Ο Χριστιανισμός απέναντι στο φανατισμό και τους αλλόδοξους.

 3.7  ΤΟ ΑΣΥΜΒΑΤΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΗΘΟΥΣ

ΜΕ ΤΟΝ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ

Δημιουργία:  Γιάννης Μπάλτος

Ο Χριστιανισμός ως θρησκεία της αγάπης και της ελευθερίας δεν μπορεί παρά να αρνείται το φανατισμό.

 Αυτό φαίνεται στη ζωή και το έργο του Ιησού Χριστού που χαρακτηρίστηκε από την αγάπη και το σεβασμό στον άνθρωπο.

Το ίδιο και στη συμπεριφορά των Αποστόλων, ενώ στα κείμενα της Καινής Διαθήκης δεν αναφέρεται πουθενά εντολή για χρήση βίας στη διάδοση του Χριστιανισμού.

 Στην πορεία, βέβαια, της ιστορίας πρέπει να διακρίνουμε ανάμεσα στην ουσία του Χριστιανισμού και στα λάθη μερικών χριστιανών, που δεν αντιλήφθηκαν σωστά το χριστιανικό μήνυμα της ελευθερίας ή για αλλότριους προς την πίστη σκοπούς χρησιμοποίησαν βία στην αντιπαράθεσή τους να επιβάλουν την άποψή τους.

 Βλέπουμε, όμως, μερικά βασικά σημεία που λειτουργούν ως κριτήρια στην Ορθόδοξη Εκκλησία:

• η Εκκλησία καταδίκασε το λεγόμενο «εισπηδητικό μαρτύριο», την απρόκλητη δηλαδή επιδίωξη χριστιανών να μαρτυρήσουν μόνοι τους, χωρίς να υποχρεωθούν, καταδικάζοντας έτσι τον «οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν» ζήλο.

• η Ορθόδοξη Εκκλησία αρνήθηκε την έννοια του «ιερού πολέμου» σε όλες τις φάσεις της ιστορίας της.

• η ιεραποστολή της ορθόδοξης Εκκλησίας, παρότι απευθύνεται σε αλλόθρησκους, διακρίνεται από σεβασμό προς τη θρησκεία των ανθρώπων στους οποίους απευθύνεται και προς τον πολιτισμό τους και προσπαθεί να τους προσελκύσει με έργα αγάπης και πραγματικού ενδιαφέροντος.

 Με βάση τα παραπάνω η θέση του χριστιανού απέναντι στους αλλόθρησκους και αλλόδοξους πρέπει να χαρακτηρίζεται από σεβασμό και ανοχή των ιδεών τους, χωρίς να προδίδει τις δικές του αρχές και πεποιθήσεις.

 Η χριστιανική πίστη δεν έχει τίποτε να φοβηθεί από την πιθανή αντιπαράθεση με την πίστη και τις ιδέες των άλλων, γιατί ο πιστός γνωρίζει ότι κατέχει την αλήθεια του Χριστού και όχι μια οποιαδήποτε αλήθεια.

 Διαλέγεται και σέβεται τα πρόσωπα που πρεσβεύουν  διαφορετικές πεποιθήσεις και δε φοβάται να μαρτυρήσει για την αλήθεια, όταν προκληθεί.

Απόσπασμα από το βιβλίο

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ - ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ

 3.7  ΤΟ ΑΣΥΜΒΑΤΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΗΘΟΥΣ

ΜΕ ΤΟΝ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ

Δημιουργία: Μπάλτος Γιάννης

Κείμενο απο το βιβλίο της Β' Λυκείου.

Το πρώτο γνώρισμα του φανατικού είναι η μισαλλοδοξία του.

Χωρίς να ενδιαφερθεί καν να μάθει τι ακριβώς υποστηρίζουν οι αντίπαλοί του, απορρίπτει ευθύς εξ αρχής κάθε θέση τους ως εσφαλμένη και στη συνέχεια ψάχνει να βρει τα επιχειρήματα για την απόρριψη.

Άλλωστε βλέπει πάντα τα πράγματα άσπρα μαύρα, χωρίς καμιά ενδιάμεση απόχρωση.

 Όλες οι δικές του απόψεις είναι σωστές, ενώ όλες οι διαφορετικές απόψεις είναι εσφαλμένες.

Αυτή η στάση του φανατικού προέρχεται από την πεποίθησή του ότι οι δικές του απόψεις και πράξεις είναι απόλυτα σωστές και ορθές.

Καμιά αμφιβολία δεν γεννιέται ποτέ μέσα του για ό,τι λέγει και πράττει.

Πάντα έχει δίκιο και ενεργεί σωστά. Όχι μόνον οι γενικές αλήθειες, αλλά και κάθε λεπτομέρειά τους είναι αναμφισβήτητα ορθή. Σ’ όλα πορεύεται όπως πρέπει. 

Με τέτοιες προϋποθέσεις δεν είναι δυνατόν να ανοίξει διάλογο ο φανατικός.

Όταν μιλεί, το κάνει μόνο για να διαφωτίσει τους άλλους και να τους φέρει στο σωστό δρόμο.

 Όταν μιλούν οι άλλοι, συνήθως κλείνει τ’ αυτιά του και συνεχίζει μετά το δικό του, το ίδιο πάντα τροπάριο, χωρίς καμιά παραλλαγή.

Ουσιαστικά δεν ενδιαφέρεται για απόψεις που απορρίπτει ευθύς εξ αρχής με μόνη τη δικαιολογία ότι δεν συμφωνούν με τις δικές του!

Στογιάννος, Β. Π. (2011). Η Εκκλησία στην ιστορία και στο παρόν. Θεσσαλονίκη: Πουρναράς, σ. 117118.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΩΝ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΩΝ

 3.2  Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ

 ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΩΝ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΩΝ 

Δημιουργία: Μπάλτος Γιάννης 

Ο Χριστιανισμός από την εμφάνισή του έθεσε νέα κριτήρια για την αξιολόγηση όλων των ανθρώπων: Οι άνθρωποι ως παιδιά του ίδιου Πατέρα βασανίζονται από τον κοινό εχθρό, τη φθορά και το θάνατο, και σώζονται με την Ενανθρώπηση του Ιησού Χριστού.

 Ο Χριστός ενώνει τους ανθρώπους στο Σώμα Του και οι διακρίσεις ανάμεσά τους παύουν. «Σ' αυτήν τη νέα κατάσταση δεν υπάρχουν πια εθνικοί και Ιουδαίοι.... βάρβαροι, Σκύθες, δούλοι, ελεύθεροι. Του Χριστού είναι όλα και ο Χριστός είναι σε όλα» διακηρύττει ο Απόστολος Παύλος.

Ο Χριστιανισμός  διαμόρφωσε, σταδιακά τις συνειδήσεις με το να δίνει το παράδειγμα για την υπέρβαση των προκαταλήψεων μέσα στο δικό του χώρο.

 Στο ευχαριστιακό τραπέζι, στις πρώτες χριστιανικές κοινότητες, στα κοινόβια μοναστήρια αργότερα, πλούσιοι και φτωχοί, δούλοι και ελεύθεροι αντιμετωπίζονταν όμοια και ισότιμα, ενώ και οι γυναίκες ανέλαβαν ενεργότερο ρόλο στη θρησκευτική και κοινωνική ζωή.

Η συνάντηση με τον διαφορετικό «άλλο»

Ο ΚΑΛΟΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ

3.3 Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΕ ΕΝΑ 

ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΚΟΣΜΟ 

«ΔΙΑΚΡΙΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΞΕΝΟΥ»

«Αν χτυπήσει την πόρτα σου κάποιος που πασχίζει να αντιμετωπίσει την ανάγκη του μη ζυγίσεις τα πράγματα με ανώμαλο τρόπο. Μην πεις δηλαδή,  "αυτός είναι φίλος, είναι ομόφυλος με έχει ευεργετήσει παλαιότερα, ενώ ο άλλος είναι ξένος, αλλόφυλος, άγνωστος" .

 Αν κρίνεις άνισα ούτε συ θα ελεηθείς. Μία είναι η ανθρώπινη φύση και ο ένας και ο άλλος είναι άνθρωπος. Κοινή είναι στους δύο η ανάγκη, κοινή η φτώχεια.

Πρόσφερε και στον αδελφό και στον ξένο· στον μεν αδελφό σου μη γυρίσεις την πλάτη, τον ξένο καν΄ τον αδελφό σου. Ο Θεός θέλει να στηρίζεις τους αναγκεμένους, όχι να κάνεις διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους· δεν θέλει να δίνεις στον ομόφυλο και να αποδιώχνεις τον ξένο· όλοι είναι ομόφυλοι, όλοι είναι αδέλφια, όλοι είναι παιδιά ενός πατέρα.

 (Μ. Βασιλείου, Ηθικοί Λόγοι, ΚΔ΄: Περί ελεημοσύνης, Λόγος δ΄, PG 32, 1160D-1161A).

«Τόπος για τους χολεριασμένους δεν υπάρχει»

Άγιος Μάξιμος Ομολογητής: Όποιος αγαπά το Θεό, δεν μπορεί να μην αγαπήσει και κάθε άνθρωπο σαν τον εαυτό του!

15. Εκείνος που βλέπει και ίχνος μόνο μίσους μέσα στην καρδιά του, προς οποιονδήποτε άνθρωπο για οποιοδήποτε φταίξιμό του, είναι εντελώς ξένος από την αγάπη προς τον Θεό. Γιατί η αγάπη προς το Θεό δεν ανέχεται διόλου το μίσος κατά του ανθρώπου.

16. «Όποιος με αγαπά – λέει ο Κύριος – θα τηρήσει τις εντολές Μου. Και η δική Μου εντολή είναι να αγαπάτε ο ένας τον άλλον». Άρα λοιπόν εκείνος που δεν αγαπά τον πλησίον του, δεν τηρεί την εντολή του Κυρίου. Εκείνος που δεν τηρεί την εντολή, ούτε τον Κύριο μπορεί να αγαπήσει.

17. Μακάριος ο άνθρωπος που μπορεί να αγαπήσει κάθε άνθρωπο στον ίδιο βαθμό.

πηγή

Συνάντηση με τον διαφορετικό «άλλο»

Η ιστορία του βίντεο κινουμένων σχεδίων διαδραματίζεται σε ένα απομακρυσμένο ελληνικό νησί, στο οποίο ζει ο Γιώργος με την οικογένειά του. Στο νησί υπάρχει ένας μεγάλος προσφυγικός καταυλισμός, η ύπαρξη του οποίου δημιουργεί ποικίλες αντιδράσεις στους κατοίκους. Ο Γιώργος, ωστόσο, έχει δημιουργήσει φιλικές σχέσεις με παιδιά του καταυλισμού. Κάποια μέρα, ο παππούς του Γιώργου αρρωσταίνει σοβαρά και χρειάζεται επειγόντως αίμα. Ποιο ρόλο θα παίξουν στην ιστορία μας οι αλλόθρησκοι πρόσφυγες που ο παππούς και ο πατέρας του Γιώργου τούς αισθάνονται σαν εθνική, θρησκευτική και κοινωνική απειλή;

Video από την 2η θεματική ενότητα: "Η συνάντηση με τον διαφορετικό «άλλο" του παρακάτω βιβλίου.

«Από τη σύγκρουση στη συνάντηση: Διδακτικές διαδρομές για την ανάσχεση της βίας, του φανατισμού και της μισαλλοδοξίας»

https://samakos9.blogspot.com/2024/03/blog-post.html

Ο νεαρός Άχμεντ

Ο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ.

Ο Αχμέντ, είναι ένας μουσουλμάνος έφηβος που ζει στο Βέλγιο και ο οποίος σταδιακά γοητεύεται από το φανατισμένο κήρυγμα ενός φονταμενταλιστή ιμάμη. Αποφασίζει λοιπόν να σχεδιάσει τη δολοφονία της επίσης μουσουλμάνας, αλλά «αιρετικής» καθηγήτριάς του.

Ο νεαρός Αχμέντ, ως ένα υπεράνω πάσης υποψίας σιωπηλό αγρίμι, αναζητά αδέξια την ταυτότητά του σε έναν ψυχρό κόσμο, καθρεφτίζοντας μια εποχή αποπροσανατολισμού και άκριτης υποταγής στον πειρασμό της βίας.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΔΩ

Πιστοί στην ουμανιστική τους προσέγγιση, οι αδελφοί Νταρντέν τοποθετούν για άλλη μια φορά στο επίκεντρο της ιστορίας τους μια μπερδεμένη νεανική ψυχή. Οι καταξιωμένοι σκηνοθέτες από το Βέλγιο, στρέφουν την κάμερά τους στον θρησκευτικό φανατισμό και τις επιπτώσεις, μέσα από τη νέα τους ταινία: «Ο Νεαρός Άχμεντ» (Le Jeune Ahmed / Young Ahmed - 2019).

ΠΗΓΗ

Ο Παράδεισος θα περιμένει

Ο θρησκευτικός ρατσισμός ,το θρησκευτικό μίσος  στην έβδομη τέχνη.

Heaven Will Wait / Le Ciel attendra (2016) 

 Η Μελανί είναι 16 ετών. Σκέφτεται βαθιά περί του νοήματος της ζωής και την παγκόσμια κατάσταση. Θέλει να γίνει γιατρός. Ζει στο Κρετέιγ, ένα προάστιο του Παρισιού, μαζί με τη μητέρα της που τη μεγαλώνει μονάχη. Όπως και οι φίλοι της, χρησιμοποιεί συνεχώς το ίντερνετ. Όταν την εντοπίζουν τζιχαντιστές με σκοπό να τη στρατολογήσουν, αυτή ερωτεύεται τον έναν και σιγά-σιγά οι ιδέες της αλλοιώνονται και ξεκόβει τους συνδέσμους με την παλιά της ζωή. 

Η Σόνια είναι 17. Πιάστηκε να προσπαθεί να φύγει για τη Συρία και συνελήφθη για βαρύ κακούργημα. Επειδή είναι ανήλικη, ο δικαστής την αφήνει να επιστρέψει σπίτι υπό την εποπτεία των γονιών της και ειδικών καθηγητών. Οι δύο κοπέλες πλέον ακολουθούν αντίθετη πορεία. Καθώς η Μελανί όλο και φανατίζεται, η Σόνια ακολουθάει τον δρόμο της επιστροφής.

Δείτε την ΕΔΩ

Δεν απέχει πολύ ο μετασχηματισμός από ένα κανονικό άτομο σε έναν αντικοινωνικό πολίτη και τη ριζοσπαστικοποίηση.

Η ταινία παρουσιάζει ανάγλυφα τις ψυχολογικές διεργασίες και το πώς στρατολογούνται νέοι οπαδοί της δήθεν επανάστασης, της αντίδρασης και φυσικά του θρησκευτικού μίσους, κυρίως έφηβοι μαθητές, ενάντια στον δυτικότροπο πολιτισμό, σε ένα κοσμικό περιβάλλον όπως βέβαια αυτό της ουδετερόθρησκης Γαλλίας.

Η ταινία θα μπορούσε κάλλιστα να προβληθεί με πολλές αφορμές προβληματισμού και για το σχολείο.

Κινηματογραφική πρόταση από τον συνάδελφο Μανώλη.