«I Just Sued The School System!!!»

 

Ορθόδοξοι, Καθολικοί, Προτεστάντες Πού Διαφέρουν Πραγματικά;

 1.2 ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ

Ορθόδοξοι, Ρωμαιοκαθολικοί και Προτεστάντες πιστεύουν στον Χριστό. Γιατί, λοιπόν, υπάρχουν διαφορετικές Εκκλησίες και ποιες είναι οι ουσιαστικές διαφορές μεταξύ τους;

Σε αυτό το βίντεο επιστρέφουμε στην ιστορία του Σχίσματος Ανατολής και Δύσης και βλέπουμε, με απλά λόγια, ορισμένα από τα βασικά σημεία που διαφοροποίησαν την Ορθοδοξία από τον δυτικό Χριστιανισμό. Μιλάμε για το παπικό πρωτείο και το αλάθητο, το Filioque, τη σωτηρία και τη θέωση, τη Χάρη και την ανθρώπινη ελευθερία, την Παναγία, την Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση, αλλά και για τη θέση των εικόνων στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Σκοπός δεν είναι να υποτιμήσουμε την πίστη κανενός ούτε να αποδείξουμε ότι είμαστε «καλύτεροι» από τους άλλους. Είναι να γνωρίσουμε καλύτερα τι πιστεύει η Ορθόδοξη Εκκλησία και γιατί το πιστεύει. Γιατί τελικά η Ορθοδοξία δεν είναι απλώς κάτι που καλούμαστε να υπερασπιστούμε με λόγια. Είναι ένας δρόμος που καλούμαστε να περπατήσουμε.

Καλή σχολική χρονιά 2026-2027

 

8 Σεπτεμβρίου: Η Γέννηση της Παναγίας που Έφερε Χαρά σε Όλο τον Κόσμο

 8 Σεπτεμβρίου: Η Γέννηση της Παναγίας που Έφερε Χαρά σε Όλο τον Κόσμο

8 Σεπτεμβρίου – Το Γενέθλιον της Υπεραγίας Θεοτόκου. Γιατί η Εκκλησία χαρακτηρίζει τη Γέννηση της Παναγίας ως χαρά για ολόκληρη την οικουμένη; Σε αυτό το βίντεο ακολουθούμε, μέσα από την Ορθόδοξη Παράδοση και την υμνολογία της Εκκλησίας, την ιστορία των Αγίων και Δικαίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννας, την προσευχή τους και τη Γέννηση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Μια εορτή που μας οδηγεί από τη θλίψη στη χαρά, από την προσμονή στην ελπίδα και τελικά στο μεγάλο μυστήριο της Ενανθρωπήσεως του Χριστού. Όπως ψάλλει η Εκκλησία μας: «Ἡ Γέννησίς σου, Θεοτόκε, χαρὰν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ…» Η ζωή των Αγίων Ιωακείμ και Άννας αφήνει και σε εμάς ένα βαθύ πνευματικό μήνυμα: ακόμη και όταν η απάντηση μοιάζει να αργεί, η προσευχή και η ελπίδα στον Θεό δεν χάνονται.

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ: Το Γενέσιο της Θεοτόκου. Η Αρχή της Σωτηρίας του Κόσμου

«Το Γενέθλιο της Θεοτόκου»

 Μία μεγάλη Θεομητορική εορτή της Ορθόδοξης Εκκλησίας και μία ημέρα ιδιαίτερης τιμής προς την Παναγία μας.

Το βίντεο είναι αφιερωμένο στο Γενέθλιο της Θεοτόκου, στην εκκλησιαστική παράδοση και στην ιστορία που συνδέεται με τη μεγάλη εορτή της 8ης Σεπτεμβρίου. 🕯️ Χρόνια πολλά και ευλογημένα σε όλους όσοι και όλες όσες γιορτάζουν. Η Παναγία να χαρίζει υγεία, δύναμη και προστασία σε κάθε οικογένεια.

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (Οι Άγιοι της εποχής μας)

 Από ένα φτωχό παιδί της Εύβοιας, που ποθούσε να αφιερώσει τη ζωή του στον Χριστό, στον νεαρό μοναχό των Καυσοκαλυβίων, στον ιερέα της Πολυκλινικής Αθηνών και, τελικά, στον Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη.

Μια κινηματογραφική αφήγηση της ζωής του Αγίου Πορφυρίου, βασισμένη στα πραγματικά γεγονότα της επίγειας πορείας του και σε έγκυρες ορθόδοξες πηγές. Μια ζωή γεμάτη προσευχή, ταπείνωση, υπακοή και αγάπη. Μια ζωή που, από τα παιδικά του χρόνια μέχρι την επιστροφή του στα αγαπημένα Καυσοκαλύβια, είχε στο κέντρο της έναν μεγάλο πόθο: τον Χριστό. «Ο Χριστός είναι η χαρά, το φως το αληθινό, η ευτυχία… Ο Χριστός είναι το παν.» — Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Αφιερωμένο με σεβασμό και αγάπη στη μνήμη του Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου. Η μνήμη του τιμάται στις 2 Δεκεμβρίου.

Προφήτης Μωυσής (4 Σεπτεμβρίου): Γιατί τον διάλεξε ο Θεός, ενώ εκείνος δεν ένιωθε ικανός;

 Πριν σταθεί απέναντι στον Φαραώ, πριν οδηγήσει τον Ισραήλ μέσα από τη θάλασσα και πριν παραλάβει τον Νόμο στο Σινά, ο Μωυσής προσπάθησε να αποφύγει την αποστολή του. Δήλωσε ότι δεν ήταν ικανός να μιλήσει και ζήτησε από τον Θεό να στείλει κάποιον άλλον. Η απάντηση, όμως, ήταν μία: «Ἔσομαι μετὰ σοῦ».

Στις 4 Σεπτεμβρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τον Άγιο Προφήτη Μωυσή τον Θεόπτη. Αυτό το επεισόδιο ακολουθεί ολόκληρη τη βιβλική του πορεία: από τη γέννησή του στην Αίγυπτο και τη διάσωσή του από την εντολή του Φαραώ μέχρι τη φυγή στη Μαδιάμ, τη φλεγόμενη βάτο και την κλήση που άλλαξε τη ζωή του. Βλέπουμε τον Μωυσή να επιστρέφει στην Αίγυπτο μαζί με τον Ααρών, να στέκεται απέναντι στον Φαραώ και να γίνεται μάρτυρας των πληγών, του Πάσχα και της εξόδου του Ισραήλ. Μπροστά στη θάλασσα, ο Μωυσής άπλωσε το χέρι του, αλλά η δύναμη που άνοιξε τον δρόμο δεν ήταν δική του. Η βιβλική αφήγηση παρουσιάζει τον Θεό ως Εκείνον που ελευθερώνει τον λαό Του. Η ιστορία συνεχίζεται στο Σινά, με την παράδοση του Νόμου, το χρυσό μοσχάρι, τη μεσιτεία του Μωυσή και το πρόσωπό του που έλαμψε ύστερα από τη συνάντηση με τον Θεό. Παρά τη μοναδική του σχέση με τον Κύριο, ο Μωυσής δεν παρουσιάζεται ως αλάνθαστος ή αυτάρκης. Χρειάστηκε τον Ααρών, τον Ωρ, τον Ιοθόρ και τους εβδομήντα πρεσβυτέρους, ενώ στη Μεριβά αντιμετώπισε και τις συνέπειες του δικού του σφάλματος. Δεν εισήλθε τελικά στη γη της επαγγελίας. Από το όρος Ναβαῦ (Νεβώ) την αντίκρισε, παρέδωσε την ηγεσία στον Ιησού του Ναυή και πέθανε στη γη Μωάβ. Η ιστορία του, όμως, δεν τελειώνει εκεί. Αιώνες αργότερα εμφανίζεται δίπλα στον Ηλία στη Μεταμόρφωση, μιλώντας με τον Χριστό για την «ἔξοδον» που Εκείνος θα εκπλήρωνε στην Ιερουσαλήμ. Ο Μωυσής οδήγησε έναν λαό έξω από τη δουλεία της Αιγύπτου. Στη Μεταμόρφωση, όμως, στέκεται μπροστά σε Εκείνον που θα πραγματοποιούσε τη μεγαλύτερη Έξοδο: την απελευθέρωση από την αμαρτία και τον θάνατο μέσω του Πάθους και της Αναστάσεως. Και έτσι επιστρέφουμε στην πρώτη του ερώτηση: γιατί ο Θεός κάλεσε έναν άνθρωπο που αισθανόταν ανίκανος; Η Αγία Γραφή δεν απαντά λέγοντας ότι ο Μωυσής έπρεπε απλώς να πιστέψει περισσότερο στον εαυτό του. Η απάντηση του Θεού ήταν: «Ἔσομαι μετὰ σοῦ».

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ:  Ο Μεγαλύτερος Προφήτης της Παλαιάς Διαθήκης. Η Ζωή του Μωυσή

Η αληθινή προοπτική του μαθήματος των θρησκευτικών

 Το μάθημα των θρησκευτικών στο δημόσιο σχολείο δεν ταυτίζεται με την κατήχηση, ούτε μπορεί να υποκαταστήσει το μυσταγωγικό έργο της Εκκλησίας. Η κατήχηση ανήκει στον χώρο της εκκλησιαστικής ζωής, της πίστης, των μυστηρίων και της εμπειρίας του Αγίου Πνεύματος.

Με τον κ. Αθανάσιο Στογιαννίδη, αναπληρωτή καθηγητή του Τμήματος Θεολογίας του Α.Π.Θ. Το σχολικό μάθημα έχει διαφορετική παιδαγωγική αποστολή: να βοηθήσει τον μαθητή να γνωρίσει την ορθόδοξη παράδοση, να κατανοήσει τη θρησκευτική διάσταση του πολιτισμού του και να μάθει να συνομιλεί με τον άλλον μέσα σε μια πλουραλιστική κοινωνία. Η αληθινή προοπτική του μαθήματος βρίσκεται στη δυνατότητά του να γίνει χώρος διαλόγου, σεβασμού και καλλιέργειας της συνείδησης.

Μέσα από αυτό, οι νέοι μπορούν να μάθουν ότι η συνύπαρξη δεν είναι απλή ανοχή, αλλά άσκηση σχέσης, ευθύνης και αναγνώρισης της μοναδικότητας του άλλου. Μια συζήτηση για την παιδεία, την πίστη, τη δημοκρατία και τη συμβολή της ορθόδοξης θεολογικής ανθρωπολογίας στο δημόσιο σχολείο.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ: