Κυριακή 7 Απριλίου 2013

ΙΝΔΟΥΙΣΜΟΣ


Ινδουισμός

·                     Είναι το σύνολο των θρησκευτικών παραδόσεων της Ινδίας.
·                      Δεν υπάρχει συγκεκριμένος ιδρυτής.
·                      Δεν μπορεί να δοθεί ένας σύντομος και περιεκτικός ορισμός της πολυσύνθετης διδασκαλίας του Ινδουισμού.
·                     Δεν υπάρχει κοινό πιστεύω.
·                     Ο Ινδουισμός είναι κατεξοχήν ελαστικός. Τα πάντα χωρούν και αφομοιώνονται.  
·                     Χωρίς δυσκολία υιοθετεί νέες ή και παρωχημένες αντιλήψεις. Ένας Ινδουιστής π.χ. μπορεί να λατρεύει ένα Θεό, πολλούς ή κανέναν, προσωπικό ή απρόσωπο.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Αφετηρία του ο πολιτισμός που ακμάζει στην κοιλάδα  του Ινδού ποταμού.(3.000-1500 π.χ.)
Λατρεύεται το θείο ως γενεσιουργός δύναμη που παράγει τη ζωή.
Με την εγκατάσταση των Αρίων (1500 π.χ.), έχουμε σύνθεση των δύο πολιτισμών που μας οδηγούν στην Βεδική θρησκεία.


ΠΗΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

Αποτελούν τα αρχαιότερα κείμενα της οικογένειας των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, οι Βέδες(=γνώση)
Θεοί ήταν ο Ουρανός,ο Ήλιος, η Φωτιά, ο Θεός της γονιμότητας, της Βροχής κ.α.
Βασικό χαρακτηριστικό της λατρείας αποτελούν οι θυσίες

ΚΟΙΝΩΝΙΑ


Χωρίζεται σε τέσσερις κάστες (τάξεις)
1. Βραχμάνοι (ιερείς)
2. Πολεμιστές - αριστοκράτες
3. Καλλιεργητές
4. Χειρώνακτες - δούλοι.
Άθικτοι: Η Τάξη εκείνων που είναι έξω από κάθε κάστα.


Παράλληλα με τον πολυθεϊσμό απαντά επίσης η ιδέα για μια παγκόσμια τάξη που συγκροτεί και διέπει το σύμπαν (σύνολο φυσικών νόμων), η οποία ονομάζεται Ντάρμα.
Ο διαχωρισμός της κοινωνίας σε κάστες υπαγορεύεται από το Ντάρμα, γι΄αυτό η μεταπήδηση από κάποια κάστα σε κάποια άλλη ΔΕΝ επιτρέπεται.
Ντάρμα ονομάζεται επίσης το σύνολο των κανόνων που συνοδεύει κάθε κάστα.
Σήμερα οι βεδικοί θεοί δεν λατρεύονται - χωρίς αυτό να είναι απόλυτο, τίποτα απόλυτο δεν υπάρχει στον Ινδουϊσμό- το Ντάρμα όμως και οι κάστες με χιλιάδες υποδιαιρέσεις μέχρι σήμερα διέπουν την κοινωνική ζωή των Ινδών.

Άλλα σπουδαία βιβλία οι Ουπανισάδες (800-500π.Χ.) Εδώ υπάρχει κατά κάποιον τρόπο μια πορεία και σκέψη πιο φιλοσοφική.

Μπράχμαν: Η απόλυτη απρόσωπη πραγματικότητα από την οποία απέρρευσε όλος ο κόσμος γύρω μας, τα πάντα, ακόμη και οι θεοί. Όλα όσα φαίνονται γύρω μας αποτελούν το εξωτερικό μέρος αυτής της θείας απόλυτης πραγματικότητας.


Άτμαν: Η αρχική σημασία της λέξης είναι αναπνοή, ζωή. Επειδή κάθε τι γύρω μας έχει απορρεύσει από την απόλυτη απρόσωπη πραγματικότηταμέσα του περιέχει ενα κομμάτι του Μπράχμαν. Το μέρος αυτό του Μπράχμαν λέγεται Άτμαν.


ΣαμσάραΜετενσάρκωση. Κάθε έμβιο ον δεν ζει μια φορά. Όταν πεθαίνει, κάτι από αυτό, μεταπηδά σε κάποιο άλλο είδος ζωής (φυτό, ζώο, άνθρωπος)


Κάρμα: ο όρος σημαίνει πράξη. Στη συνέχεια στην ινδουιστική ορολογία, σημαίνει ποσό ενέργειας (θετικής ή αρνητικής) που συσσωρεύει ένα ον καθώς ζει και δρα. Είναι ο νόμος που καθορίζει την επόμενη μετενσάρκωση. (Αν θα είναι σε ένα κατώτερο ή ανώτερο είδος ζωής, σε μια ανώτερη τάξη κλπ)
Πώς λειτουργούν όλα αυτά στη ζωή των ινδουιστών;
Αξία έχει μόνο το Μπράχμαν. Όλα τα υπόλοιπα που αποτελούν τον εξωτερικό φαινόμενο κόσμο δεν είναι άξια λόγου. Ο κατακερματισμένος αυτός κόσμος αποτελεί μια ψευδαίσθηση. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται Μάγια και αυτό γιατί ο κόσμος γύρω μας αποτελείται από όντα που βρίσκονται σε κατάσταση περιορισμού αλλά και μεταβολής.
Ο άνθρωπος περιορίζεται για παράδειγμα στο να είναι μόνο άνθρωπος συγχρόνως όμως μεταβάλλεται π.χ. γερνάει , αρρωσταίνει, φθείρεται, πεθαίνει.
Το Μπράχμαν όμως είναι άμορφο , απόλυτο, απεριόριστο.
Έτσι λοιπόν η ύπαρξη σε αυτόν τον κόσμο που δεν είναι αληθινός, αυθεντικός (αυθεντικό είναι μόνο το Μπράχμαν) είναι οδύνη, πόνος. Ο άνθρωπος λοιπόν ΔΕΝ πρέπει να προσκολλάται σε αυτόν τον κόσμο. Όσο στρέφεται κα αποβλέπει σε αυτόν τόσο περισσότερο κάρμα συσσωρεύει.
Έτσι το μόνο που πετυχαίνει είναι να μετενσαρκώνεται όλο και περισσότερες φορές, να υπάρχει δηλαδή για μεγαλύτερο διάστημα και άρα να πονάει.


Ο άνθρωπος λοιπόν, θα πρέπει να αποπροσκολλήσει το νου του από το γύρω κόσμο.
Η μόνη αξία είναι μέσα του. Στο κομμάτι του Μπράχμαν που λέγεται Άτμαν. Σε αυτήν την περίπτωση δεν θα παράγει κάρμα και άρα θα σταματήσει τον επώδυνο κύκλο της Σαμσάρα. Θα ενωθεί με την υπέρτατη αρχή, το Μπράχμαν. Θα χαθεί μέσα στον ωκεανό του Μπράχμαν όπως χάνεται μια σταγόνα νερό και θα πετύχει τη λύτρωση (Μούκτι ή Μόξα)
Η διαδικασία αυτή της απόσυρσης του νου από τον κόσμο και η στροφή προς το Άτμαν ονομάζεται γιόγκα. Η γιόγκα αυτού του είδους, γιόγκα της γνώσης είναι ο τρόπος του πώς θα πεθάνει κανείς και όχι του πώς θα ζήσει καλύτερα (χωρίς άγχος, με γαλήνη κλπ.)
Βλέπουμε ότι ο Ινδός δεν ενδιαφέρεται για τα επιμέρους ή για τον μάταιο αυτό κόσμο, αλλά για το Όλον, το Ένα (ολιστική-ενιστική θρησκεία)
Βλέπουμε επίσης ότι δεν τον ενδιαφέρει η αλλαγή, η καλυτέρευση, η ανακαίνιση του κόσμου αλλά η φυγή από αυτόν.
Φυσικά όμως δεν κάνουν όλοι οι Ινδοί γιόγκα και μάλιστα αυτής της κατηγορίας.

Πολλοί προσκολλώνται- αφοσιώνονται σε μια θεότητα του Βισνού, ή του Σίβα ή σε άλλες θεότητες και προσπαθούν με την αγάπη τους σε αυτούς τους θεούς να ενωθούν με αυτούς.
Άλλος τρόπος σωτηρίας με αργότερους όμως ρυθμούς  είναι η προσπάθεια τήρησης των νόμων της κάστας. Έτσι μετενσαρκώνεται κάθε φορά σε καλύτερες μορφές ζωής (αφού εκπληρώνει το κάρμα του) και κάποτε φτάνει και αυτός στη μόξα.

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Γ’ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑ 15η ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΖΩΗΣ





ΑΝΤΙΟ

Άλλη επιλογή δεν έχω
Όλα έχουν τελειώσει πια
Δεν φοβάμαι, δεν ελπίζω
Θέλω να φύγω μακριά

Η ζωή μου έχει τελειώσει αφού έφυγες εσύ
Όλα πλέον έχουν τελειώσει ,όλα τώρα έχουν χαθεί
Θα πετάξω σ ένα κόσμο μακριά από αυτά
Για να βρω τον εαυτό μου και να νιώσω μια χαρά

Και κρυώνω και παγώνω
Δεν αντέχω άλλο εδώ
Έναν θόρυβο ακούω
Είναι διαφορετικός

Ένα βήμα πριν το τέλος
Σ ένα δωμάτιο μοναχός
Άντε να ρθει αυτή η ώρα!
Και να φύγω από δω

                  ΣΧΟΛΙΟ :Το ποίημα  μιλάει για έναν  
       άνθρωπο ο οποίος έχει απελπιστεί από την ίδια του τη ζωή
       και θέλει να δώσει ένα τέλος σ αυτή.
      Η αιτία αυτής του της αυτοκτονίας ίσως είναι μια ερωτική
       απογοήτευση που βίωσε έντονα και δεν μπορεί να την
       ξεπεράσει με άλλο τρόπο εκτός από το θάνατο.


Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ Δ. Ε. 21η ΑΓΧΟΣ, ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΗ



Beatles - All The Lonely People



I look at all the lonely people.
I look at all the lonely people.

Elenore Rigby
Picks up the rice in the church where her wedding has been;
Lives in a dream.
Waits at the window,
Wearing a face that she keeps in a jar by the door.
Who is it for?
All the lonely people, where do they all come from?
All the lonely people, where do they all belong?

Father MacKenzie
Writing the words of a sermon that no one will hear;
No one comes near.
Look at him working,
Nodding his socks in the night when there's nobody there.
What does he care?
All the lonely people, where do they all come from?
All the lonely people, where do they all belong?

I look at all the lonely people.
I look at all the lonely people.
Elenore Rigby
Died in the church and was buried alone with her name.
Nobody came.
Father MacKenzie
Wiping the dirt from his hands as he walks from her grave.
No one was saved.
All the lonely people, where do they all come from?
All the lonely people, where do they all belong?

Σάββατο 6 Απριλίου 2013

Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ Δ. Ε. 21η ΑΓΧΟΣ, ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΗ



Πυξ Λαξ Μοναξιά Μου Όλα


Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας & Όλγα Βλαχοπούλου
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας
Πρώτη εκτέλεση: Πυξ Λαξ

Στις άδειες πόλεις που γυρνάς
εικόνες σε ξοδεύουν
αδύναμος να προσκυνάς
αυτούς που σε ληστεύουν

Σαν δαίμονας να κουβαλάς
του κόσμου τους χειμώνες
στα μάτια της να κυνηγάς
παλιούς μικρούς κανόνες

Μοναξιά μου όλα,μοναξιά μου τίποτα
μη μ' αφήνεις τώρα που είναι όλα πιο δύσκολα
έρωτα μου όλα, κι έρωτά μου τίποτα
μη μ' αφήνεις τώρα που είναι όλα πιο δύσκολα

Τις νύχτες ντύνεσαι μικρός
κάποιον θα ξεγελάσεις
και ένα κακό που ήρθε χθες
τρέχεις για να προφτάσεις

Μοιάζουν οι δρόμοι με φωτιά
τα βράδια του θανάτου
έρωτας που μυρίζει πια
αρένα στο άγγιγμά του

ΑΙΩΝΑΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑΣ




Ο συγγραφέας Γ. Χειμωνάς έχει εκφράσει την άποψη ότι « το χαρτί που έχει κρυμμένο στο μανίκι του ο αιώνας λέγεται «μελαγχολία» κι αυτή έχει τον τελευταίο λόγο……….
Αν οι αιώνες αποκτούσαν ένα όνομα, σίγουρά ο δικός μας αιώνας θα ονομαζόταν αιώνας της μελαγχολίας…»

Όλοι στον αιώνα μας χώρισαν και γίνανε μονάδες, ο καθένας αποτραβιέται στη μοναξιά του, ο καθένας απομακρύνεται απ’ τον άλλον, κρύβεται και κρύβει το έχει του και καταλήγει ν’ απωθεί τους όμοιους του και ν’ απωθείται απ’  αυτούς!!!!
Η μοναξιά δεν προέρχεται από την απουσία, προέρχεται από τον εγωισμό και την κακία του άλλου ανθρώπου. 

Παρασκευή 5 Απριλίου 2013

Τα χρώματα του κόσμου.


ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ 2.
[Β’ ΛΥΚΕΙΟΥ]
Ποίημα: Τα χρώματα του κόσμου.

Κάτω απ τ’ αστέρια                                                                                                                στου θεού τα χέρια.
Η ζωή μ αρμονία κυλά.
Τ’ όμορφο ακρογιάλι
του παραδείσου τα κάλλη
βλέπει και γελά.

Το γαλάζιο του ουρανού
δείχνει την ειρήνη
το κόκκινο του λουλουδιού
την αγάπη τραγουδά.
Το πιο όμορφο χρώμα
το λευκό της ψυχής
αν τ’ χεις πάντα
να ξέρεις θα ευτυχείς.

Όλα είναι ωραία κοντά στο Θεό.
Αυτόν θέλω μόνο για αρχηγό.
Βλέπω τον ήλιο βλέπω τα αστέρια
όλα είναι τέλεια απ τα δικά του τα χέρια.

Έλα και συ μαζί στο θεό
σ’ ό,τι πιο όμορφο πιο ζηλευτό
και ρώτα τη γη, ναι ρώτα παντού
άραγε τέτοια ευτυχία υπάρχει αλλού;;;


ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Διάλεξα αυτό το ποίημα  γιατί θέλω να δείξω ότι όλα τα πράγματα κοντά στο θεό είναι ωραία και ζεις πραγματικά ευτυχισμένος.

Ἐξομολόγηση


ξομολόγηση

Α΄ Λυκείου, 24η Διδακτική Ενότητα

Παπ, μι κόρη γάπησα
κα
μ᾿ γαποσε σν τρελή·
μι
μέρα τν γκάλιασα, 
π
ρα τ πρτο της φιλί.
Παπ
, τί συλλογσαι;
-ν τν γάπησες πολύ, 
συχωρεμένος ν
σαι.
-Μι μέρα κείνη ρίχτηκε
στ
ν γκαλιά μου ντροπαλή, 
κι
μάρτησα κι μάρτησε
χι μονάχα μ φιλί.
Παπ
, τί συλλογσαι;
-ν τν γάπησες πολύ, 
συχωρεμένος ν
σαι.
-Μι μέρα τν παράτησα
τ
ν μορφην μαρτωλ
κα
δν τς ξαναζήτησα
μήτ
᾿ γκαλι μήτε φιλί.
Παπ
, τί συλλογσαι;
ν τν γάπησες πολύ, 
καταραμένος ν
σαι.
Σχολιασμός:  Το παραπάνω  ποίημα  το  επέλεξα  διότι  μας παρουσιάζει το διάλογο ενός ιερέα με έναν λαϊκό  κατά τη διάρκεια του μυστηρίου της εξομολογήσεως.
 Ακόμα μας δείχνει πως όσο υπάρχει αγάπη είμαστε συχωρεμένοι ενώ όσο υπάρχει απάθεια είμαστε καταρα

Δεν αισθάνομαι την ανάγκη να εξομολογηθώ…Άλλωστε τι είναι η εξομολόγηση;



Κάποτε πήγε κάποιος να εξομολογηθεί για πρώτη φορά στη ζωή του, επειδή αντιμετώπιζε ένα οικογενειακό πρόβλημα. Είπε λοιπόν στον πνευματικό ότι δεν υπήρχε λόγος για αυτή την εξομολόγηση (αλλά ήρθε σ’ αυτόν εξαιτίας του οικογενειακού του προβλήματος) και ότι ποτέ του δεν είχε αμαρτήσει στο ελάχιστο. Τότε ο πνευματικός έβγαλε το πετραχήλι του και του το έδωσε λέγοντας του: Θα ήθελα τότε εγώ να εξομολογηθώ σε σένα…
Η εξομολόγηση πριν από όλα είναι συνάντηση και συμφιλίωση. Είναι συνάντηση με τον Χριστό που ποτέ δεν μας στρέφει τα νώτα, αν κι εμείς φεύγουμε μακριά
Είναι δε τόσο δυνατό το αποτέλεσμα της εξομολογήσεως (κάθε φορά που προσερχόμαστε με ειλικρίνεια) που
ο γέροντας Παΐσιος έλεγε σε μερικούς να φωτογραφηθούν πριν από την εξομολόγηση και μετά την εξομολόγηση, για να διαπιστώσουν και οι ίδιοι την καλή αλλοίωση, γιατί στο πρόσωπο ζωγραφίζεται η εσωτερική πνευματική κατάσταση.
Όσο πλησιάζει κανείς στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, θεώνεται, και επόμενο είναι να ακτινοβολεί και να προδίδεται από την θεία Χάρη.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...