Προσδοκώμενα
Μαθησιακά Αποτελέσματα
|
Οι μαθητές/μαθήτριες να:
-
αξιολογούν θέσεις και στάσεις στον Χριστιανισμό σε
ζητήματα ετερότητας,
-
αναγνωρίζουν την ευθύνη του πιστού απέναντι στην
περιθωριοποίηση και απόρριψη του άλλου στο περιβάλλον τους,
-
προτείνουν με θρησκευτικά κριτήρια τρόπους
αποδοχής της ετερότητας.
|
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Δημιουργία του Ιωάννη Μπάλτου
https://samakos9.blogspot.com/2025/09/26.html
Για τον Χριστιανισμό, ο άλλος άνθρωπος αποτελεί ένα μοναδικό και ανεπανάληπτο πρόσωπο, πλασμένο «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» Θεού. Κάθε άνθρωπος έχει την ίδια αξία και αξιοπρέπεια, ανεξάρτητα από την καταγωγή, τη θρησκεία, την κοινωνική θέση, την εμφάνιση ή τις προσωπικές του επιλογές. Επομένως, κανείς δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο, ως μέσο για την ικανοποίηση των επιθυμιών μας ή ως απειλή, αλλά ως πρόσωπο που αξίζει σεβασμό και αγάπη.
Κεντρική θέση στη χριστιανική διδασκαλία κατέχει η εντολή της αγάπης: «Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν». Ο Ιησούς Χριστός διευρύνει την έννοια του πλησίον, διδάσκοντας ότι η αγάπη δεν περιορίζεται στους συγγενείς, στους φίλους ή σε όσους μας μοιάζουν. Αντίθετα, περιλαμβάνει ακόμη και τον εχθρό, εκείνον που μας αδικεί ή διαφωνεί μαζί μας. Η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη αναδεικνύει ότι πραγματικός πλησίον γίνεται όποιος προσφέρει έμπρακτα βοήθεια σε έναν άνθρωπο που υποφέρει, χωρίς να εξετάζει την καταγωγή ή την ταυτότητά του.
Η αγάπη προς τον άλλον δεν περιορίζεται στα λόγια ή στα συναισθήματα. Εκφράζεται μέσα από τη συμπόνια, τη συγχώρηση, την αλληλεγγύη, τη δικαιοσύνη και την ανιδιοτελή προσφορά. Ο Χριστιανός καλείται να αναγνωρίζει τις ανάγκες του συνανθρώπου του και να στέκεται δίπλα σε όσους βιώνουν τη φτώχεια, την ασθένεια, τη μοναξιά, τον αποκλεισμό ή την αδικία.
Παράλληλα, η σχέση με τον άλλον προϋποθέτει διάλογο, αμοιβαίο σεβασμό και αποδοχή της διαφορετικότητας. Η χριστιανική αγάπη δεν επιβάλλεται με τη βία ούτε καταργεί την ελευθερία του ανθρώπου. Αντίθετα, δημιουργεί σχέσεις εμπιστοσύνης και κοινωνίας, υπερβαίνοντας τον εγωισμό και την αδιαφορία.
Συνεπώς, για τον Χριστιανό, ο άλλος δεν είναι ξένος, αλλά αδελφός και συνάνθρωπος. Η αγάπη προς αυτόν αποτελεί ουσιαστική έκφραση της αγάπης προς τον Θεό και βασικό δρόμο για μια κοινωνία με περισσότερη ειρήνη, δικαιοσύνη και ανθρωπιά.
Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος
ΤΟ ΚΟΥΙΖ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
Άνθρωποι διαφορετικών φύλων, ηλικιών, τάξεων και εθνικοτήτων περιμένουν σε εφτά διαφορετικές ουρές, δημιουργώντας μια τεράστια ανθρώπινη σειρά. Η μία άκρη της αποτελείται από εικόνες ευμάρειας και υπερ-καταναλωτισμού, ενώ η άλλη από φτώχεια και συσσίτια. Casus Belli σημαίνει Αφορμή Πολέμου. Στο τέλος της ανθρώπινης αλυσίδας, η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά. Η σκηνοθεσία του Γιώργου Ζώη δίνει την αίσθηση ενός μεγάλου μονοπλάνου, που συνδέει όλες τις ουρές, τις κοινωνικές τάξεις και τις φυλές. Ο πρώτος σε κάθε ουρά κάνει δύο βήματα και βρίσκεται τελευταίος στην αμέσως επόμενη. [Πηγή: www.doctv.gr]
- Γαλ 3, 28
- Ιω
13,34
- Δευτ
10,19
- Εβρ 13,1-3
- Α Ιω 4, 20
- Λκ 8, 26-39 [θεραπεία του (ειδωλολάτρη) δαιμονισμένου στα Γάδαρα] ή
Λκ 17, 12-19 (θεραπεία των δέκα λεπρών).
- Μτ 21, 31: «οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν
τοῦ Θεοῦ».
- Βίος της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας.
- Εδάφια από το Κοράνιο: κεφ. 2, στίχοι 177
και 273, κεφ. 4, στ. 123, κεφ. 10, στ. 26-27.
- Ηθική διδασκαλία του Βουδισμού (Γιαννουλάτος, 2004).
Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος
Φράσεις από την Καινή Διαθήκη:
– Ιω 13,34: Αγαπάτε αλλήλους. Όπως σας αγάπησα εγώ, να αγαπάτε κι εσείς ο ένας τον άλλο.
– Εβρ. 13,13: Συνεχίστε ν’ αγαπάτε ο ένας τον άλλο σαν αδέρφια. Μην ξεχνάτε τη φιλοξενία, γιατί μ’ αυτήν μερικοί, χωρίς να το ξέρουν, φιλοξένησαν αγγέλους. Να θυμάστε τους φυλακισμένους σαν να είστε κι εσείς φυλακισμένοι μαζί τους∙ κι όσους υποφέρουν, γιατί κι εσείς μπορείτε να βρεθείτε στη θέση τους.
– Γαλ. 6,2: Να σηκώνετε ο ένας το φορτίο του άλλου, κι έτσι θα εφαρμόσετε πλήρως τον νόμο του Χριστού. Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε.
– Μτ. 5,45: …αυτός (ο Πατέρας) ανατέλλει τον ήλιο του για κακούς και καλούς και στέλνει τη βροχή σε δικαίους και αδίκους.
– Μτ. 12,35: Ο καλός άνθρωπος βγάζει από το καλό του απόθεμα τα καλά, κι ο κακός άνθρωπος από το απόθεμα της κακίας του τα άσχημα λόγια.
– Λκ. 6,27: Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευεργετείτε όσους σας μισούν.
– Ιω. 8,7: Όποιος από σας είναι αναμάρτητος, ας ρίξει πρώτος πέτρα πάνω της (Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω).
– Μκ. 10,31: Πολλοί δε έσονται πρώτοι έσχατοι και έσχατοι πρώτοι.
– Λκ. 6,2728: Σ’ εσάς όμως που μ’ ακούτε λέω: Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευεργετείτε όσους σας μισούν∙ δίνετε ευχές σ’ όσους σας δίνουν κατάρες, προσεύχεστε γι’ αυτούς που σας κακομεταχειρίζονται.
– Ρωμ. 2,1: …κρίνοντας τον άλλο, καταδικάζεις τον ίδιο τον εαυτό σου, αφού κι εσύ ο κριτής κάνεις τα ίδια...
– Γαλ. 5,14: Άλλωστε όλος ο νόμος συνοψίζεται σε μία φράση: Στο ν’ αγαπήσεις τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου.
– Ρωμ. 15,2: Η συμπεριφορά του καθενός μας να είναι αρεστή στον πλησίον, ώστε να τον βοηθάει να προκόβει στο αγαθό.
– Α΄ Κορ. 16,14: Όλες τις πράξεις σας να τις εμπνέει η αγάπη.
– Ρωμ. 13,10: Η αγάπη σε καμιά περίπτωση δεν κάνει κακό στον άλλο∙ η αγάπη είναι η τέλεια εκπλήρωση των εντολών του Θεού.
μια καληνύχτα στη μαμά
και λίγη στάχτη στα μαλλιά
καιρός να πούμε αντίο.
Σκεπάσαμε όλους τους νεκρούς
με αρρωστιάρικους ψαλμούς
κλόουν με σοβαρούς σκοπούς
γυμνοί μέσα στο κρύο.
Κατά τ' άλλα εσείς
που 'σαστε υγιείς και αξιοπρεπείς
βοηθήστε μας και λίγο,
δώστε μας πνοή, στέγη και τροφή
μία ιδέα στεγανή
που να μη μπάζει κρύο.
http://samakos9.blogspot.com/2017/02/4-44-4.html
Ακούμε το
τραγούδι του Παύλου Σιδηρόπουλου «Εν κατακλείδι»
Επικεντρωθείτε
στη δεύτερη στροφή:
Κατά τα άλλα εσείς
που ’σαστε υγιείς
και αξιοπρεπείς
βοηθήστε μας και λίγο.
Δώστε μας πνοή
στέγη και τροφή
μια ιδέα στεγανή
που να μην μπάζει κρύο.
Ο Παύλος Σιδηρόπουλος μιλάει, για δυο ομάδες –
κατηγορίες ανθρώπων.
Τους πρώτους τους σκιαγραφεί ως ανθρώπους «υγιείς και αξιοπρεπείς».
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
1. Ποιοι μπορεί είναι οι «υγιείς και αξιοπρεπείς»,
2. Και ποιοι αποτελούν την άλλη κατηγορία ανθρώπων, στην οποία εντάσσει και τον εαυτό του;
3. Τι μπορεί να εκφράζει το αίτημα της τελευταίας στροφής, όπου, πέρα από την κάλυψη διάφορων υλικών αναγκών (στέγη και τροφή) αποζητιέται και πνοή και μια ιδέα στεγανή…;
Το τραγούδι "Brother Where Are You" (γραμμένο από τον σπουδαίο Αμερικανό δημιουργό Oscar Brown Jr. το 1959) είναι ένα βαθιά κοινωνικό και ανθρωπιστικό κομμάτι που πραγματεύεται την αποξένωση, τον ρατσισμό και την έλλειψη αλληλεγγύης στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις.
Οι στίχοι του τραγουδιού χρησιμοποιούν μια δυνατή αλληγορία για να περάσουν το μήνυμά τους:
Περιγράφει ένα μικρό αγόρι που περπατά μόνο του στους δρόμους μιας μεγάλης πόλης. Στα μάτια του υπάρχει ελπίδα καθώς κοιτάζει τα πρόσωπα των περαστικών, ψάχνοντας απεγνωσμένα μια γνώριμη μορφή, έναν άνθρωπο να του σταθεί.
Τα βλέμματα των ανθρώπων που τον προσπερνούν είναι «κρύα και σκληρά σαν πέτρα». Το παιδί μένει μόνο του να κλαίει, βιώνοντας την απόλυτη μοναξιά.
Το τραγούδι καταλήγει με μια καυστική διαπίστωση για την ανθρώπινη υποκρισία. Αναφέρει ότι ενώ υπάρχουν πάρα πολλοί που διακηρύσσουν και ορκίζονται ότι «όλοι οι άνθρωποι είμαστε αδέλφια», στην πραγματικότητα ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα ανταποκριθούν όταν ένας συνάνθρωπός τους («αδελφός») βρεθεί σε ανάγκη και τους καλέσει.
Στο πλαίσιο της εποχής που γράφτηκε, το κομμάτι αποτελούσε μέρος του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα των Αφροαμερικανών στις ΗΠΑ, θίγοντας το πώς η κοινωνία γυρνούσε την πλάτη στους περιθωριοποιημένους ανθρώπους.
Οι The Remo Four πήραν αυτό το φορτισμένο τζαζ/μπλουζ κομμάτι και του έδωσαν μια εκρηκτική, δυναμική ροκ/beat ερμηνεία, διατηρώντας όμως ανέπαφη την ένταση και την απόγνωση των στίχων.
Το τραγούδι συνδέεται άμεσα με:
Την ευθύνη μας απέναντι στον συνάνθρωπο. Την αγάπη που δεν μένει στα λόγια, αλλά γίνεται πράξη. Την αδιαφορία απέναντι στον αδύναμο και τον περιθωριοποιημένο. Την έμπρακτη αδελφοσύνη και αλληλεγγύη.
Μπορούμε να λέμε ότι αγαπάμε τον συνάνθρωπό μας, όταν αδιαφορούμε για τον πόνο του;
Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο είναι η αντίθεση ανάμεσα σε όσους δηλώνουν ότι όλοι είμαστε αδέλφια και στους ελάχιστους που πραγματικά ανταποκρίνονται στην έκκληση ενός ανθρώπου που χρειάζεται βοήθεια.
Το μήνυμά του δεν περιορίζεται στο ότι ένα παιδί αισθάνεται μόνο του. Αναδεικνύει κυρίως την ευθύνη των άλλων που το βλέπουν, αλλά δεν ανταποκρίνονται στην ανάγκη του. Αυτό συνδέεται ουσιαστικά με τη χριστιανική αντίληψη ότι η αγάπη προς τον πλησίον αποδεικνύεται με πράξεις και όχι μόνο με λόγια.
«Αν το παιδί του τραγουδιού περνούσε σήμερα δίπλα μας, θα ήμασταν εκείνοι που θα το προσπερνούσαν ή εκείνοι που θα σταματούσαν να το βοηθήσουν; Τι σημαίνει, στην πράξη, να θεωρούμε τον άλλον αδελφό μας;»
Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος
Και με Ελληνική μετάφραση
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου