Η Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της, Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη, μας άφησαν μία από τις πιο συγκλονιστικές ιστορίες της χριστιανικής παράδοσης.
Στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού, οι τρεις μικρές κόρες της Σοφίας κλήθηκαν να αρνηθούν την πίστη τους στον Χριστό. Ήταν μόλις 12, 10 και 9 ετών. Παρέμειναν όμως σταθερές μέχρι το τέλος.
Και πίσω τους στεκόταν η μητέρα τους.
Μια μητέρα που είδε και τις τρεις κόρες της να μαρτυρούν, τις ενταφίασε και παρέμεινε για τρεις ημέρες κοντά στους τάφους τους, μέχρι που παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή της στον Θεό.
Η ιστορία τους δεν μιλά μόνο για το μαρτύριο. Μιλά για όσα μπορούν να κρατήσουν έναν άνθρωπο όρθιο όταν όλα γύρω του καταρρέουν:
Πίστη. Ελπίδα. Αγάπη.
Τρία ονόματα που έγιναν τρόπος ζωής.
Και μια μητέρα, η Σοφία, που τα δίδαξε πρώτα με τη δική της ζωή.
Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Αγίας Σοφίας και των Αγίων Μαρτύρων Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης στις 17 Σεπτεμβρίου.
Στις 17 Σεπτεμβρίου, η Αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Αγίας Σοφίας και των τριών θυγατέρων της, των Αγίων Μαρτύρων Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης.
Μια μητέρα και τρία μικρά κορίτσια που στάθηκαν με απαράμιλλη γενναιότητα μπροστά στο μαρτύριο και δεν αρνήθηκαν τον Χριστό. Τα ονόματα των τριών θυγατέρων δεν είναι τυχαία. Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη αποτελούν τις τρεις μεγάλες αρετές που αναφέρει ο Απόστολος Παύλος: «νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα».
Στο σημερινό βίντεο θα γνωρίσουμε τη συγκλονιστική ζωή της Αγίας Σοφίας και των τριών θυγατέρων της, θα μιλήσουμε για την ομολογία της πίστεώς τους, για το μαρτύριο που υπέστησαν και για το βαθύ πνευματικό μήνυμα που αφήνει μέχρι σήμερα η θυσία τους.
Η Αγία Σοφία δεν στάθηκε μόνο ως μητέρα δίπλα στα παιδιά της. Έγινε μαζί τους μάρτυρας του Χριστού και παράδειγμα ακλόνητης πίστης, υπομονής και εμπιστοσύνης στον Θεό.
Ας ζητήσουμε με ταπείνωση τις πρεσβείες της Αγίας Σοφίας και των Αγίων θυγατέρων της, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης, ώστε ο Κύριος να ενισχύει κάθε άνθρωπο που δοκιμάζεται, κάθε οικογένεια που περνά δυσκολίες και κάθε ψυχή που αναζητά δύναμη και ελπίδα.
Στις 14 Σεπτεμβρίου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, μία από τις μεγάλες Δεσποτικές εορτές.
Πώς όμως βρέθηκε, σχεδόν τρεις αιώνες μετά τη Σταύρωση, ο Σταυρός του Χριστού;
Στο βίντεο ακολουθούμε την παράδοση της Εκκλησίας από το ταξίδι της Αγίας Ελένης στην Ιερουσαλήμ, τις ανασκαφές στον Γολγοθά και την εύρεση των τριών σταυρών, μέχρι το θαυμαστό σημείο που φανέρωσε τον Τίμιο Σταυρό και την ύψωσή του ενώπιον του λαού.
Αιώνες αργότερα, ο Σταυρός θα χαθεί ξανά, όταν οι Πέρσες καταλάβουν την Ιερουσαλήμ, και θα επιστρέψει μετά τις νίκες του αυτοκράτορα Ηρακλείου.
Όμως η 14η Σεπτεμβρίου δεν είναι μόνο ανάμνηση ενός γεγονότος του παρελθόντος.
Ο Σταυρός, από όργανο θανάτου, έγινε για τον Χριστιανό σημείο θυσίας, νίκης και ελπίδας.
Γιατί όταν εμείς βλέπουμε μόνο τον Γολγοθά, ο Θεός μπορεί να βλέπει ήδη τον δρόμο που οδηγεί πέρα από αυτόν.
Μέσα από τον Σταυρό ήρθε η Ανάσταση.
Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, που εορτάζεται στις 14 Σεπτεμβρίου, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Στο βίντεο παρουσιάζουμε την ιστορία και τη σημασία του Τιμίου Σταυρού, την Αγία Ελένη, την ανεύρεσή του στους Αγίους Τόπους, την Ύψωσή του στα Ιεροσόλυμα και σημαντικά γεγονότα που σημάδεψαν την πορεία του μέσα στους αιώνες.
Μια ιστορία πίστης, θυσίας και ελπίδας γύρω από ένα από τα ιερότερα σύμβολα του Χριστιανισμού.
Ορθόδοξοι, Ρωμαιοκαθολικοί και Προτεστάντες πιστεύουν στον Χριστό. Γιατί, λοιπόν, υπάρχουν διαφορετικές Εκκλησίες και ποιες είναι οι ουσιαστικές διαφορές μεταξύ τους;
Σε αυτό το βίντεο επιστρέφουμε στην ιστορία του Σχίσματος Ανατολής και Δύσης και βλέπουμε, με απλά λόγια, ορισμένα από τα βασικά σημεία που διαφοροποίησαν την Ορθοδοξία από τον δυτικό Χριστιανισμό.
Μιλάμε για το παπικό πρωτείο και το αλάθητο, το Filioque, τη σωτηρία και τη θέωση, τη Χάρη και την ανθρώπινη ελευθερία, την Παναγία, την Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση, αλλά και για τη θέση των εικόνων στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Σκοπός δεν είναι να υποτιμήσουμε την πίστη κανενός ούτε να αποδείξουμε ότι είμαστε «καλύτεροι» από τους άλλους.
Είναι να γνωρίσουμε καλύτερα τι πιστεύει η Ορθόδοξη Εκκλησία και γιατί το πιστεύει.
Γιατί τελικά η Ορθοδοξία δεν είναι απλώς κάτι που καλούμαστε να υπερασπιστούμε με λόγια.
Είναι ένας δρόμος που καλούμαστε να περπατήσουμε.
