Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2013

Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους...


Χαλίλ Γκιμπράν, Murmure du silence, λάδι σε καμβά (1914)

Ο Μεγάλος Λιβανέζος ποιητής ο Χαλίλ Γκιμπράν (1883-1931), σε ένα ποίημά
 του το 1923 «Ο Κήπος του Προφήτη», θαρρείς πως μιλούσε για την Ελλάδα
 του σήμερα...


Ο Κήπος του Προφήτη (απόσπασμα)

Το έθνος να λυπάστε,
αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.
Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ' τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.


Το έθνος να λυπάστε
που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται, παρά μονάχα μες τα ερείπιά του.
Που δεν επαναστατεί, παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του 
ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.

Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό,
απατεώνα για φιλόσοφο,
μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.


Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους.


Χαλίλ Γκιμπράν (1883-1931)


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...