Πώς οδηγήθηκε ένα κορίτσι μόλις τριών ετών στον Ναό των Ιεροσολύμων; Γιατί ο Ιωακείμ και η Άννα αποφάσισαν να αφιερώσουν τη μικρή Μαρία στον Θεό; Και τι συνέβη όταν ο ιερέας την υποδέχθηκε;
Στις 21 Νοεμβρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τα Εισόδια της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Σε αυτό το επεισόδιο ακολουθούμε την ιστορία της Παναγίας από την υπόσχεση των γονέων της μέχρι την είσοδό της στον Ναό και τα χρόνια της προετοιμασίας της για τη μοναδική αποστολή που θα της εμπιστευόταν ο Θεός.
Ποιος ήταν ο ρόλος του Ζαχαρία; Γιατί η εκκλησιαστική παράδοση μιλά για την είσοδο της Μαρίας στα Άγια των Αγίων; Και πώς συνδέεται αυτή η εορτή με το μυστήριο της Ενανθρωπήσεως του Χριστού;
ΠΗΓΕΣ: Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου, ορθόδοξη λειτουργική και υμνογραφική παράδοση των Εισοδίων, ομιλίες του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Κατά Λουκάν και Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, Προς Εβραίους Επιστολή.
Η διήγηση των παιδικών χρόνων της Θεοτόκου προέρχεται κυρίως από την εκκλησιαστική παράδοση και το απόκρυφο Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου, το οποίο δεν ανήκει στον κανόνα της Καινής Διαθήκης.
🎬 ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Η επιλογή και η σύνθεση των πηγών, η αφηγηματική δομή, οι θεολογικές παρατηρήσεις και η τελική επεξεργασία δημιουργήθηκαν ειδικά για το κανάλι «Σήμερα στην Ορθοδοξία», με διάκριση ανάμεσα στις ευαγγελικές μαρτυρίες και τις μεταγενέστερες εκκλησιαστικές παραδόσεις.
Στις 21 Νοεμβρίου η Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει τα Εισόδια της Θεοτόκου.
Στο Αγιοσήμαντο ακολουθούμε την εκκλησιαστική παράδοση για την υπόσχεση του Ιωακείμ και της Άννας και την είσοδο της μικρής Μαρίας στον Ναό της Ιερουσαλήμ. Μέσα από τους ύμνους της εορτής, βλέπουμε πώς αυτή η διήγηση μάς οδηγεί στη Βηθλεέμ και τι μπορεί να σημαίνει για εμάς σήμερα το να κάνουμε χώρο για τον Χριστό στη ζωή μας.
Η διήγηση των Εισοδίων αντλεί από το Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου, αρχαίο χριστιανικό κείμενο εκτός του κανόνα της Καινής Διαθήκης. Οι σκηνές του βίντεο είναι καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις με τεχνητή νοημοσύνη.
00:00 Η μικρή Μαρία δεν γύρισε πίσω
00:42 Από πού αντλούμε τη διήγηση
00:53 Η προσευχή και η υπόσχεση της Άννας
01:43 Ο δρόμος προς τον Ναό
02:40 Γιατί η Εκκλησία ονομάζει τη Μαρία ναό
03:28 Τι μας λέει το Ευαγγέλιο της εορτής
05:00 Από τα Εισόδια στη Γέννηση του Χριστού
05:43 Προσευχή στην Παναγία
«Αν τα ζώα μπορούσαν να μιλήσουν και να περιγράψουν τον τρόπο με τον
οποίο τους συμπεριφερόμαστε, τι πιστεύετε ότι θα μας έλεγαν;»
Πώς θα αισθανόμασταν αν κάποιος μας
αντιμετώπιζε όπως εμείς αντιμετωπίζουμε τα ζώα;
Όλα τα δημιουργήματα έχουν αξία
Η
ζωή δεν έχει αξία μόνο όταν εξυπηρετεί τις ανθρώπινες ανάγκες. Τα ζώα και τα
υπόλοιπα δημιουργήματα δεν υπάρχουν αποκλειστικά για την ανθρώπινη
εκμετάλλευση.
Αυτό
συνδέεται με την ορθόδοξη αντίληψη περί ιερότητας και ενότητας της δημιουργίας.
Η δημιουργία δεν μας ανήκει για να την καταστρέφουμε. Μας έχει
εμπιστευτεί ο Θεός τη φροντίδα της».
Η ταινία μικρού μήκους του 2020, σε σενάριο, σκηνοθεσία και animation του
Steve Cutts παρουσιάζει έναν κόσμο στον οποίο οι ρόλοι ανθρώπων και ζώων έχουν
αντιστραφεί.
Τα ζώα έχουν αποκτήσει τις ανθρώπινες συνήθειες και κυριαρχούν στον κόσμο,
ενώ οι άνθρωποι βρίσκονται στη θέση των ζώων: περιορίζονται, εκτρέφονται,
κυνηγιούνται και αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα εκμετάλλευσης.
Η ανατροπή αυτή λειτουργεί ως καθρέφτης της ανθρώπινης συμπεριφοράς απέναντι
στα υπόλοιπα είδη και στη φύση.
Η ταινία θίγει:
·Την
καταστροφή των φυσικών οικοσυστημάτων.
·Την
εξαφάνιση των ειδών.
·Την
ανθρώπινη παρέμβαση στη φύση.
·Την
εκμετάλλευση και κακομεταχείριση των ζώων.
·Την
αλόγιστη κατανάλωση και την περιβαλλοντική κρίση.
Η επίσημη περιγραφή του δημιουργού αναφέρει ρητά ότι το έργο εξερευνά την
περιβαλλοντική καταστροφή, την κλιματική αλλαγή και την εξαφάνιση των ειδών από
διαφορετική οπτική γωνία.
Written, directed and animated by Steve Cutts THE TURNING POINT Song Lyrics
My heart is free My heart is free No place where I would rather be
My heart is free My heart is free Until you come to rescue me
You find me here You find me here You dry my eyes and shed a tear You turn me bad You turn me good Forget to hope and learn to fear
CHORUS
Tell me that its good If we do something Believe in something I don't think I should If it aint nothing If it aint nothing good
My heart is free My heart is free No place where I would rather be You find me here You find me here You dry my eyes and shed a tear
Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες που
ανήκουν σε κάθε άνθρωπο, ανεξάρτητα από το φύλο, την καταγωγή, τη θρησκεία, τη
γλώσσα, την κοινωνική θέση ή τις πεποιθήσεις του. Βασίζονται στην αξία και την
αξιοπρέπεια του ανθρώπινου προσώπου και αποσκοπούν στην προστασία της
ελευθερίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης.
Στα σημαντικότερα ανθρώπινα δικαιώματα περιλαμβάνονται το δικαίωμα στη ζωή,
στην ελευθερία, στην εκπαίδευση, στην εργασία, στην υγεία, στην ελεύθερη
έκφραση και στη θρησκευτική ελευθερία. Επίσης, κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να
ζει χωρίς διακρίσεις, βία, εκμετάλλευση, βασανιστήρια και εξευτελιστική
μεταχείριση.
Σημαντικός σταθμός στην ιστορία της προστασίας τους υπήρξε η Οικουμενική
Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που υιοθετήθηκε από τον ΟΗΕ το 1948.
Αποτελεί ένα κοινό πλαίσιο αρχών για την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας
σε ολόκληρο τον κόσμο.
Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος
Η Ορθόδοξη Εκκλησία στηρίζει την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς θεωρεί κάθε άνθρωπο μοναδικό και ανεπανάληπτο πρόσωπο, πλασμένο «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού».
Η χριστιανική διδασκαλία τονίζει την αγάπη προς τον πλησίον, την ισότητα όλων των ανθρώπων ενώπιον του Θεού, την αλληλεγγύη και τον σεβασμό της ελευθερίας του άλλου. Η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα έμπρακτης αγάπης και βοήθειας προς κάθε συνάνθρωπο, χωρίς διακρίσεις.
Ωστόσο, ακόμη και σήμερα, εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν φτώχεια, ρατσισμό, πολέμους, προσφυγιά, κοινωνικό αποκλεισμό και καταπάτηση των δικαιωμάτων τους.
Γι’ αυτό, η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν είναι μόνο ευθύνη των κρατών και των διεθνών οργανισμών, αλλά και προσωπικό καθήκον κάθε πολίτη. Ο σεβασμός, η αποδοχή της διαφορετικότητας και η αλληλεγγύη αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για μια κοινωνία ειρήνης, ελευθερίας και δικαιοσύνης.
«Όταν ο άνθρωπος ξεχνά ότι αποτελεί μέρος της δημιουργίας, αρχίζει να συμπεριφέρεται σαν να είναι ο ιδιοκτήτης της. Και τότε χάνεται η αρμονία ανάμεσα στον άνθρωπο, τον Θεό και τον κόσμο».
Η συγχώρηση αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αξίες του Χριστιανισμού και
βασικό στοιχείο της σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό και τους συνανθρώπους του.
Στην Ορθόδοξη χριστιανική παράδοση δεν είναι απλώς μια πράξη καλοσύνης ή
ανοχής, αλλά μια βαθιά πνευματική υπέρβαση, που προϋποθέτει αγάπη, ταπεινότητα
και ελευθερία.
Ο Χριστός δίδαξε ότι ο άνθρωπος πρέπει να συγχωρεί τους άλλους, όπως και ο
Θεός συγχωρεί τα δικά του λάθη. Με τη ζωή και τη διδασκαλία Του έδειξε ότι η
αγάπη δεν περιορίζεται μόνο σε όσους μας αγαπούν, αλλά απευθύνεται ακόμη και
στους εχθρούς μας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η προτροπή Του να αγαπάμε
τους εχθρούς μας και να προσευχόμαστε για όσους μας αδικούν. Επίσης, με τη συγχώρηση
των σταυρωτών Του, φανέρωσε την ανιδιοτελή αγάπη Του για όλους τους ανθρώπους.
Η συγχώρηση δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε την αδικία ή ότι δικαιολογούμε το
κακό. Αντίθετα, σημαίνει ότι επιλέγουμε να μην απαντάμε στο μίσος με μίσος και
να μην αφήνουμε την εκδίκηση να κυριαρχεί στην ψυχή μας. Αποτελεί μια δύσκολη
διαδικασία, καθώς απαιτεί να ξεπεράσουμε τον εγωισμό, τον θυμό και την επιθυμία
ανταπόδοσης.
Παράλληλα, η συγχώρηση συνδέεται με τη μετάνοια, δηλαδή την ειλικρινή
αναγνώριση των λαθών μας και την προσπάθεια αλλαγής της ζωής μας. Ο άνθρωπος
καλείται τόσο να συγχωρεί όσο και να ζητά συγχώρηση, αναλαμβάνοντας την ευθύνη
των πράξεών του.
Στην Εκκλησία, το μυστήριο της Μετάνοιας και Εξομολόγησης προσφέρει τη
δυνατότητα συμφιλίωσης του ανθρώπου με τον Θεό και αποκατάστασης της
πνευματικής του σχέσης μαζί Του.
Η συγχώρηση αποτελεί πράξη ελευθερίας και αγάπης.
Απελευθερώνει τον άνθρωπο από τη μνησικακία, θεραπεύει τις ανθρώπινες σχέσεις
και συμβάλλει στη δημιουργία μιας κοινωνίας ειρήνης, αλληλεγγύης και
αλληλοσεβασμού. Είναι, τελικά, ένας δρόμος που οδηγεί τον άνθρωπο πιο κοντά στο
πρότυπο ζωής που δίδαξε ο Χριστός.
5 δευτερόλεπτα… προλαβαίνεις; Πόσα θυμάσαι για την παρουσία του Θεού στην ανθρώπινη ιστορία; Από τους προφήτες και την ενανθρώπηση του Χριστού μέχρι τα μυστήρια και τις γιορτές της Εκκλησίας, κάθε πρόκληση σε καλεί να ανακαλέσεις όσα έμαθες για το σχέδιο της θείας οικονομίας!
Χωριστείτε σε ομάδες, διαβάστε την πρόκληση και δώστε τις απαντήσεις σας μέσα σε 5 δευτερόλεπτα. Με συγκέντρωση, συνεργασία και γρήγορη σκέψη, η επανάληψη γίνεται παιχνίδι! Έτοιμοι; Ο χρόνος ξεκινά… τώρα!
“The world has enough for everyone's need, but not enough for everyone's greed.”
«Ο κόσμος έχει αρκετά για τις ανάγκες όλων, αλλά όχι αρκετά για την απληστία όλων.»
Mahatma Gandhi
Στην
Ορθόδοξη θεολογία η φύση δεν αποτελεί απλώς ένα σύνολο υλικών αγαθών προς
εκμετάλλευση. Είναι δημιούργημα του Θεού.
Ο
άνθρωπος καλείται να ζει σε αρμονία με αυτήν, αναγνωρίζοντας την αξία της και
την ευθύνη του απέναντί της.
Η
εγκράτεια, η λιτότητα και η αποφυγή της υπερβολής δεν αποτελούν απλώς
προσωπικές αρετές. Μπορούν να εκφράσουν έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, που
σέβεται τη δημιουργία και τα όριά της.
Η
ταινία, επομένως, μας βοηθά να αντιπαραβάλουμε δύο διαφορετικές αντιλήψεις:
Καταναλώνω
χωρίς όρια για να ικανοποιήσω κάθε επιθυμία μου.
Ζω
με μέτρο, αναγνωρίζοντας ότι δεν είμαι μόνος μου στον κόσμο.
Στην
ταινία παρακολουθούμε μια ομάδα ανθρώπων που συμμετέχουν σε ένα υπερβολικά
πολυτελές δείπνο. Οι καλεσμένοι καταναλώνουν ασταμάτητα τεράστιες ποσότητες
φαγητού, ενώ οι υπηρέτες συνεχίζουν να τους προσφέρουν ολοένα και περισσότερα
εδέσματα.
Καθώς
το φαγητό και η κατανάλωση αυξάνονται, το πάτωμα υποχωρεί και οι συνδαιτυμόνες
πέφτουν στον επόμενο όροφο, όπου συνεχίζουν ακριβώς την ίδια συμπεριφορά.
Η
επανάληψη αυτής της διαδικασίας δημιουργεί μια παράλογη και σχεδόν εφιαλτική
εικόνα.
Η
ταινία έχει ερμηνευτεί ως αλληγορία της υπερκατανάλωσης, της απληστίας, της
κοινωνικής ανισότητας και της αυτοκαταστροφικής ανθρώπινης συμπεριφοράς.