Ο εσωτερικός εχθρός

Α' ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑ 2.2 ΛΑΤΡΕΙΑ (2ο δίωρο)

Ο γιος μου είναι πεντέμιση ετών. Στο νηπιαγωγείο. Τη Μεγάλη Παρασκευή, στην ακολουθία του επιταφίου, τον είχα στον ναό, κατάχαμα καθισμένο σε μια γωνιά, μαζί με τη μικρή του αδερφή, να ζωγραφίζει σε κάτι μπλοκ που τους είχαμε δώσει. Κάποια στιγμή ήρθε η ώρα εκείνου του πανέμορφου «Δος μοι τούτον τον ξένον». Οι ψάλτες το έψαλλαν ως εξής: ο ένας κανοναρχούσε τους στίχους σε νεοελληνική μετάφραση κι ο άλλος τους έψελνε στην αρχαία. «Δώσε μου εκείνο τον ξένο…».

Λίγο μετά βγήκαμε για την περιφορά. Η διαδρομή ήταν μεγάλη, τα παιδιά κουράστηκαν, νύσταξαν. Γυρίσαμε στην Εκκλησία κατά τις δέκα το βράδυ. Εκεί απέξω στα σκαλιά, ο ιερέας διάβασε και πάλι σε νεοελληνική μετάφραση (μια εξαιρετική μετάφραση) την προφητεία του Ιεζεκιήλ, για την κοιλάδα των ξηρών οστών. Σ’ αυτές τις δύο μόνο στιγμές παρεισέφρυσε η Νεοελληνική στη συγκεκριμένη λατρευτική περίσταση.

Την επόμενη μέρα, το μεσημέρι, ο γιος μου ζωγράφιζε πάλι στο τραπέζι της κουζίνας. Εκεί κάπου, μονολογώντας, τον άκουσα να λέει «Δώσε μου εκείνο τον ξένο…». Λίγο μετά ήρθε και με βρήκε στο γραφείο μου: «Μπαμπά», με ρώτησε, «Τι ήταν εκείνο που είπε χθες ο πατηρ Α. για την πεδιάδα με τα ξερά κόκκαλα, που πήραν σάρκες και νεύρα και δέρμα και γίναν άνθρωποι;». Με έβαλε να του διηγηθώ εξαρχής την προφητεία και με κοίταγε με τα παιδικά του μάτια ορθάνοιχτα από έκπληξη και περιέργεια. Του μίλησα κάποια στιγμή για τα «νεκράκόκκαλα»… «Όχι», με διόρθωσε, «ξερά κόκκαλα»…

Είχε ακούσει όλη την ακολουθία της Μεγάλης Παρασκευής ζωγραφίζοντας και χαζολογώντας σε μια γωνιά. Είχε κουραστεί κι είχε νυστάξει. Όμως, την επόμενη ημέρα φάνηκε πως ό,τι ακουγόταν στον ναό, γινόταν και δικό του άκουσμα, χωρίς απαραιτήτως να είναι ο ίδιος προσηλωμένος σ’ αυτό. Ακόμα κι όταν δεν πρόσεχε, το αυτί του προσελάμβανε. Κι όταν ήρθε η ώρα της ανάκλησης, η ώρα να αναδυθούν από μέσα του αυτά που είδε και άκουσε, δηλαδή η εμπειρία του παρελθόντος, ο νους του στάθηκε μονάχα σε κείνα τα δύο κομμάτια που μίλησαν στην καρδιά του˙ και μίλησαν στην καρδιά του γιατί μίλησαν τη γλώσσα της καρδιά του, τη γλώσσα που πρωτοάκουσε απ’ τη μάνα του στην κούνια – μ’ αυτή τον νανούρισε, μ’ αυτή του γλυκομίλησε. Οι άνθρωποι μεγαλώνοντας μαθαίνουμε πολλές γλώσσες. Μία όμως είναι η «μητρική» μας κι αυτή είναι που μιλάει ευθεία στην καρδιά μας.

Σκέφτομαι πως τα παιδιά μου θα τα ‘χω δίπλα μου στην εκκλησία μέχρι την εφηβεία τους. Μπορεί και μετά ή μπορεί και όχι, ποιος ξέρει – εκεί προς την εφηβεία, τα παιδιά αρχίζουν να παίρνουν τον δικό τους δρόμο και να κάνουν τις δικές τους επιλογές. Μέχρι τότε όμως, θα ακολουθούν καταπόδας τα βήματά μας προς τον ναό. Σε κάθε λειτουργία, σε κάθε ακολουθία, σε κάθε λατρευτική περίσταση. Και σκέφτομαι πως αν μέσα στον ναό ακούγονταν πολλά στη νεοελληνική γλώσσα (όχι όλα, δεν γίνεται όλα, ούτε πρέπει), τότε τα παιδιά μου θα είχαν την ευκαιρία για 13-15 χρόνια να ακουν αδιάλειπτα ζωντανή θεολογία. Δεν θα χρειαζόταν τίποτα να τους πούμε εμείς. Θα άκουγαν, θα θαύμαζαν, θα ρώταγαν από μόνα τους. Η μητρική τους γλώσσα θα φρόντιζε να οδηγεί έννοιες, εικόνες, αισθήματα και παραβολές στον κρυφό χώρο της καρδιάς τους. Κι όλοι ξέρουμε τι σημαίνει να ‘χει ο άνθρωπος από παιδί κάποια πολύτιμα πράγματα κλειδωμένα στην καρδιά του…

Αλλά η ορθόδοξη εκκλησία δεν θέλει καν να ακούσει για μετάφραση στη λατρεία. Όπως κάποτε δεν ήθελε επίσης να διανοηθεί μετάφραση της Βίβλου. [Σκοτώθηκαν άνθρωποι στα «Ευαγγελικά», στα επεισόδια που προκάλεσε η σύγκρουση για τη μετάφραση της Βίβλου, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Κι η σύγκρουση εκείνη τελείωσε με «νίκη» των αρνητών της μετάφρασης… Τι τραγική ειρωνεία… Ποιος τους θυμάται σήμερα, που έχουμε πια το προνόμιο να διαβάζουμε τη Βίβλο στη γλώσσα μας;].

Κι ακόμα σκέφτομαι πως την Εκκλησία κανείς εξωτερικός εχθρός δεν μπόρεσε να τη λυγίσει, να κάνει το μήνυμά της να θολώσει, την αλήθεια της να σιγήσει ή να νοθευτεί. Ακόμα κι οι αυτοκράτορες που το προσπάθησαν, τσακίστηκαν πάνω στα βράχια της χριστιανικής ανθεκτικότητας. Αν όμως υπάρχει ένας έστω εχθρός που μπορεί να κάνει την Εκκλησία να λυγίσει, να πάψει να είναι αυτό που ήταν πάντα –ελπίδα και φως για τους ανθρώπους– τότε αυτός είμαστε εμείς οι χριστιανοί, ο εσωτερικός εχθρός. Εμείς έχουμε την ικανότητα να διαλύσουμε την Εκκλησία, να σβήσουμε τη φλόγα της, να την κάνουμε να γονατίσει και να παραδώσουμε την αλήθεια της στη λήθη και το σκοτάδι. Και την έχουμε αυτή τη δυνατότητα γιατί ο Χριστός μάς την εμπιστεύτηκε, μας όρισε διακονητές και επισκόπους της, ελεύθερους κατά πάντα, ελεύθερους ακόμα και να αρνηθούμε την αληθινή ζωή της, από οκνηρία ή ανία ή συνήθεια ή «ευσέβεια»˙ ευσέβεια στρεβλή, ικανή να βαλσαμώσει την αλήθεια σ’ ένα νεκρό εκμαγείο που καμώνεται την «παράδοση».

Δεν ξέρω πόσα πράγματα θα ευδοκήσει ο καλός Θεός να κερδίσουν τα παιδιά μου από τη λατρεία, σ’ αυτά τα κρίσιμα 13-15 χρόνια της παιδικής λατρευτικής τους ζωής. Ξέρω όμως πόσα τους στερεί και θα τους στερήσει ο εσωτερικός εχθρός. Χωρίς να μπορώ να κάνω κάτι…

ΠΗΓΗ

Paul, Apostle of Christ (2018)

 Η ιστορία του Παύλου... από τον πιο διαβόητο διώκτη των Χριστιανών, στον πιο επιφανή Απόστολο του Ιησού Χριστού.
Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ο γνωστός Έλληνας ηθοποιός Γιώργος Καραμίχος, στην ταινία του Άντριου Χάιατ, όπου περιγράφεται η ζωή του Απόστολου Παύλου όταν ήταν ακόμη ο Σαούλ από την Ταρσό. Τον Παύλο σε μεγαλύτερη ηλικία υποδύεται ο Βρετανός Τζέιμς Φόκνερ.

There Is More Than One Kind Of Intelligence

People’s first experience of the system is often profoundly alienating. This is not the fault of their teachers but of the system itself, which assesses us for a particular kind of intelligence. We pass or fail on ridiculously narrow criteria. I was lucky at school because I had the kind of intelligence that they were looking for - linear, analytical, hyperlexic. It was only after leaving school that I realized that in other respects I was a complete dummy. Give me any spatial task and I fall to pieces. I stumble over cognitive tasks that other people can perform in their sleep. I have a close friend who can diagnose almost any engine fault just by listening. In this respect he is a genius: he has a spatial, navigational intelligence that is off the scale. But he was deemed a total failure at school. He was confronted with tests that did not fit the way his mind worked.

I expect you’ve come across plenty of people like this: people you know are bright, but they are bright in the wrong way. In other words, they are bright in a way that isn’t being assessed. The truth is that there are lots of different intelligences. And we shouldn’t be surprised. During the evolutionary phase of our history, a group of people would be more likely to survive if its different members saw the world in different ways. Some people could make excellent tools. Some people could hunt very well. Some people were good at looking out for danger. Some people could tell the stories that would inform the next generation. Some people were good at strategizing how to get through a long winter. We needed a load of different intelligences in order to survive. But nowadays we are treated as if only one kind of intelligence is valid. Anyone with a different intelligence is deemed stupid.

Ο Βιοπαλαιστής (Breadwinner)

Αξιόλογη ταινία κινουμένων σχεδίων για μικρούς και μεγάλους, γοητευτική και συναισθηματικά πολύ έντονη, σημαντική για να να κατανοήσουμε διαφορετικούς πολιτισμούς και ειδικότερα στο Αφγανιστάν.

Υπόθεση

Η Παρβανέ είναι ένα εντεκάχρονο κορίτσι το οποίο μεγαλώνει κάτω από το άγρυπνο μάτι των Ταλιμπάν, στο Αφγανιστάν του 2001. Όταν ο πατέρας της θα κατηγορηθεί αδίκως για ένα έγκλημα και θα συλληφθεί, η Παρβανέ θα μεταμφιεστεί σε αγόρι προκειμένου να συντηρήσει οικονομικά την οικογένειά της και να ανακαλύψει εάν αυτός είναι ακόμα ζωντανός.

Προεπισκόπηση / trailer

πηγή

Απόκληρος

Τα ασυνόδευτα παιδιά.....



Μη κερδοσκοπική ταινία μικρού μήκους, η οποία δημιουργήθηκε για εκπαιδευτικούς σκοπούς στο πλαίσιο του μαθήματος «Μεθοδολογία δημιουργίας ηλεκτρονικού εκπαιδευτικού υλικού για την σχολική δια ζώσης και εξ αποστάσεως εκπαίδευση» του ΠΜΣ «Επιστήμες της Αγωγής - Εκπαίδευση με χρήση Νέων τεχνολογιών» Διδάσκων: Αλιβίζος (Λοΐζος) Σοφός / Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου ΟΜΑΔΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ Ινδοπούλου Νικολέτα Κούκος Βασίλειος Παπαμακαρίου Φωτεινή Παπουτσή Αλεξάνδρα Χατζής Αθανάσιος ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ - ΛΗΨΗ - ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ Χατζής Αθανάσιος ΈΠΑΙΞΑΝ Σάββας Αγγελινιός Ινδοπούλου Νικολέτα Γιώργος Καφετζής Γιάννης Αγγελινιός Γιάννης - Χριστοφορος Αγγελινιός ΜΟΥΣΙΚΗ Τίτλος τραγουδιού: Απόκληρος Έρμηνεία: Χάρις Αλεξίου Μουσική: Ανδριάνα Μπάμπαλη Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης Δίσκος: Τα Όνειρα Γίνονται Πάλι Πηγαίνει με τη λύπη αυτή η ποινή του ανήκει να τρέχει και να τρέχει στης πόλης τα στενά με τον φόβο για ματιά την ανάγκη για καρδιά κι όλο απόκληρος γυρίζει ζωή χωρίς χαρτιά Στις πόλεις του ονείρου ήρθε να βρει δουλειά κι αφήνει τη ζωή στην απέναντι στεριά Μια γραμμή είναι μαβιά πάνω στη θάλασσα ζωή λαθρεπιβάτης στου κόσμου τα βαθιά Στις πατρίδες είναι ξένος και στα ξένα είναι ξένος ένας χάρτης ανοιγμένος στην καινούργια ξενιτιά Πηγαίνει με τη λύπη αυτή η ποινή τού ανήκει να μένει και να μένει σε μια κουβέρτα γη σπίτι του είναι μια πληγή μες στης πόλης το κορμί κι όλο απόκληρος γυρίζει του νόμου είναι η ρωγμή." ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης (Π.Τ.Δ.Ε.) ΠΜΣ «Επιστήμες της Αγωγής - Εκπαίδευση με χρήση Νέων τεχνολογιών» ΡΟΔΟΣ 2018

Επιστήμη και Θεολογία

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ανά τους αιώνες δεν συγκρούστηκε με την επιστήμη. Αυτό ήταν ένα φαινόμενο, το οποίο εμφανίστηκε κατ’ εξοχήν στη Δύση, όπου ειδικά στον Μεσαίωνα Εκκλησία και επιστήμη ήρθαν ακόμη και σε θεσμική σύγκρουση. Το αντικείμενο της ψυχολογίας είναι τελείως διαφορετικό από το αντίστοιχο της θεολογίας. Η ψυχολογία μελετάει τη συμπεριφορά του ανθρώπου, τη νοητική του ανάπτυξη, ενώ η θεολογία πραγματεύεται τη σχέση του όλου ανθρώπου με το πρόσωπο του Χριστού.

Επιστήμη και Θεολογία – Με τον π. Χαράλαμπο Λίβυο Παπαδόπουλο

πηγή

Αξιολόγηση των ΝΠΣ Λυκείου από τους μαθητές

 Έφτασε η ώρα να αξιολογήσουν τα ΝΠΣ του Λυκείου και οι άμεσα εμπλεκόμενοι, οι μαθητές. 

Το παρακάτω ερωτηματολόγιο μοιράστηκε σε 143 μαθητές  Α' Λυκείου κ' Β' Λυκείου  στο τέλος της φετινής σχολικής χρονιάς  να το συμπληρώσουν, αξιολογώντας τη νέα ύλη και το νέο τρόπο διδασκαλίας στο μάθημα των θρησκευτικών Λυκείου.

1.Αξιολόγηση-ερωτηματολόγιο by Γιάννης Μπάλτος on Scribd

Go down Moses

Μέσα στην ιστορία η διήγηση του βιβλίου της Εξόδου για τον Μωυσή έχει εμπνεύσει με πολλούς τρόπους διαφορετικούς ανθρώπους και πολιτισμούς. Στο ευαγγέλιο του Ματθαίου που απευθύνεται σε Ιουδαίους ο Ιησούς εμφανίζεται ως Νέος Μωυσής. Στο 5ο κεφάλαιο του Ματθαίου είναι ο νέος νομοδότης που ανεβαίνει και αυτός στο όρος όπως τότε ο Μωυσής για να πάρει το νόμο ανέβηκε στο όρος Σινά. Σε αυτή την ομιλία που έχει επικρατήσει να ονομάζεται επί του όρους ομιλία, Ο Χριστός δίνει στους ανθρώπους τον νόμο της αγάπης που εγγράφεται όχι σε πλάκες, αλλά στις καρδιές των ανθρώπων.

Σε μια πιο σύγχρονη εποχή ο Μωυσής θα γίνει εμπνευστής των καταπιεσμένων σκλάβων νέγρων της Αμερικής. Στα τραγούδια των Νέγρων ο Μωυσής είναι αυτός που εμπνέει τους καταπιεσμένους να πολεμήσουν για την ελευθερία τους. Στα τραγούδια αυτά των δούλων του αμερικανικού νότου(“Brother Moses gone to the promise Land,” “Brother guide me home,” “ “I’m going home”, “Come along, Moses, don’t get lost”, “Go down Moses”) ο Μωυσής γίνεται ένα διαρκές μοτίβο που οδηγεί κάπου. Κάποιες φορές σε ένα διαφορετικό μέλλον, κάποιες σε ένα διαφορετικό χωρίς καταπίεση κοινωνικό περιβάλλον, και άλλες πάλι φορές πίσω στην Αφρική.
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια πολλοί Νέγροι ακτιβιστές θα πάρουν το όνομα Νέος Μωυσής ή Μαύρος Μωυσής. Τέτοια περίπτωση έιναι και ο Marcus Garvey ένας μαύρος εθνικιστής από την Τζαμάικα ηγέτης της Παγκόσμιας Οργάνωσης για την βελτίωση της ζωής των μαύρων Universal Negro Improvement Association (UNIA) η οποία ήταν η πιο διακεκριμένη σε δύναμη οργάνωση μαύρων την δεκαετία του 1920.

Ο Garvey η αλλιώς Μαύρος Μωυσής κατάφερε να εμπνεύσει ένα παγκόσμιο μαζικό κίνημα, γνωστό και ως Γκαρβεϊσμό, για την οικονομική ενδυνάμωση των μαύρων εστιάζοντας στην επιστροφή των μαύρων στην Αφρική. Πολύ γρήγορα συγκέντρωσε 2 εκατομμύρια μέλη τα οποία στη συνέχεια πολλαπλασιάστηκαν με τις εισφορές των οποίων δημιούργησε την Black Star μια εταιρία με ατμόπλοια και μια σειρά από εργοστάσια τα οποία είχαν σκοπό να ανεβάσουν το βιοτικό επίπεδο των μαύρων, αλλά και να αναπτύξουν οικονομικά την Αφρική. Ο Garvey ξεκίνησε τα φιλόδοξα σχέδια του προσπαθώντας να αναπτύξει οικονομικά την Λιβερία. Στη συνέχεια καταδικάστηκε για απάτη και αφού έκτισε την ποινή του προσπάθησε ξανά η οργάνωσή του να αποκτήσει την παλιά της αίγλη, αλλά δεν τα κατάφερε. Τελικά πέθανε το 1940 στο Λονδίνο, όπου περνούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του γράφοντας για τα δικαιώματα των μαύρων.

Αν και ήταν Ρωμαιοκαθολικός, ο Garvey ενθάρρυνε τους υποστηρικτές του να φανταστούν τον Ιησού σαν μαύρο και να οργανώσουν τη δική τους Εκκλησία. Δίνοντας έμφαση στο ότι η Εκκλησία δεν είναι ούτε Καθολική ούτε Προτεσταντική υιοθετήθηκε το όνομα Ορθόδοξη. Αν και ήρθε σε διαπραγματεύσεις με την Εκκλησία Russian Metropolia, οι διαπραγματεύσεις σταμάτησαν. Τελικά ο Αφρικανός Ορθόδοξος επίσκοπος χειροτονήθηκε από τους Καθολικούς της Αμερικής μια ομάδα που είχε απορρίψει την αυθεντία του Πάπα αλλά ήταν από την άλλη όμοια με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η Εκκλησία των Γκαρβεϊστών είχε χιλιάδες πιστούς σε τρεις ηπείρους και ήταν ένα αντιαποικιακό σύμβολο σε Κένυα και Ουγκάντα. Ο Garvey δεν αποδέχθηκε τον μαρξισμό. Αν και είδε κάποιες αρετές στη θεωρία, ωστόσο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι προασπίζεται τα δικαιώματα μόνο των λευκών.

Όταν ο Garvey είχε φυλακιστεί προσπαθώντας να διαψεύσει τις κατηγορίες για απάτη και ενώ το κίνημά του είχε καταρρεύσει και έμαθε ότι οι Ρασταφάροι τον είχαν ανακηρύξει Προφήτη, αυτός τους αποκάλεσε φανατικούς. Ο Γκάρβεϋ δεν ήταν θαυμαστής του Haille Selassie βλέποντας ότι η δουλεία και η φτώχεια συνεχίζουν να υπάρχουν στην Αιθιοπία. Οι Ρασταφαριανοί ωστόσο συνέχισαν να τον τιμούν παρατηρώντας ότι και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής είχε αμφιβολίες σχετικά με τον Χριστό!

Το παρακάτω σπιρίτσουαλ τραγούδι χρονολογείται το 1853 από την περιοχή της Βιρτζίνια. Ο τίτλος Go down Moses είναι ένας ιδιωματισμός που στα πλαίσια της αμερικανικής δουλείας, το "κάτω" είχε την έννοια του "κάτω από τον ποταμό" (Μισισιπή), όπου οι συνθήκες των σκλάβων ήταν εμφανώς χειρότερες.

Πείτε σε όλους τους Φαραώ να αφήσουν τους ανθρώπους μου φύγουν! 
Τότε που το Ισραήλ ήταν στην Αίγυπτο. 
Αφήστε τους ανθρώπους μου να φύγουν! 
Ήταν καταπιεσμένοι τόσο σκληρά που δεν μπορούσαν να αντέξουν
Αφήστε τους ανθρώπους μου φύγουν! 
Έτσι ο Θεός είπε: «Πήγαινε Μωυσή στη γη της Αιγύπτου και πες σε όλους τους Φαραώ να αφήσουν τον λαό μου να Φύγει». 
Ο Μωυσής πήγε στη γη της Αιγύπτου.
Αφήστε τους ανθρώπους μου να φύγουν! 
Κάλεσε όλους τους Φαραώ να καταλάβουν! Αφήστε τους ανθρώπους μου να φύγουν! Ναι ο Κύριος είπε «Πήγαινε Μωυσή στην γη της Αιγύπτου. Πες σε όλους τους Φαραώ να αφήσουν τους ανθρώπους μου να φύγουν». Έτσι, μίλησε ο Κύριος και ο τολμηρός Μωυσής είπε: "Ας φύγει ο λαός μου! «Αν όχι, θα χτυπήσω, με θάνατο τα πρωτότοκα παιδιά σας».
Αφήστε τους ανθρώπους μου!
Ο Θεός είπε 'Πήγαινε Μωυσή στη γη της Αιγύπτου. Πες σε όλους τους Φαραώ να αφήσουν τους ανθρώπους μου να φύγουν!
Πείτε σε όλους τους Φαραώ να αφήσουν τους ανθρώπους μου να φύγουν.

http://www.worldviewpublications.org/outl…/archive/…/089.pdf
SLAVE SONGS OF THE UNITED STATES. New York, A. SIMPSON & CO., 1867.
SLAVE SONGS OF THE UNITED STATES. New York, Peter Smith 1951
https://en.wikipedia.org/wiki/Go_Down_Moses

 Αντιγραφή από το fb του Γ. Ντόκου. 
Δείτε και ΕΔΩ