Προσδοκώμενα
Μαθησιακά Αποτελέσματα
|
Οι
μαθητές/μαθήτριες να:
- αναλύουν τη χριστιανική διδασκαλία για τη
δημιουργία του κόσμου,
- εξετάζουν πεποιθήσεις των θρησκειών, παραδόσεων
ή φιλοσοφικών πεποιθήσεων για την προέλευση και τη δημιουργία του κόσμου,
- προσδιορίζουν την ευθύνη του πιστού απέναντι
στον κόσμο ως δημιούργημα του Θεού.
|
https://samakos9.blogspot.com/2025/06/13.html
1.3 Ο ΘΕΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Στο πρώτο επεισόδιο της νέας μας σειράς ταξιδεύουμε στην αρχή της δημιουργίας. Βλέπουμε πώς ο Θεός δημιούργησε το φως, τον ουρανό, τη γη, τις θάλασσες, τα φυτά, τα ζώα και στο τέλος τον άνθρωπο.
Η δημιουργία μάς φανερώνει τη δύναμη, τη σοφία και την απέραντη αγάπη του Θεού.1.3 Ο ΘΕΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο; Ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός της ζωής μας;
Στο τρίτο επεισόδιο της σειράς «Αγία Γραφή» μαθαίνουμε ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Θεού. Δημιουργήθηκε από αγάπη, για να ζει κοντά στον Θεό, να αγαπά τους συνανθρώπους του και να φροντίζει ολόκληρη τη δημιουργία. Παρακολουθήστε το βίντεο μέχρι το τέλος και ανακαλύψτε γιατί κάθε ανθρώπινη ζωή έχει μοναδική αξία και αιώνιο σκοπό.ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ - ΚΟΥΙΖ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
"Σταυρόλεξο: Αρχή και πορεία του κόσμου" *
ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΣΗ)
Η δημιουργια του ανθρωπου (σταυρολεξο)
Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην.
Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος
“Σὺ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς παρήγαγες” (Λειτουργία του αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου).
Οι λέξεις “ἐκ τοῦ μὴ ὄντος”, δηλώνουν, πρώτο και κύριο, ότι ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν με μια πράξη της ελεύθερης θέλησής του. Τίποτε δεν τον πίεσε να δημιουργήσει. Το διάλεξε να το κάνει.
Ο κόσμος δεν δημιουργήθηκε άσκοπα ή από ανάγκη, αλλά είναι η συνέπεια της θεϊκής εκλογής…
Δεν θα ’πρεπε να σκεφτόμαστε τον Θεό σαν Κατασκευαστή ή τον Θεό σαν Τεχνίτη, αλλά τον Θεό σαν Εραστή.
Το να αγαπάς σημαίνει να μοιράζεσαι, όπως τόσο καθαρά μας έχει δείξει το τριαδικό δόγμα: ο Θεός δεν είναι μόνο ένας αλλά ένας μέσα σε τρεις, επειδή είναι μια κοινωνία προσώπων που μετέχουν με αγάπη το ένα στο άλλο…
Από εκούσια εκλογή ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, με “εκστατική” αγάπη, έτσι ώστε να υφίστανται εκτός από τον ίδιο άλλες υπάρξεις για να μετέχουν στη ζωή και την αγάπη που είναι δικά του...
Σαν καρπός της ελεύθερης θέλησης και της ελεύθερης αγάπης του Θεού, ο κόσμος δεν είναι αναγκαίος, δεν είναι αυτάρκης, αλλά σχετικός και εξαρτημένος…
H ύπαρξη είναι πάντα ένα δώρο από τον Θεό, ένα ελεύθερο δώρο της αγάπης του, ένα δώρο που ποτέ δεν παίρνεται πίσω, αλλ’ οπωσδήποτε ένα δώρο, όχι κάτι που κατέχουμε με τη δική μας δύναμη…
Όλα τα δημιουργήματα πηγάζουν από τον Θεό, έχουν τις ρίζες τους στον Θεό και βρίσκουν την προέλευσή τους και την πλήρωσή τους σε αυτόν.
Ο Θεός μόνο είναι το ουσιαστικό όνομα, όλα τα δημιουργήματα είναι επίθετα…
Γουέαρ, Κ., Επίσκοπος Διοκλείας, Ο Ορθόδοξος δρόμος, Επτάλοφος, Αθήνα, 71982, σσ. 5153 και 5960.
9. Αρχή και πορεία του κόσμου
Τα πρώτα χρόνια της διαστημικής εξερεύνησης είχαν ίσως τις πιο συγκλονιστικές στιγμές εκδήλωσης της πίστης των αστροναυτών. Το 1968, για παράδειγμα, την παραμονή των Χριστουγέννων, το διαστημόπλοιο Apollo 8 βρισκόταν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Ήταν η πρώτη φορά που επανδρωμένο διαστημικό σκάφος βρισκόταν εκεί και η αποστολή θα άνοιγε τον δρόμο για την προσσελήνωση που θα γινόταν από το πλήρωμα του Apollo 11.
Το κείμενο της Γένεσης γράφτηκε κατά την παράδοση από το Μωυσή, χρονολογείται από το 13ο αιώνα π.Χ. και διηγείται με αλληγορικό τρόπο βαθιές αλήθειες για τη δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου και τη σχέση τους με το Θεό. Σκοπό έχει να εξηγήσει για ποιο λόγο ο Θεός επενέβη στην ανθρώπινη ιστορία και στη ζωή του λαού Του. Δεν είναι επιστημονική πραγματεία, απλά ο συγγραφέας χρησιμοποίησε ως μέσον γνώσεις της εποχής εκείνης, για να διατυπώσει τις αλήθειες αυτές.
Η σύγχρονη επιστήμη (βιολογία, ανθρωπολογία, παλαιοντολογία κτλ.) ερμηνεύει την προέλευση του ανθρώπου ως αποτέλεσμα βιολογικής εξέλιξης από κατώτερα ζωικά είδη. Πρόκειται για τη θεωρία της εξέλιξης
που πρωτοδιατυπώθηκε από τον Κ. Δαρβίνο (1809-1882) και με διάφορες βελτιώσεις υφίσταται μέχρι σήμερα ως βασική θεωρία. Θεωρήθηκε ότι συγκρούεται με τη διδασκαλία της Παλαιάς Διαθήκης και προκάλεσε γι' αυτό πολλές συζητήσεις. Όμως όταν συγκρίνουμε τα πορίσματα της επιστήμης με τη Γένεση δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι: τα γεγονότα της Γένεσης δεν είναι ούτε ιστορικά, αλλά ούτε και μύθοι• εκφράζουν υπαρξιακές αλήθειες για όλο το ανθρώπινο γένος και τον κόσμο από την αρχή της ιστορίας του (σε όποια εποχή και να την τοποθετήσουμε)• επομένως αυτά ισχύουν για την ανθρώπινη ύπαρξη όλων των εποχών,http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B126/498/3244,13168/
Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ - ΤΟ ΣΩΜΑΤΙΔΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
2. Εφαρμόζοντας
Επεξεργασία κειμένων (Βαβυλωνιακό έπος δημιουργίας, αφρικανικό, κινέζικο, ιαπωνικό μύθο, κείμενο από την ινδουιστική παράδοση, ελληνική μυθολογία/Θεογονία Ησίοδου, απόσπασμα από την Εξαήμερο, κείμενο Κορανίου, κλπ).
Επιστήμη και Θρησκεία (Χαρά Θεού)
Καταρχάς πρέπει να επισημάνουμε ότι δεν υπάρχει θέμα αντίθεσης ή σύγκρουσης μεταξύ τους.
Πίστη και επιστήμη είναι δυο μεγάλα πνευματικά μεγέθη αλληλοσυμπληρούμενα και όχι αλληλοαποκλειόμενα.
Επιστήμη και θρησκεία έχουν αυτόνομες περιοχές ενδιαφερόντων και έρευνας∙ ανταποκρίνονται σε διαφορετικές αξιολογικές ροπές και ανάγκες της ενιαίας ανθρώπινης ύπαρξης.
Κρίνονται όμως, μαζί ή χωριστά, από το κατά πόσον οδηγούν τον άνθρωπο στον εξανθρωπισμό του ή στον απανθρωπισμό του.
Με όλα τα παραπάνω γίνεται κατανοητό ότι η πίστη και η επιστήμη δε συγκρούονται, γιατί:
1. Η επιστήμη ερευνά τον αισθητό, το φυσικό κόσμο, ενώ η θρησκεία «περιγράφει» τον υπεραισθητό, τον υπερφυσικό κόσμο.
2. Η επιστήμη ερευνά το πώς έγινε ο κόσμος καθώς και τους φυσικούς νόμους που ρυθμίζουν τη λειτουργία του, ενώ η θρησκεία ασχολείται με το ποιος και γιατί δημιούργησε τον κόσμο.
Εφόσον απαντούν σε διαφορετικά ερωτήματα, επόμενο είναι ότι δε δικαιολογείται αντίθεση ή σύγκρουση, αλλά μάλλον συνεργασία.
Δρίτσας, Δ., Μόσχος, Δ., Παπαλεξανδρόπουλος Στ., Χριστιανισμός και Θρησκεύματα Β΄ Γενικού Λυκείου, Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής ΙΤΥΕ «Διόφαντος», Αθήνα, 2011, σσ. 198199.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΜΠΕΔΩΣΗΣ
Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος
Ο Θεός δημιουργεί τον άνθρωπο από ορατή και αόρατη φύση, με τα ίδια του τα χέρια κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση, από τη γη, αφού διέπλασε το σώμα και αφού του έδωσε λογική και νοερή ψυχή με τη δική του πνοή, αυτό που αποκαλούμε θεία εικόνα∙ γιατί το “κατ’ εικόνα” φανερώνει τη νοερή και αυτεξούσια φύση, ενώ το “καθ’ ομοίωσιν” την κατά το δυνατό ομοίωση στην αρετή.
Το σώμα και η ψυχή πλάστηκαν ταυτόχρονα, και όχι το ένα πρώτα και το άλλο ύστερα κατά τις φλυαρίες του Ωριγένη.
Ο Θεός, λοιπόν, δημιούργησε τον άνθρωπο άκακο, ευθύ, ενάρετο, άλυπο, αμέριμνο, λαμπρυνόμενο με κάθε αρετή, στολισμένο με όλα τα αγαθά, σαν ένα δεύτερο κόσμο, μικρό σε μεγάλο, άλλον άγγελο, μικτό προσκυνητή, επόπτη της ορατής κτίσεως, μύστη της νοητής, βασιλιά των όσων βρίσκονται στη γη, βασιλευόμενο από πάνω, επίγειο και ουράνιο, πρόσκαιρο και αθάνατο, ορατό και νοούμενο, μέσον μεγαλείου και ταπεινότητος, τον ίδιο πνεύμα και σάρκα, σάρκα για την έπαρση, πνεύμα για τη χάρη, το πρώτο για να πάσχει από τη σάρκα και να θυμάται και να διαπαιδαγωγείται, το δεύτερο για να μένει με τη χάρη στον Θεό και να δοξάζει τον ευεργέτη, να φιλοτιμείται για το μεγαλείο, να περνά εδώ τη ζωή του, δηλαδή στην παρούσα φάση, και αλλού να εξέρχεται στον μελλοντικό αιώνα, και πέρας του μυστηρίου να θεώνεται με την τάση προς τον Θεό, να θεώνεται όμως με τη μετοχή στη θεία λάμψη και όχι να μεταβαίνει στη θεία ουσία.
Ιωάννης Δαμασκηνός, Έκδοσις ακριβής της Ορθοδόξου πίστεως, 12 (26),
Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ - ΤΑ ΔΥΟ ΔΕΝΤΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ
το βιβλίο της γένεσης το κεφάλαιο 2 , στίχοι 4-25 αναφέρεται στη δημιουργία από το Θεό του πρώτου ανθρώπινου ζευγαριού.
Αναφέρεται στη διάκριση του ανθρώπου από τα ζώα κατά ένα βασικό χαρακτηριστικό: Είναι δημιούργημα κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του Θεού. Το κατ’ εικόνα δηλώνει μία αμετακίνητη σχέση μεταξύ Θεού και ανθρώπου, σχέση πατέρα και παιδιού.
Ο άνθρωπος γίνεται συνδημιουργός και έχει την δυνατότητα να κυριαρχήσει στην κτίση. Ενώ στο καθ’ ομοίωσιν το δημιούργημα τείνει να γίνει θεός κατά χάρη, να φτάσει στην τελείωση, στη θέωση, να μοιάσει τον Θεό.
Η συμβολική αυτή διήγηση γίνεται με ποιητική εικονολογία: Ο κόσμος ως δώρο του Θεού στον άνθρωπο έχει εικόνα κήπου (παραδείσου) με διάφορα δέντρα.
Αυτός ο παράδεισος έχει στη μέση ένα δέντρο ξεχωριστό, που τρώγοντας του καρπούς του χαρίζει ζωή αθάνατη – ονομάζεται το ξύλον της ζωής (….και το ξύλον της ζωής εν μέσω του παραδείσου. Γεν. 2,9) .
Υπάρχει και δεύτερο ξεχωριστό δέντρο στη μέση επίσης του παραδείσου, που τρώγοντας του καρπούς του οδηγεί στη γνώση του καλού και του κακού.
Το δεύτερο αυτό δέντρο (το ξύλον του γιγνώσκειν καλόν και πονηρόν) εξαιρείται από την ευλογία, οι καρποί του δεν είναι προσφορά του Θεού στον άνθρωπο. Αντίθετα ο Θεός προειδοποιεί τους πρωτόπλαστους: η αν ημέρα φάγητε απ’ αυτού θανάτω αποθανείσθε.
Είναι το δέντρο που σαφώς εικονίζει τη δυνατότητα της ελευθερίας, την δυνατότητα του αυτεξούσιου που χάρισε ο Θεός στον άνθρωπο.
Ο Θεός δεν απαγόρευσε στους ανθρώπους να φάνε από τους καρπούς του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού. Μόνον τους προειδοποιεί: Όλοι οι άλλοι καρποί είναι δώρο και δημιουργούν σχέση με τον ίδιο τον δημιουργό.
Η τροφή των καρπών της γνώσης του καλού και του κακού δεν είναι δώρο , δεν είναι σχέση , είναι όμως ανοιχτή δυνατότητα. Με την τροφή αυτών των καρπών το δημιούργημα του Θεού αυτονομείται θεωρώντας ότι θα κατέχει την αιτία και τον σκοπό της ύπαρξής του.
Η επιλογή της τροφής του καρπού που δεν είχε ευλογηθεί από το Θεό δεν έγινε από πρωτοβουλία του ανθρώπου. Το πρωτόπλαστο ζευγάρι ξελογιάζεται από το φίδι.
ήταν άγγελος που εξέπεσε;
ήταν ο πειρασμός; ή
η λογική της αυτονομίας;
Διαψεύδει τον Θεό και τον συκοφαντεί (διαβάλει –διάβολος) και λέει στην γυναίκα που είχε αρκετούς αρχικούς ενδοιασμούς: όχι βέβαια! Δεν θα πεθάνετε. Ήξερε όμως ο Θεός ότι την ημέρα που θα φάτε από αυτό, θα ανοίξουν τα μάτια σας και θα γίνετε σαν θεοί γνωρίζοντας το καλό και το κακό.
Μόλις οι πρωτόπλαστοι έφαγαν από τον καρπό αυτού του δέντρου αμέσως κατάλαβαν ότι ήταν γυμνοί. Έραψαν τότε φύλλα συκιάς και έφτιαξαν καλύμματα για σκεπάσουν την γύμνια τους.
Με όρους μυθοπλαστικού ρεαλισμού η συμβολική εικονολογία περιγράφει τον Θεό σε περίπατο, το δειλινό, μέσα στον παράδεισο.
Ο Αδάμ και η Εύα ακούνε τα βήματα του Θεού, και κρύβονται μέσα στα δέντρα. Αλλά ο Θεός καλεί τον Αδάμ, τον καλεί, με την ίδια οικειότητα των διαλόγων που είχε και πριν μαζί του:
Που είσαι Αδαμ; Ο Αδάμ εμφανίζεται και απαντάει:
- Άκουσα τη φωνή σου που περπατούσες στον παράδεισο και φοβήθηκα επειδή είμαι γυμνός , γι’ αυτό κρύφτηκα.
- Και ποιος σε πληροφόρησε ότι είσαι γυμνός; Εκτός και αν έφαγες από τους καρπούς του μόνου δέντρου που τη βρώση των καρπών του σου συνέστησα να αποφύγεις.
Η λανθασμένη απόφαση άρνησης του δημιουργού του από μέρους του ανθρώπου, επέσυρε την διακοπή της σχέσης τους.
Εξέπεσε ο άνθρωπος σε βασανιστική για τον ίδιο δυσαρμονία σχέσης με τη φύση και τους συνανθρώπους του, ο βίος του κυριαρχήθηκε από μόχθο και οδύνη, με οριστική κατάληξη τον θάνατο. Η τιμωρία συμπεριέλαβε ολόκληρη την ανθρωπότητα και την κτίση.
Τελειώνοντας ας δούμε τι σημαίνουν τα ονόματα: Το όνομα Αδάμ δήλωνε γενικά τον χοϊκό (από χώμα) άνθρωπο, τον άνθρωπο γενικά και όχι ένα άτομο, όχι τον πρωτόπλαστο άντρα. Και τον όνομα Εύα δήλωνε τη ζωή , τη ζωτική λειτουργία της μητρότητας, το χάρισμα κάθε γυναίκας (Γεν. 3, 20: και εκάλεσεν Αδάμ το όνομα της γυναικός αυτού ΖΩΗ, ότι αυτή μήτηρ πάντων των ζώντων).
«Κατ’ εικόνα» και «καθ’ ομοίωσιν»
MAN GAVE NAMES TO ALL THE ANIMALS
Σύμφωνα με τον βραβευμένο επιστήμονα που ανακάλυψε τo DNA το σύμπαν εχει τουλάχιστον 15 μαθηματικές σταθερές το οποίο επιτρέπει στο σύμπαν κ στη ζωή να υπάρχει.
Αν αλλάξεις έστω κ ένα χιλιοστό σε μια από τις 15 σταθερές όλο το σύμπαν καταρρέει.
Συμπέρασμα κάποιος πήρε την μαθηματική κ επιστημονική απόφαση όλες οι σταθερές στο σύμπαν να είναι εκεί που είναι αλλιώς τίποτα δεν θα υπήρχε..
Αρα το σύμπαν έχει Δημιουργό..!
Σύγχρονη Κοσμολογία - Υπέρ του Σύμπαντος Κόσμου
Ερτ3 Χαρά Θεού – Σύμπαν, επιστήμη και θρησκεία
η απομύθευση της δημιουργίας στην Παλαιά Διαθήκη
Η Θεολογία του Σώματος
Η Δημιουργία ως κίνηση αγάπης
Β' Λυκείου: 1.2 Δημιουργία
Το βιβλίο της Γένεσης και η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης
9. Αρχή και πορεία του κόσμου I
9. Αρχή καιπορεία του κόσμου IIΙ
Εν αρχήεποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην.
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-B126/498/3244,13168.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου