Πόσο κοντά μας μπορεί να βρίσκεται ένας άνθρωπος και πόσο μακριά να τον κρατάμε από την καρδιά μας;
Στο Ευαγγέλιο της Κυριακής Ε΄ Λουκά, η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου μάς καλεί να προσέξουμε τον άνθρωπο που έχουμε συνηθίσει να προσπερνάμε. Εκείνον που στερείται τα απαραίτητα, τον ηλικιωμένο που ζει μόνος, τον δικό μας άνθρωπο που χρειάζεται να τον ακούσουμε. Ο πλούσιος είχε τη δυνατότητα να βοηθήσει. Ο Λάζαρος βρισκόταν στην πόρτα του. Κι όμως, τα λίγα βήματα ανάμεσά τους δεν έγιναν ποτέ. Μέσα από την παραβολή, αναρωτιόμαστε πώς χρησιμοποιούμε όσα έχουμε και πόσο χώρο αφήνουμε στη ζωή μας για τους άλλους. Όσο έχουμε ακόμη χρόνο να πλησιάσουμε, να μοιραστούμε και να ανοίξουμε την πόρτα. Ευαγγελικό ανάγνωσμα: Κατά Λουκάν 16, 19–31
ΜΟΥΣΙΚΗ,ΤΑΙΝΙΕΣ, ΠΟΙΗΣΗ, ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΤΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
