1.5. ΣΧΕΣΗ ΖΩΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί τη ζωή δώρο του Θεού, μοναδικό και πολύτιμο, το οποίο ο άνθρωπος καλείται να σέβεται και να προστατεύει. Η ανθρώπινη ύπαρξη δεν περιορίζεται μόνο στη βιολογική λειτουργία του οργανισμού, αλλά συνδέεται με την πνευματική διάσταση του ανθρώπου, την ελευθερία, την αγάπη και τη σχέση του με τον Θεό και τους συνανθρώπους του.
Ο
άνθρωπος, σύμφωνα με τη χριστιανική πίστη, δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα Θεού και
διαθέτει ανεκτίμητη αξία και αξιοπρέπεια. Γι’ αυτό, κάθε ανθρώπινη ζωή αξίζει
σεβασμό, ανεξάρτητα από την ηλικία, την κατάσταση της υγείας ή τις σωματικές
και πνευματικές δυνατότητες του ανθρώπου. Η προστασία της ζωής αποτελεί βασική
ηθική ευθύνη.
Η
σύγχρονη ιατρική επιστήμη δημιουργεί σημαντικά ηθικά διλήμματα, ιδιαίτερα σε
ζητήματα όπως η ευθανασία, ο εγκεφαλικός θάνατος και οι μεταμοσχεύσεις οργάνων.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία αντιμετωπίζει αυτά τα θέματα με σεβασμό στην ανθρώπινη
αξιοπρέπεια, αγάπη προς τον ασθενή και προβληματισμό για τα όρια της ανθρώπινης
παρέμβασης στη ζωή.
Η
ευθανασία εγείρει το ερώτημα αν ο άνθρωπος μπορεί να αποφασίζει συνειδητά για
τον τερματισμό της ζωής του, προκειμένου να απαλλαγεί από τον πόνο. Η Ορθόδοξη
προσέγγιση δεν αποδέχεται την εκούσια πρόκληση του θανάτου ως λύση, αλλά
τονίζει την ανάγκη ανακούφισης του πόνου, της παρηγοριάς και της ουσιαστικής
φροντίδας του ασθενούς.
Αντίστοιχα,
οι μεταμοσχεύσεις οργάνων μπορούν να αποτελέσουν πράξη αγάπης και προσφοράς
προς τον συνάνθρωπο, όταν πραγματοποιούνται με σεβασμό στην ελευθερία, την
ενημερωμένη συναίνεση και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ιδιαίτερη σημασία έχει η
σαφής διαπίστωση του θανάτου του δότη.
Συμπερασματικά,
η σχέση ζωής με τον Θεό καλεί τον άνθρωπο να αντιμετωπίζει τη ζωή ως πολύτιμο
δώρο, να σέβεται κάθε ανθρώπινη ύπαρξη και να αξιοποιεί την επιστήμη με υπευθυνότητα,
αγάπη και ηθική συνείδηση.
