Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2013

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ


Ζούμε στην "εποχή της ανθρώπινης απομόνωσης", 
σύμφωνα με την προφητική ρήση του κλασικού της παγκόσμιας 
λογοτεχνίας Ντοστογιέφσκι. 
Ας ακούσουμε την περιγραφή του που ταιριάζει σήμερα, εκατό
 χρόνια μετά
την κυκλοφορία του μυθιστορήματος "Αδελφοί Καραμαζώφ":
 "Όλοι στον αιώνα μας χώρισαν και γίνανε μονάδες,
 ο καθένας  αποτραβιέται στη μοναξιά του, ο καθένας
 απομακρύνεται  απ' τον άλλον, κρύβεται και κρύβει
 το έχει του και καταλήγει ν' απωθεί τους ομοίους του
 και ν' απωθείται απ' αυτούς" .

(Απόσπασμα από το 21 μάθημα της Γ' Λυκείου Άγχος,
 μοναξιά και περιθωριοποίηση και το ψηφιακό σχολείο).

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι 
σαν το ξεχασμένο στάχυ 
ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος 
κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος 
σαν το ξεχασμένο στάχυ 
άνθρωποι μονάχοι 

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι 
όπως του πελάγου οι βράχοι 
ο κόσμος θάλασσα που απλώνει 
κι αυτοί βουβοί σκυφτοί και μόνοι 
ανεμοδαρμένοι βράχοι 
άνθρωποι μονάχοι 

Άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα 
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, ξεχασμένα 
άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα 
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, σαν εσένα, σαν εμένα..

Στίχοι: Γιάννης Καλαμίτσης 
Μουσική: Γιάννης Σπανός 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...