Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ 3.1 ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ
δεν χρειαζόμαστε άλλο πόλεμο (όχι άλλο πρόβλημα).we don't need no more war (no more trouble).
--------------------------------------------------------------
Αυτό που χρειαζόμαστε είναι αγάπη!What we need is love!
ΜΟΥΣΙΚΗ,ΤΑΙΝΙΕΣ, ΠΟΙΗΣΗ, ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΤΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2025
Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2025
«ΓΑΛΙΛΑΙΑ»: Η Πρότυπη Μονάδα Ανακουφιστικής Φροντίδας
B' ΛYKEIOY 1.5. ΣΧΕΣΗ ΖΩΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Η Πρότυπη Μονάδα Ανακουφιστικής Φροντίδας «ΓΑΛΙΛΑΙΑ», της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, έχει αγκαλιάσει ογκολογικούς ασθενείς και άτομα με νόσο του κινητικού νευρώνα (ALS), τους συγγενείς και τους φροντιστές τους, και προσφέρει δωρεάν ολοκληρωμένες υπηρεσίες, μέσω εξειδικευμένης διεπιστημονικής προσέγγισης, από το 2010.
Η Γαλιλαία σήμερα έχει γίνει μία πολύ μεγάλη οικογένεια, στην οποία ανήκουν όχι μόνο οι ασθενείς και το επιστημονικό προσωπικό, αλλά και εθελοντές και δωρητές.
Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος μιλά στην εκπομπή Σημεία και Άνθρωποι της pemptousia.tv και τη δημοσιογράφο Μαρία Γιαχνάκη για την ανάγκη της ανακουφιστικής φροντίδας στη χώρα μας.
Myke Jackson - Lost on a Wave
Χάθηκα σε ένα κύμα και μόνο εσύ μπορείς να με σώσεις Χριστέ μου
Για να βρω την πορεία που με πάει πίσω στο λιμάνι
Ξέρω τον Θεό αν μπορούσα μόνο να δω μια ανατολή του ήλιου
Ότι θα μπορούσα να βρω τον δρόμο για το σπίτι
............................................................................................................
Γιατί είμαι χαμένος σε ένα κύμα, ένας τυφλός σε μια θυμωμένη θάλασσα
Και δεν υπάρχει κανείς άλλος εκτός από εσένα να με βοηθήσεις να δω το φως
Οπότε πάρε με και άσε με να αφήσω πίσω αυτόν τον σκοτεινό κόσμο
Γιατί όταν πάμε στον παράδεισο Κύριε ξέρω ότι δεν θα είμαι τυφλός
I'm lost on a wave and only you can save me Jesus
To find the course that takes me back to port
I know God if only I could see a sunrise
That I would be able to find my way back home
The passengers too, as far as I can tell
Alone now it seems like I've been lost for days
Oh God I pray you'll guid my humble driftwood ship back home
My home deep in my mind how many times I've traveled countless miles
To my life as a boy and visions of a sightless child
They tried so to hard to explain the bеauty of a setting sun
But I didn't need to understand the way I need to now
'Causе I'm lost on a wave, a blind man on an angry sea
And there's no one else but you to help me see the light
So take me and let me leave this darkened world behind
'Cause when we get to heaven Lord I know I won't be blind
Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2024
Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2024
Ο Άγιος Πορφύριος και η Πολυκλινική Αθηνών
.jpg)
Mια συνοπτική εκδοχή από το ντοκυμαντέρ "Το καταφύγιο στην Ομόνοια" επικεντρωμένη στον Άγιο Πορφύριο.
Σενάριο/Σκηνοθεσία: Φένια Παπαδόδημα.
Περιγραφή: Η πλατεία Ομονοίας. Το κέντρο της Αθήνας και της εξαθλίωσης. Οι αδελφοί Αλιβιζάτοι ιδρύουν εκεί την Πολυκλινική Αθηνών το 1903. Το νοσοκομείο των φτωχών αλλά και της ιατρικής πρωτοπορίας. Εκεί υπηρέτησε ως ιερέας ο -σήμερα άγιος- ιερομόναχος Πορφύριος. Ανιδιοτελής προσφορά και σκληρή εκμετάλλευση. Μία προσωπική ματιά-μνήμη, στο πρόσωπο μιας Αθήνας, που αγωνίζεται ακόμα να υπάρξει.
Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2024
Η μάσκα ταίριαξε καλά.
Α' ΛΥΚΕΙΟΥ: 1.5. Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Η χειρότερη τάση μας ως ανθρώπινα όντα είναι να κρύβουμε τον
εαυτό μας πολύ καλά. Κρύβουμε τον εαυτό μας πίσω από διπλώματα, θέσεις, τίτλους
και ευχάριστα χαμόγελα.
Κρυβόμαστε από τους άλλους, αλλά το χειρότερο
είναι ότι κρυβόμαστε από τον εαυτό μας.
Αυτή η
συγκάλυψη πρέπει να σταματήσει αν θέλουμε να έχουμε ένα πραγματικό θεμέλιο στη
ζωή.
Αν δεν μάθουμε την τεχνική της αυτο-αποκάλυψης,
δεν θα μπορούμε ποτέ να προχωρήσουμε, διότι η ίδια
η φύση του εγώ είναι να κρύβεται.
Η αλήθεια
είναι ότι όλοι κρύβουν τον εαυτό του στις σχέσεις με τους άλλους.
Εκτός αν ένα άτομο έχει ένα Δάσκαλο που είναι σε θέση να αφαιρέσει τα καλύμματα, ώστε να έχει την ευκαιρία να γνωρίσει τι είναι κρυμμένο, ή να μάθει να το κάνει αυτό για τον εαυτό του, δεν υπάρχει τρόπος να αλλάξει. Όσο η απόκρυψη συνεχίζεται, δεν υπάρχει ελπίδα για μεταμόρφωση.
Δεν μπορεί κανείς να είναι ειλικρινής με τους
άλλους, πριν ο ίδιος γίνει ειλικρινής με τον εαυτό του.
-Τορκόμ
Σαραϊνταριάν
Active Member - Μάσκα (στίχοι)
Ξυπνάω με φωνές γιατί άρχισες χωρίς εμένα καρναβάλι
τι στολή να βάλω τι να φορέσαν άραγε όλοι οι άλλοι
λες να 'χουν χρώματα πολλά και φινετσάτα και τεράστια καπέλα
θέλω να 'μαι μοναδικός και αντί για μάσκα να φορέσω εσένα τρέλα.
Γιορτή γιατί Γιατί γιορτή να γίνουν άτρωτοι οι τρωτοί
Τρελές χαρές, βουβές φωνές βγάλε τη μάσκα σου και δες.
Μοιάζεις κακός πω πω μια μάσκα που τη βρήκες πες και εμένα
όσα φοράω κλεμμένα είναι και σκισμένα
πες μια κουβέντα να σ' ακούσω τρόμαξέ με
μέσα στα μάτια να με σκιάξεις κοίταξέ με.
Μα δε μπορείς κακό να γίνεις αλήθεια δε μπορείς
Για κοίτα εκείνον με τ' αγγέλου τα φτερά που όλο γελάει
κρύβει τα μάτια του και μοιάζει μια χαρά ενώ πονάει
και αν του φωνάξεις να γυρίσει να κοιτάξει
δε θα γουστάρει το παράδεισο, θ' αλλάξει.
Ένα καπέλο θα φορέσει γεμάτο με φτερά
και θ' αρχίσει να χορεύει με τους άλλους στην πυρά
κι αυτός που καίνε πόσο μου μοιάζει
και μονάχα που το σκέφτομαι αλήθεια με τρομάζει.
Βρες μου μια μάσκα να φορέσω ότι να
'ναι να σωθώ
και μια στολή να μοιάζω σαύρα να συρθώ
ή καμιά φούστα καμιά τσάντα καμιά κάλτσα
να μοιάζω πόρνη που ξεχύθηκε στην πιάτσα.
Κάνε ότι να 'ναι να ξεφύγω απ' τη φωτιά άσε με
λάσκα
έκανα λάθος που δε φόρεσα μια μάσκα.
Στο καρναβάλι ρε που πας
χωρίς μάσκα και στολή ρε να φοράς.
Κι αφού το διάλεξες, να πας
θα 'σαι μόνος μες στους μόνους θα πονάς.
Γι' αυτό λοιπόν φοράω την πρώτη μάσκα εκείνη που
θα βρω
το πήρα απόφαση πως πρέπει να χωθώ μες στον χορό
κι αν τους φοβίσω και εγώ με τη σειρά μου
τότε θα 'ναι ταιριαστή επάνω μου η φορεσιά μου.
Κι αν τους κάνω να γελάσουν και ξεσκάσουν
μπορεί τη φάτσα μου για πάντα να ξεχάσουν
και να θυμούνται αυτή τη μάσκα τη γελοία που
φοράω
και θα μπορέσω με τους άλλους άνετα να περπατάω.
Δε θα φοβάμαι και δε θα ντρέπομαι για μένα
θα 'ναι τριγύρω μου τα πάντα ευτυχισμένα
δε θα ζηλεύω αυτά που φόραγαν οι άλλοι
θα συνηθίσω εδώ κοντά σου καρναβάλι.
Τέλος καλό όλα καλά
η μάσκα ταίριαξε καλά.
Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2024
Α' ΛΥΚΕΙΟΥ: 1.5. Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Δημιουργία του Ιωάννη Μπάλτου
https://samakos9.blogspot.com/2025/05/15.html
ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ - ΚΟΥΙΖ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
1.5. Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
ΚΕΡΔΙΣΤΕ Η ΧΑΣΤΕ ΤΟ ΚΟΥΙΖ
1.5. Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
ΤΗΛΕΠΑΙΧΝΙΔΙ (Β)
---------------------------------------------
ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ
Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
https://samakos9.blogspot.com/2025/11/blog-post_52.html
Ζώντας σε έναν κόσμο όπου όλοι φορούν μάσκες λόγω έλλειψης ταυτότητας, ένα γενναίο κορίτσι συναντά την αλήθεια που την απελευθερώνει.
Δημιουργία: Μπάλτος Γιάννης
Η Ορθόδοξη θεολογία βλέπει τον άνθρωπο όχι ως άτομο, αλλά ως πρόσωπο, δηλαδή ως ύπαρξη που υπάρχει μόνο μέσα από τη σχέση και την κοινωνία με τους άλλους και με τον Θεό.
Δημιουργημένος «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού», ο άνθρωπος έχει λογικό, ελευθερία και προορισμό τη θέωση, τη συμμετοχή δηλαδή στη θεία ζωή.
Το πρόσωπο δεν είναι ποτέ απομονωμένο.
Αναπτύσσεται μέσα στην Εκκλησία, όπου βιώνει την κοινωνία και την αγάπη, υπερβαίνοντας τον ατομισμό.
Αντίθετα, το προσωπείο εκφράζει την αποξένωση, την απώλεια αυθεντικότητας και σχέσης.
Η αγάπη, ως ελεύθερη προσφορά και έξοδος από τον εαυτό, αποτελεί την ουσία της προσωπικής ύπαρξης.
Κάθε άνθρωπος, ως εικόνα του Θεού, είναι ιερός και μοναδικός.
Γι’ αυτό η Ορθόδοξη πίστη καλεί σε σεβασμό και κοινωνία με τον άλλο, όπου αποκαλύπτεται η αλήθεια του Θεού.
Έτσι, το πρόσωπο είναι διαρκής πορεία προς την κοινωνία, την αγάπη και τη θέωση.
«Κατ’ εικόνα» και «καθ’ ομοίωσιν»
Δημιουργία: Μπάλτος Γιάννης
Για τη δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου υπάρχουν δυο διηγήσεις που αλληλοσυμπληρώνονται.
Η μία (Γενεση 1,στίχοι 26 έως 30) δείχνει τον άνθρωπο να δημιουργείται την έκτη ημέρα από το Θεό, ο οποίος διαλέγεται σε πληθυντικό αριθμό: «ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν».
Κατά την ερμηνεία που έδωσε η Εκκλησία το «κατ’ εικόνα» αναφέρεται στα πνευματικά εκείνα στοιχεία που καθορίζουν και την έννοια του προσώπου: είναι το λογικό και η ελεύθερη βούληση (το αυτεξούσιο).
Το «καθ’ ομοίωσιν» αναφέρεται στο βασικό στόχο που είναι η ομοίωση και ένωση με το Θεό, η θέωση.
Στη χρήση του πληθυντικού αριθμού η θεολογία της Εκκλησίας διέγνωσε έναν πρώτο υπαινιγμό για την τριαδικότητα του Θεού, που θα φανερωθεί αργότερα από τον Ιησού Χριστό.
Στην άλλη αναλυτικότερη διήγηση (Γενεση 2,στίχοι 4 έως 25) βγαίνουν περισσότερα συμπεράσματα:
Ο Θεός σε μια πασίγνωστη αλληγορία πλάθει τον άνθρωπο από χώμα, φυσάει στο πρόσωπό του και έτσι ο άνθρωπος γίνεται ζωντανό ον.
Στο πρωτότυπο κείμενο αναφέρονται οι λέξεις «ψυχὴ ζῶσα». Η λέξη «ψυχή» αντιστοιχεί γενικά στην έννοια «ζωή».
Ο συμβολισμός είναι ολοφάνερος από την παραδοχή ότι ο Θεός είναι ασώματος.
Συνεπώς το «χώμα» σημαίνει συμβολικά ότι ο άνθρωπος είναι υλικός, η υπόστασή του η υλική έχει προέλευση τη γη, ενώ η λέξη «ψυχή» χαρακτηρίζει γενικά τη ζωή.
Η ιδιαιτερότητα λοιπόν του ανθρώπου σε σχέση με τα άλλα ζωντανά όντα βρίσκεται στο «ἐνεφύσησεν», δηλ. την ιδιαίτερη σχέση με το Θεό, που συγκροτεί την ανθρώπινη ύπαρξη.
Η μετάδοση ενός πνευματικού στοιχείου δεν μπορούσε να γίνει κατανοητή διαφορετικά από τους ανθρώπους της εποχής που γράφτηκε η Γένεση, ενώ το «ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς» είναι και σαφές.
Δηλώνει τη μετάδοση του πνευματικού στοιχείου της πνοής, και την πνευματική συγγένεια του ανθρώπου με το Θεό.
Σχολικό βιβλίο Θρησκευτικών Β΄ Λυκείου, ΔΕ 10, σ. 9495.Το πρόσωπο
[...]
το πρόσωπο εμπεριέχει τη διάσταση της κοινωνίας, της εκστατικής σχέσης ως
ελεύθερη αγάπη. Πέρα από οποιαδήποτε αποκλειστικότητα, το πρόσωπο ανοίγεται ως
αγαπητική αυθυπέρβαση της ατομικότητας, το οποίο ενώνεται με άλλα πρόσωπα σε
μια αδιάρρηκτη κοινωνία, δίχως να χάνει την ετερότητά του.
Μάλιστα,
η ιδιάζουσα ταυτότητά του δεν είναι αυτόνομη, αλλά εκπηγάζει ακριβώς από αυτή
τη σχέση και κοινωνία. Το πρόσωπο αντλεί το είναι από το γεγονός της κοινωνίας.
[...]
η Ευχαριστία της Εκκλησίας, ως κοινότητα που συνιστά ένα νέο πλέγμα σχέσεων,
αρνείται το ιδιωτικό επίτευγμα της αρετής ή των καλών πράξεων, όπως αρνείται
και την έννοια της ατομικής σωτηρίας.
Η
ευχαριστιακή σύναξη εκφράζει καθολικές σχέσεις αγάπης και ελευθερίας μεταξύ
ανθρώπου, κόσμου και Θεού.
Γιαγκάζογλου,
Στ. Το ήθος του προσώπου. Εκκλησιολογική θεώρηση της ύπαρξης.
Ο άνθρωπος, σύντροφος του Θεού
Η
εικόνα του Θεού δηλώνει την ελεύθερη βούληση, τη λογική, την αίσθηση της ηθικής
υπευθυνότητας του ανθρώπου, το καθετί δηλαδή που μας ξεχωρίζει από τη ζωική δημιουργία και μας καθιστά πρόσωπα.
Η εικόνα όμως υποσημαίνει και κάτι περισσότερο απ’ αυτά. Σημαίνει πως είμαστε ≪γένος ≫ (Πράξ 17, 28) του Θεού, συγγενείς Του. Σημαίνει πως μεταξύ Αυτού και ημών υπάρχει ένα σημείο επαφής και ομοιότητας.
Δεν
είναι αγεφύρωτο το χάσμα μεταξύ Δημιουργού και δημιουργήματος, επειδή με το να είμαστε
δημιουργημένοι κατ’ εικόνα Θεού, μπορούμε να γνωρίζουμε τον Θεό και να κοινωνούμε
μαζί Του.
Αν μάλιστα κάνουμε σωστή χρήση αυτής της ικανότητας
για κοινωνία με τον Θεό, τότε θα γίνουμε ≪ως≫ θεοί, θα αποκτήσουμε τη θεία ομοιότητα.
Σύμφωνα με τα λόγια του αγ. Ιωάννη Δαμασκηνού, ≪θα γίνουμε όμοιοι με τον Θεό μέσω της
αρετής≫.
Η
απόκτηση της ομοιότητας είναι το ίδιο με τη θέωση, το να γίνουμε δηλαδή ≪δεύτεροι θεοί≫, ≪θεοί κατά χάριν≫. [...]
Η
εικόνα του Θεού αγκαλιάζει ολόκληρο το πρόσωπο, το σώμα και την ψυχή [...].
[...] ≪Όταν βλέπεις τον αδελφό ή την αδελφή σου≫, μας λέει ο Κλήμης Αλεξανδρείας (πέθανε το 215), ≪βλέπεις τον Θεό≫. [...] Ο σεβασμός αυτός για κάθε ανθρώπινη ύπαρξη εκφράζεται καθαρά στην Ορθόδοξη λατρεία, όπου ο ιερέας δεν θυμιάζει μόνο τις εικόνες, αλλά και το εκκλησίασμα, χαιρετίζοντας έτσι στο κάθε πρόσωπο την εικόνα του Θεού. ≪Η καλύτερη εικόνα του Θεού είναι το ανθρώπινο πρόσωπο≫ [Ευδοκίμωφ].
Ware,
Κ., επίσκοπος Διοκλείας (2001). Η Ορθόδοξη Εκκλησία. Αθήνα: Ακρίτας, σ.
346, 348, 350. 35
Προσωπείο και πρόσωπο κατά τους Τρεις Ιεράρχες
Δημιουργία: Μπάλτος Γιάννης
https://samakos9.blogspot.com/2025/10/blog-post_23.html
Το προσωπείο σημαίνει πρώτα πρώτα τυποποίηση, αυτοματισμό, ρουτίνα, καταναγκασμό, ενώ το πρόσωπο χαρακτηρίζεται από την ελεύθερη και υπεύθυνη εκλογή. Γιατί δεν είναι το πρόσωπο δεδομένο ούτε τελειωμένο, αλλά γίνεται συνεχώς και εξελίσσεται [...]. Το πρόσωπο είναι εικόνα του Θεού, η εικόνα όμως [...] υπολείπεται από το πρωτότυπό της, γι’ αυτό χρειάζεται να ολοκληρωθεί, να φτάσει ο άνθρωπος στο ≪καθ’ ομοίωσιν Θεού≫. Έτσι, το πρόσωπο είναι κίνηση και ζωή [...].
Το προσωπείο σημαίνει ακόμη εγκλωβισμό μέσα στο άτομο, και το άτομο διακατέχεται από ποικίλους φόβους, κυρίως από τον αγχώδη φόβο του βιολογικού τερματισμού του. [...].
Το πρόσωπο αντίθετα είναι η εκρηκτική διάσπαση του άτομου, το οποίο διασπά τον απομονωτισμό του και έρχεται σε προσωπική σχέση με τα άλλα πρόσωπα της κοινωνίας. Έτσι, τη θέση του φόβου την παίρνει η αγάπη [...] που είναι προσφορά του προσώπου προς την κοινωνία, χωρίς ιδιοτέλεια και ανταλλάγματα.
[...] Το προσωπείο με τα δύο προηγούμενα χαρακτηριστικά του, δηλ. της ανελευθερίας και του ατομισμού, αυτόματα οδηγείται στην άρνηση της δημιουργίας. [...] Ο ≪θεόπλαστος≫ όμως άνθρωπος είναι συνδημιουργός, συνεχίζει το δημιουργικό έργο του Θεού σε άλλο βέβαια επίπεδο, κοινωνικό, επιστημονικό κτλ. Έτσι, χαρακτηριστικό του προσώπου είναι η δημιουργία και η πρόοδος.
Καραβιδόπουλος, Ι. (1979). Προσωπείο και πρόσωπο κατά τους Τρεις Ιεράρχες.
Από το μετανεωτερικό προσωπείο στο πρόσωπο
Ο σύγχρονος μεταμοντέρνος άνθρωπος δεν γνωρίζει τι είναι ο άνθρωπος. Ζει, αλλά και προβάλλει το προσωπείο του ανθρώπου. Τι είναι προσωπείο; Προσωπείο είναι η μάσκα, που χρησιμοποιούσαν στην αρχαία Ελλάδα οι ηθοποιοί για να υποδύονται διάφορους ρόλους πάνω στην σκηνή, στο θέατρο.
Άρα το προσωπείο δεν είναι κάτι το αληθινό, είναι ψεύτικο, είναι μια εικονική πραγματικότητα για να μιλήσουμε με σύγχρονη ορολογία της πληροφορικής.
[...] Η σημαντικότερη ίσως ανατροπή που έφερε η
νεωτερικότητα ήταν η ανάδυση του ατόμου.
Για πρώτη ίσως φορά στην ιστορία το άτομο κατακτάει την
αυταξία, αυθυπαρξία και αυτονομία του.
Για πρώτη φορά αποκτάει τόσο μεγάλη σημασία και σπουδαιότητα, ώστε τίθεται υπεράνω της κοινότητας, του συνόλου, των συλλογικών πολιτισμικών αλλά και κληρονομημένων θεσμών και αξιών, και φυσικά της Εκκλησίας.
[...] Το πρότυπο στην σύγχρονη μετανεωτερική εποχή έχει γίνει ο σταρ, ο ηθοποιός, ενώ στην νεωτερική ήταν ο επιστήμονας και στην παραδοσιακή ο άγιος. Το κέντρο υποκειμενικής βαρύτητας στην παραδοσιακή εποχή αποτελούσε η ψυχή, στην νεωτερική η λογική, ενώ σήμερα το σώμα. Σήμερα ο μετανεωτερικός άνθρωπος έχει ως στόχο του την απόκτηση πληροφοριών, ενώ ο νεωτερικός είχε την γνώση και ο παραδοσιακός την σοφία.
Γέροντας
Εφραίμ, Καθηγούμ. Ι. Μονής Βατοπαιδίου (2013). Από το μετανεωτερικό προσωπείο στο πρόσωπο__
ΥΛΙΚΟ
Το πρόσωπο μέσα από τα σύγχρονα ρεύματα
Όσες μάσκες και να αλλάξεις δε θα λυτρωθείς
Active Member - Μάσκα
Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2024
Η ορθή χρήση του διαδικτύου
Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ Η ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ
Το διαδίκτυο και κάθε νέο μέσο τεχνολογίας δεν είναι κακό αυτό καθεαυτά αλλό βασίζεται στη διαχείριση που γίνεται από αυτόν που το χρησιμοποιεί. Τα οφέλη και τα πράγματα που προσφέρει το διαδίκτυο είναι σημαντικά και πολύπλευρα. Ανοίγει την πόρτα σε έναν αχανή κόσμο, γεμάτο πληροφόριες και δυνατότητες. Έτσι κατά την διάρκεια του Κορονοϊού οι ιερείς των ενοριών ανέλαβαν δράση κυρίως μέσω του διαδικτύου επικοινωνόντας και μεταδίδοντας ακολουθίες όπως και άλλες προς όφελος δράσεις.
Παρ' όλα αυτά το διαδίκτυο κρύβει τον κίνδυνο να αντικαταστήσει την ζωντανή παρουσία, την ζωντανή επικοινωνία. Με άλλα λόγια να γίνει ένα μέσο απρόσωπο, μία συνήθεια δίχως περιεχόμενο με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να μην υφίσταται η προσωπική επαφή. Αυτό είναι το σημαντικότερο, οι άνθρωποι να επικοινωνούν και να δημιουργούν σχέσεις, σχέσεις πραγματικές και εκεί ελοχεύει ο μεγαλύτερος κίνδυνος στο να μην υπάρχουν σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους.
Με τον π. Νικόλαο Χαμαμτζόγλου, εφημέριο Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
