Τρίτη, 16 Απριλίου 2019

"ΘΕΛΗΜΑ ΘΕΟΥ"




Υπάρχουν σκηνοθέτες που κάθε ταινία τους είναι σαν ένα κεφάλαιο σε ένα συνολικότερο έργο, το οποίο καθρεφτίζει εντελώς ευδιάκριτα τη ματιά τους, το ύφος τους, τις βασικές προβληματικές τους, τις εμμονές τους, και υπάρχουν και σκηνοθέτες σαν τον Φρανσουά Οζόν που, αδιαφορώντας ίσως για το πόσο εύκολα μπορούν να κατηγοριοποιηθούν από τους κριτικούς ή και το κοινό, επικεντρώνονται κυρίως στο να κάνουν πολύ σινεμά, χωρίς το ποσοτικά πολύ να λειτουργεί υπονομευτικά ως προς την ποιότητα του παραγόμενου αποτελέσματος. Με την τελευταία του ταινία, το «Θέλημα Θεού», καταπιάνεται με μια αληθινή ιστορία, ένα σκάνδαλο σεξουαλικής κακοποίησης δεκάδων παιδιών για δεκαετίες από έναν ιερέα της Καθολικής Εκκλησίας. H αρχική του πρόθεση ήταν να γυρίσει ντοκιμαντέρ, αλλά τελικά κατέληξε σε ταινία μυθοπλασίας, δραματοποιώντας τις ιστορίες και τις καταγγελίες των θυμάτων και χρησιμοποιώντας το αληθινό όνομα τόσο του υπό κατηγορία ιερέα, όσο και του ιεραρχικά ανώτερού του καρδιναλίου που κατηγορήθηκε πως, ενώ γνώριζε από πολύ παλιά για την εγκληματική δράση του ιερέα, είχε ουσιαστικά συγκαλύψει το θέμα. Θεώρησε ότι δεν πρέπει να περιμένει να κριθεί δικαστικά η υπόθεση και προχώρησε στην υλοποίηση του φιλμ. Ο ιερέας δεν έχει δικαστεί ακόμη, ενώ τον προηγούμενο μήνα ο καρδινάλιος καταδικάστηκε για τη συγκάλυψη των καταγγελιών.
Η ιστορία της ταινίας ξεκινά με τον Alexandre έναν ευσεβή καθολικό που ζει με την γυναίκα και τα πέντε παιδιά του στην Lyon. Τυχαία θα ανακαλύψει ότι ο ιερέας που τον είχε παρενοχλήσει σεξουαλικά σε παιδική ηλικία συνεχίζει και δουλεύει με παιδιά.
Τραυματικές αναμνήσεις έρχονται στο μυαλό του και τελικά θα αποφασίσει να απευθυνθεί στην εκκλησία και θα έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τον βιαστή του. Η απραξία των ιερέων σχετικά καθώς και η νομοθεσία που έχει παραγράψει το αδίκημα καθώς έχουν παρέλθει 20 χρόνια, θα τον κάνουν να βρεθεί σε αδιέξοδο. Ένα γράμμα του όμως προς την αστυνομία με τα ευρήματά του θα τον φέρει τελικά σε επαφή με τον François και στην συνέχεια τον Emmanuel, επίσης θύματα του ίδιου ιερέα με την υπόθεση να παίρνει μεγάλες διαστάσεις για την τοπική και την Γαλλική κοινωνία.
Η ταινία είναι σαν σπονδυλωτή με τους τρεις ήρωες να έρχονται μεν σε επαφή, αλλά να μονοπωλούν περισσότερο ο καθένας και ένα από τα 3 μέρη της ταινίας.




Ο Ozon επιλέγει να κάνει μια ταινία για αυτήν την περίπλοκη υπόθεση των κληρικών που παρενοχλούσαν συστηματικά παιδιά που ταλάνισε την Γαλλία και ακόμα απασχολεί έντονα όλο τον κόσμο και την καθολική εκκλησία.
Ο δε τίτλος της ταινίας ανήκει σε φράση του αρχι-ιερωμένου της Lyon όταν είπε πως με το θέλημα του θεού τα αδικήματα έχουν παραγραφεί, προκαλώντας αντιδράσεις δημοσιογράφων και των θυμάτων. Ο Ozon επιλέγει προσεκτικά τρία από τα θύματα του ιερέα και φτιάχνει μία ενδιαφέρουσα και πολύπλευρη ταινία που αφήνει ικανοποιημένους ακόμα και τους απαιτητικούς που έχουν δει παρόμοιες σε θεματολογία ταινίες.
Οι τρεις χαρακτήρες έχουν μεν το κοινό του βιασμού τους από τον ιερέα, όμως έχουν ο καθένας διαφορετικές ζωές και πιστεύω με τον έναν να συνεχίζει να πιστεύει ότι πρέπει η όλη κατάσταση να φτιαχτεί μέσα από την εκκλησία, τον άλλον να δηλώνει άθεος και τον τρίτο να είναι ο πιο επηρεασμένος από όλους στην προσωπική και επαγγελματική ζωή του, αλλά και στην υγεία του.
Το πρώτο μέρος της ιστορίας είναι βέβαια το πιο ανιαρό καθώς ο τραπεζικός και καθολικός όσο πάει ήρωας απλά επιλέγει για κάπου μισή ώρα να ανταλλάσσει γράμματα με τον καρδινάλιο Philippe Barbarin, που έχει την ανώτερη θέση στην εκκλησία στην επαρχία της Lyon. Οι επιστολές αυτές διαβάζονται από τους ήρωες που περιμένουν καρτερικά την απάντηση, ενώ στην πραγματικότητα μιλάμε για emails. Όταν ωστόσο ο ήρωάς μας βλέπει ότι κάποιοι στην εκκλησία δεν θέλουν να τιμωρηθεί ο συγκεκριμένος ιερέας, τότε τα πράγματα γίνονται πιο ενδιαφέροντα, ενώ η επιλογή ακόμη και αυτού του κάπως άχρωμου χαρακτήρα γίνεται κατανοητή όταν έρχεται να δουλέψει μαζί με τους άλλους δύο αλλά και τα υπόλοιπα θύματα που συστήνουν ένα σύλλογο. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης και η αντίδραση των συγγενών των ηρώων για αυτήν την καθυστερημένη προσπάθεια απόδοσης δικαιοσύνης που ξεκινούν, προσπάθεια που θα τους φέρει στα φώτα της επικαιρότητας, σε μια κοινωνία που η δημοσιοποίηση του βιασμού βλάπτει μάλλον το ίδιο ή και περισσότερο – όταν έχεις να κάνεις με την καθολική εκκλησία – το θύμα.
Ο καρδινάλιος Barbarin που προαναφέραμε θα δικαστεί για την απόκρυψη της όλης ιστορίας τον Μάρτιο του 2019, κάνοντας αυτήν την πραγματική ιστορία επίκαιρη.
Η ταινία προβλήθηκε στην Berlinale 2019 στο διαγωνιστικό τμήμα, κερδίζοντας την ασημένια άρκτο.

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019

Γνωρίζουμε τους νέους σήμερα;


Γνωρίζουμε τα "θέλω" των σύγχρονων νέων; Τη γλώσσα που επικοινωνούν, τα τραγούδια που ακούν, τον τρόπο που ψυχαγωγούνται; Έχουμε ιδέα για το τι ζητάνε από τη ζωή, τι ονειρεύονται, τι αμφισβητούν, πως βλέπουν τον έρωτα, τη φιλία, το σεξ, τη ζωή; 
Τι σημαίνει γι' αυτούς ο Θεός, η Εκκλησία;
Είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε ότι ελάχιστα έως καθόλου μπορεί να τους ενδιαφέρει αν υπάρχει Θεός ή ότι αδιαφορούν παντελώς για τις απόψεις της Εκκλησίας, την οποία ταυτίζουν συχνά με κάποιους ανάξιους ιεράρχες, σε καίρια θέματα;
Συχνά θεωρούμε δεδομένο ότι θα απευθυνθούμε σε ανθρώπους της εποχής που ζήσαμε εμείς. Σε αυτές τις περιπτώσεις η αποτυχία του διαλόγου είναι δεδομένη. Μας διαφεύγει ότι όχι απλώς έχουμε να κάνουμε με μία διαφορετική γενιά αλλά με πολλές. Όποιος υπηρετεί στην εκπαίδευση γνωρίζει καλά πως κάθε 3-4 χρόνια έρχεται στα σχολεία μια καινούργια φουρνιά παιδιών με πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά από την προηγούμενη.   Ποιος από τους εκπαιδευτικούς για παράδειγμα δεν έχει παρατηρήσει ότι τα παιδιά μας στο σχολείο λόγω της ανεξέλεγκτης ενασχόλησής τους με την τεχνολογία αδυνατούν τις περισσότερες φορές να συγκεντρωθούν για ώρα σε κάτι, πράγμα που δε συνέβαινε π.χ. προ εικοσαετίας.
Αν λοιπόν θέλουμε να μιλήσουμε με τους νέους πρέπει να είμαστε στην τσίτα, να αγαπάμε τα ζόρικα και να φτιαχνόμαστε με κάθε νέα πρόκληση, που δε θα μας φοβίζει αλλά θα είναι για μας μια πρόσκληση που θα τη χαιρόμαστε. Σε κάθε συνάντηση να είμαστε έτοιμοι να διδαχθούμε κάτι καινούργιο. Ο διάλογος πάντα έχει μία δυναμική. Αν δεν έχει, δεν είναι διάλογος.
Θέλουμε να μιλήσουμε με τους νέους ή θέλουμε να μιλήσουμε στους νέους; Υπάρχει και το χειρότερο σενάριο: να μιλήσουμε εξ ονόματος τους.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Άνδρέα Χ. Αργυρόπουλου: Ο Θεός, οι Νέοι και άλλες Rock 'n Roll ιστορίες.

Δευτέρα, 8 Απριλίου 2019

Ζωγραφίζοντας το κακό.

Α' ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕ5 ΚΑΚΟ




5.1 ΑΜΑΡΤΙΑ (1ο δίωρο)
Διερευνώντας:
Συνέπειες της αμαρτίας σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο
-          «Καθοδηγούμενος διάλογος»: Δίνεται και διαβάζεται το κείμενο της Γένεσης (κεφ. 3, 15-19). Οι μαθητές/ μαθήτριες απαντούν σε στοχευμένες ερωτήσεις με σκοπό να αναγνωρίσουν στο συμβολικό λόγο του κειμένου, τις συνέπειες της αμαρτίας και τις μορφές του κακού για τον άνθρωπο και τον κόσμο (πόνος, φθορά, αρρώστια, άδικες κοινωνικές δομές, κοινωνικό κακό κ.λπ.) Ο/Η εκπαιδευτικός λειτουργεί διερευνητικά μαζί με τους μαθητές/ τις μαθήτριες κάνοντας ερωτήσεις και εμψυχώνοντας τον διάλογο.

-          Εναλλακτικά                                                                                                            
      «Έντεχνος Συλλογισμός (ArtfulThinking)-Βάζω τίτλους»: Οι μαθητές/μαθήτριες βάζουν τίτλους σε εικόνες από την επικαιρότητα (διαδίκτυο) με θέμα «το προσωπικό και κοινωνικό κακό» και η ευθύνη του μέλος του Σώματος της Εκκλησίας.

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2019

Ο Θεός, οι Νέοι και άλλες Rock ’n Roll ιστορίες


Οι χριστιανοί νέοι δε μπορεί να είναι τα καλά παιδιά μιας κοινωνίας, που οι αξίες της είναι ο εύκολος πλουτισμός, ο ατομικισμός, ο χυδαίος υλισμός, η κοινωνική ανέλιξη με κάθε τρόπο κ.λπ. Δε μπορούν να αποδέχονται μια κοινωνία που η αξιοπρέπεια, η συλλογικότητα, η αξιοκρατία, η υπόληψη, η συνευθύνη βρίσκονται στο περιθώριο. Οφείλουν να είναι η πνευματική αλητεία της κοινωνίας.

Αργυρόπουλος Ανδρέας

". Η πορεία για να συναντήσουμε το Θεό είναι το άνοιγμα σε μια περιπέτεια . Είναι μια πορεία ελευθερίας χωρίς παρωπίδες .Ένας άθεος με παρωπίδες δεν πρόκειται ποτέ να βρει το Θεό ,όπως και ένας χριστιανός με παρωπίδες το ίδιο. Απλά ο δεύτερος θα έχει την ψευδαίσθηση ότι το έχει πετύχει. Πως να συναντήσεις την Ελευθερία όντας ανελεύθερος; 

"Συζητήσεις στην τάξη, μεταμεσονύχτια διαβάσματα , κουβέντες με φοιτητικές συντροφιές ,με συναδέλφους θεολόγους και όχι μόνο, ταινίες , προσωπικές εξομολογήσεις, καρδιακές καταθέσεις μεταφέρονται στις λιγοστές σελίδες αυτού του βιβλίου με την ελπίδα της μικρής αλλά ουσιαστικής συμβολής στο ζήτημα της σχέσης των νέων με το Θεό.
 Μια σχέση που όταν είναι αυθεντική , είναι εντελώς ροκ. Αντισυμβατική ,αγνή ,όμορφη ,μια σχέση που δε γνωρίζει όρια ,που σε μαθαίνει να πετάς ,να χαίρεσαι, να αγαπάς, να λυτρώνεσαι." 
από τον πρόλογο

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2019

«Η ιερότητα των θρησκευτικών συμβολών μέσα από τον κινηματογράφο».

Την Κυριακή 17 Μαρτίου 2019, το σχολείο μας συμμετείχε στο 5ο Πανελλήνιο Μαθητικό Συνέδριο Θεολογίας "Η Θεολογία διαλέγεται με τον σύγχρονο κόσμο", που διοργάνωσε το 1ο Πειραματικό ΓΕΛ Θεσ/νίκης  «Μ. Ανδρόνικος», στο Βυζαντινό μουσείο Θεσ/νίκης.
Το θέμα μας ήταν :  «Η ιερότητα των θρησκευτικών συμβολών μέσα από τον κινηματογράφο».


Η εικόνα στο χειρουργείο

Κυριακή, 10 Μαρτίου 2019

Καπερναούμ (2018)

Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ - 2.3 ΣΥΜΒΙΩΣΗ (3ο δίωρο)

H οδύσσεια ενός ανήλικου παιδιού στους δρόμους του Λιβάνου. Ειδικό βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών. Υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.



Η ταινία εμφανίζει έναν σχεδόν επαναστατικό χαρακτήρα, ένα ώριμο παιδί που έχασε ένα μέρος της  παιδικότητάς του χωρίς όμως να χάσει την ανθρωπιά του και τη μαχητική στάση και συμπεριφορά του.
 Ένας ακέραιος χαρακτήρας σοφός και αγνός που διδάσκει στους μεγάλους πως να στέκονται απέναντι στις ευθύνες τους πως να παραμένουν αξιοπρεπείς κάτω από κάθε συνθήκη όσο αντίξοη και αν είναι. Συγκλονιστική η σκηνή που ο Ζεν θέλει να μηνύσει τους γονείς του γιατί συνεχίζουν να κάνουν παιδιά ενώ δεν μπορούν να τα μεγαλώσουν. 
Σταματήστε να κάνετε παιδιά λέει ο Ζεν. Υποχρεώστε τους να σταματήσουν να κάνουν παιδιά λέει στο αστυνομικό τμήμα.

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2019

Thank You-Jesus Army





So many times,
You reached out to me,
But I turned my back 'cause I didn't think you had what I need.
Now you're everything,
You're everything to me.
I can't be without you God,
You're everything.
And I want to say thank you,
I was lost and you found me,
I was dead inside,
And you breathed into me,
And you brought these bones to life.
I want to say thank you,
Thank you for saving me.
Thank you for loving me unconditionally God.
But I ran away.
'Cause I was scared of the pain that came with trust.
But I came running back,
Into your embrace,
Because I knew you'd still be there,
You'd never leave me God.
And I want to say thank you,
I was lost and you found me,
I was dead inside,
And you breathed into me,
And you brought these bones to life.
I want to say thank you,
Thank you for saving me.
Thank you for loving me unconditionally God.
I don't deserve you God But you keep on loving me anyway.
Oh, You'd never stop loving me God.

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2019

Λάθος ημερομηνία

Λάθος ημερομηνία καθιέρωσης  ως Πανελλήνιας Σχολικής Ημέρας κατά της Βίας στο σχολείο.
Στην αρχή της σχολικής χρονιάς θα έπρεπε να καθιερωθεί (πχ η 6η Οκτωβρίου) και όχι προς το τέλος της (6η Μαρτίου). 




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...