόβαλε την ορθόδοξη θέση θεμελιωμένη αγιογραφικά.
 Σύμφωνα με αυτήν ο Χριστός ως ιστορικό πρόσωπο είναι ο θεάνθρωπος λυτρωτής των ανθρώπων.





Στην ερώτηση του Χριστού προς τους μαθητές Του: «σεις ποιος λέτε ότι είμαι;» δίνεται η απάντηση δια στόματος του Απ. Πέτρου:  «Συ εί ο Χριστός, ο Υιός τού Θεού τού ζώντος»
 (Ματθ. 16, 15-16). Η απάντηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί συνοψίζει την επίσημη άποψη της Εκκλησίας. Σύμφωνα με αυτή -και σε αντίθεση με τις αιρετικές θεωρήσεις σεις που είδαμε- στο πρόσωπο του Χριστού ενώθηκαν οι δύο τέλειες φύσεις, η θεία και η ανθρώπινη. Την πίστη της αυτή η Εκκλησία διατύπωσε οριστικά και επίσημα στον όρο της Δ' Οικουμενικής Συνόδου

Είναι πρόσωπο ιστορικό και η γέννηση του έχει υπερφυσικό χαρακτήρα σύμφωνα και με το άρθρο 3 του Συμβόλου της Πίστεως. Οι Πατέρες και η ορθόδοξη υμνογραφία με πλούσιο λεξιλόγιο υμνούν και εγκωμιάζουν το μέγα και ανεπανάληπτο αυτό γεγονός της υποστατικής ένωσης των δύο φύσεων, γιατί έχει κοσμολογικές και ανθρωπολογικές συνέπειες. Εξαγιάζει τη δημιουργία και την ύλη, ενώ παράλληλα ανυψώνει την ανθρώπινη φύση και της δίνει τη δυνατότητα να φθάσει μέχρι τη θέωση.
 Όπως αναφέρεται στο ίδιο άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως, σκοπός της ενανθρώπησης του Λόγου του Θεού είναι η σωτηρία του ανθρώπου. 
Αυτό σημαίνει ότι ο Χριστός ως Θεάνθρωπος λυτρωτής προσφέρει στον άνθρωπο τα μέσα της απαλλαγής του από τις συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος. 
Μ' αυτόν τον τρόπο αποκαθίστανται οι αρμονικές σχέσεις με το Θεό, τη φύση, το συνάνθρωπο και τον εαυτό του. Η θεανθρώπινη φύση του Χριστού προβάλλει ως μια πρόσκληση και πρόκληση για το σύγχρονο άνθρωπο να συμμετάσχει ενεργά στον αγώνα για την πραγματοποίηση της θέωσης.
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B126/498/3244,13172/

Αξιολογώντας:
Διαφορετικές εκφάνσεις της προσδοκίας των πιστών για λύτρωση.
-        «Graffiti»: Μηνύματα - συνθήματα - εικαστικά διαφορετικές εκφάνσεις της προσδοκίας για λύτρωση.
-        Εναλλακτικά:


«Έντεχνος συλλογισμός (Artful Thinking)-Βάζω τίτλους»: Οι μαθητές/μαθήτριες βάζουν τίτλους σε εικόνα/ες με θέμα προσδοκίες λύτρωσης(πχ. πίνακες  Βαρλάμη , Φίκου κ.ά.). Έκφραση επιχειρημάτων για τον τίτλο τους και τελική επιλογή τίτλου σε ολομέλεια.












ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
1. Να περιγράψετε μορφές λύτρωσης στις θρησκείες του κόσμου
2. Κάθε θρησκεία υπόσχεται να προσφέρει "λύτρωση" στους πιστούς της. Ποιες μορφές μπορεί να πάρει η έννοια αυτή σε διάφορες θρησκείες; (3)
3. Ποια είναι η διδασκαλία της Εκκλησίας για το πρόσωπο του Χριστού; (7)





ΥΛΙΚΟ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου