Σε όλα αυτά η Εκκλησία έχει τον όσο ποτέ
επίκαιρο λόγο της.
Με πολλή χαρά για τις «επιτυχίες» βλέπει την
ανθρωπότητα να προοδεύει.
Με αρκετή όμως απορία και έκπληξη τη βλέπει
να… μην βλέπει.
Αλλά και με πολλή συμπάθεια την αντικρύζει να
οδηγείται προς τον Θεό από την απόρριψή Του, να Τον αποδεικνύει με την
αμφισβήτησή Του.
Συχνά τα κοινωνικά αδιέξοδα αποδεικνύονται
μονόδρομοι στη συνάντηση του Θεού. «Τα οφέλη για την
ανθρωπότητα είναι τέτοια που ξεπερνούν όποιους ηθικούς ενδοιασμούς» δήλωσε ο πρόσεδρος της Επιτροπής Υγείας της Μεγάλης
Βρετανίας, Liam Donaldson, με την ευκαιρία της πρόσφατης απόφασης της Βρετανικής Κυβέρνησης
να επιτρέψει τα πειράματα επί ανθρώπινων κυττάρων που προέρχονται από κλωνοποίηση τύπου Dolly.
Η άποψη αυτή εκφράζει με σαφήνεια τη σύγχρονη κοσμική
αντίληψη. Οι ηθικές αξίες έπαψαν να έχουν… αξία. Αξία έχουν μόνον τα λεγόμενα οφέλη.
Αντίθετα, για την Εκκλησία, οι ηθικές αξίες
είναι τέτοιες που οι αναστολές τις οποίες ενίοτε δημιουργούν, ξεπερνούν κάθε
τέτοιο «όφελος» για την ανθρωπότητα.
Για την Εκκλησία ο σεβασμός στη δημιουργία
είναι σεβασμός στο όνομα του Τριαδικού Θεού∙ η επικοινωνία του ανθρώπου με την
κτίση ως κατασκεύασμα του Θεού είναι ατραπός θεογνωσίας.
Οι αξίες
ως αιώνιες είναι ανώτερες από τους όποιους ανθρώπινους νόμους∙ οι σχέσεις
κοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων αποτελούν έκφραση και αντανάκλαση
της μεθεκτικής σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό∙ το αυτεξούσιο, η ελεύθερη βούληση.
Ο
αρμονικός σύνδεσμος ψυχής και σώματος και η μοναδικότητα
και ιδιαιτερότητα των προσώπων συνθέτουν τον
κύριο άξονα της σωτηρίας και την πολυτιμότερη περιουσία του ανθρώπου, η δε αιώνια προοπτική
και η αίσθηση της ανάγκης του Θεού συναπαρτίζουν τα μέσα με τα οποία μπορεί να
ξεπεράσει τα δεσμά του θανάτου και τους περιορισμούς της ανθρώπινης φύσης του.
Χωρίς
όλα αυτά ο άνθρωπος μπορεί μεν να παρατείνει τη διάρκεια της ζωής του, μπορεί να μεταβάλλει τη μορφή της,
δεν μπορεί όμως να έχει αίσθηση της ζωής ούτε βίωση της ανθρώπινης φύσης του.
Όλα αυτά τα εξασθενίζει η σύγχρονη βιοϊατρική
πρόοδος.
Σκοπός
και στόχος της Εκκλησίας δεν είναι η ανατροπή ή έστω παρεμπόδιση της εξέλιξης,
αλλά η διαρκής υπόμνηση των αιωνίων αρχών και αξιών, που μεταμορφώνουν τον
άνθρωπο από βιολογικό πειραματιστήριο σε εικόνα του Θεού.
Νικόλαος
Χατζηνικολάου, μητρ. Μεσογαίας, Ελεύθεροι από το γονιδίωμα: Προσεγγίσεις Ορθόδοξης Βιοηθικής
Εξαιρετικό το εισαγωγικό βίντεο και το κουίζ το ίδιο!
ΑπάντησηΔιαγραφή