Ο Χριστιανισμός ως θρησκεία της αγάπης
και της ελευθερίας δεν μπορεί παρά να αρνείται το φανατισμό.
Αυτό φαίνεται στη ζωή και το έργο του
Ιησού Χριστού που χαρακτηρίστηκε από την αγάπη και το σεβασμό στον άνθρωπο.
Το ίδιο και στη συμπεριφορά των
Αποστόλων, ενώ στα κείμενα της Καινής Διαθήκης δεν αναφέρεται πουθενά εντολή για χρήση βίας στη διάδοση του
Χριστιανισμού.
Στην πορεία, βέβαια, της ιστορίας
πρέπει να διακρίνουμε ανάμεσα στην ουσία του Χριστιανισμού και στα λάθη μερικών
χριστιανών, που δεν αντιλήφθηκαν σωστά το χριστιανικό μήνυμα της ελευθερίας ή
για αλλότριους προς την πίστη σκοπούς χρησιμοποίησαν βία στην αντιπαράθεσή τους
να επιβάλουν την άποψή τους.
Βλέπουμε, όμως, μερικά βασικά σημεία
που λειτουργούν ως κριτήρια στην Ορθόδοξη Εκκλησία:
• η Εκκλησία καταδίκασε το λεγόμενο
«εισπηδητικό μαρτύριο», την απρόκλητη δηλαδή επιδίωξη χριστιανών
να μαρτυρήσουν μόνοι τους, χωρίς να υποχρεωθούν,
καταδικάζοντας έτσι τον «οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν» ζήλο.
• η Ορθόδοξη Εκκλησία αρνήθηκε την
έννοια του «ιερού πολέμου» σε όλες τις φάσεις της ιστορίας της.
• η ιεραποστολή της ορθόδοξης Εκκλησίας, παρότι
απευθύνεται σε αλλόθρησκους, διακρίνεται από σεβασμό
προς τη θρησκεία των ανθρώπων στους οποίους απευθύνεται και προς τον πολιτισμό
τους και προσπαθεί να τους προσελκύσει με έργα αγάπης και πραγματικού ενδιαφέροντος.
Με βάση τα παραπάνω η θέση του
χριστιανού απέναντι στους αλλόθρησκους και αλλόδοξους πρέπει να χαρακτηρίζεται
από σεβασμό και ανοχή των ιδεών τους, χωρίς να προδίδει τις δικές του αρχές και
πεποιθήσεις.
Η χριστιανική πίστη δεν έχει τίποτε να
φοβηθεί από την πιθανή αντιπαράθεση με την πίστη και
τις ιδέες των άλλων, γιατί ο πιστός γνωρίζει ότι κατέχει την αλήθεια του
Χριστού και όχι μια οποιαδήποτε αλήθεια.
Διαλέγεται και σέβεται τα πρόσωπα που
πρεσβεύουν διαφορετικές πεποιθήσεις και
δε φοβάται να μαρτυρήσει για την αλήθεια, όταν προκληθεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου