Πέμπτη 30 Μαρτίου 2017

Β' ΛΥΚΕΙΟΥ 2.6 Ο ΑΛΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ

Προσδοκώμενα Μαθησιακά Αποτελέσματα
Οι μαθητές/μαθήτριες να:
-          αξιολογούν θέσεις και στάσεις στον Χριστιανισμό σε ζητήματα ετερότητας,
-          αναγνωρίζουν την ευθύνη του πιστού απέναντι στην περιθωριοποίηση και απόρριψη του άλλου στο περιβάλλον τους,
-          προτείνουν με θρησκευτικά κριτήρια τρόπους αποδοχής της ετερότητας.


ΕΙΣΑΓΩΓΗ 

Δημιουργία του Ιωάννη Μπάλτου

https://samakos9.blogspot.com/2025/09/26.html


2.6 Ο ΑΛΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ 


Για τον Χριστιανισμό, ο άλλος άνθρωπος αποτελεί ένα μοναδικό και ανεπανάληπτο πρόσωπο, πλασμένο «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» Θεού. Κάθε άνθρωπος έχει την ίδια αξία και αξιοπρέπεια, ανεξάρτητα από την καταγωγή, τη θρησκεία, την κοινωνική θέση, την εμφάνιση ή τις προσωπικές του επιλογές. Επομένως, κανείς δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο, ως μέσο για την ικανοποίηση των επιθυμιών μας ή ως απειλή, αλλά ως πρόσωπο που αξίζει σεβασμό και αγάπη.

Κεντρική θέση στη χριστιανική διδασκαλία κατέχει η εντολή της αγάπης: «Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν». Ο Ιησούς Χριστός διευρύνει την έννοια του πλησίον, διδάσκοντας ότι η αγάπη δεν περιορίζεται στους συγγενείς, στους φίλους ή σε όσους μας μοιάζουν. Αντίθετα, περιλαμβάνει ακόμη και τον εχθρό, εκείνον που μας αδικεί ή διαφωνεί μαζί μας. Η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη αναδεικνύει ότι πραγματικός πλησίον γίνεται όποιος προσφέρει έμπρακτα βοήθεια σε έναν άνθρωπο που υποφέρει, χωρίς να εξετάζει την καταγωγή ή την ταυτότητά του.

Η αγάπη προς τον άλλον δεν περιορίζεται στα λόγια ή στα συναισθήματα. Εκφράζεται μέσα από τη συμπόνια, τη συγχώρηση, την αλληλεγγύη, τη δικαιοσύνη και την ανιδιοτελή προσφορά. Ο Χριστιανός καλείται να αναγνωρίζει τις ανάγκες του συνανθρώπου του και να στέκεται δίπλα σε όσους βιώνουν τη φτώχεια, την ασθένεια, τη μοναξιά, τον αποκλεισμό ή την αδικία.

Παράλληλα, η σχέση με τον άλλον προϋποθέτει διάλογο, αμοιβαίο σεβασμό και αποδοχή της διαφορετικότητας. Η χριστιανική αγάπη δεν επιβάλλεται με τη βία ούτε καταργεί την ελευθερία του ανθρώπου. Αντίθετα, δημιουργεί σχέσεις εμπιστοσύνης και κοινωνίας, υπερβαίνοντας τον εγωισμό και την αδιαφορία.

Συνεπώς, για τον Χριστιανό, ο άλλος δεν είναι ξένος, αλλά αδελφός και συνάνθρωπος. Η αγάπη προς αυτόν αποτελεί ουσιαστική έκφραση της αγάπης προς τον Θεό και βασικό δρόμο για μια κοινωνία με περισσότερη ειρήνη, δικαιοσύνη και ανθρωπιά.

Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος

ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ - ΚΟΥΙΖ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ









ΤΟ ΚΟΥΙΖ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Βιώνοντας:
Μορφές ετερότητας από τη σύγχρονη πραγματικότητα και στάσεις απέναντι σ’ αυτήν.
-          «Ιδεοθύελλα» με βάση την ερώτηση: «Ποιον θεωρείτε διαφορετικό;» Καταγράφονται στον πίνακα οι απαντήσεις των μαθητών/μαθητριών και ομαδοποιούνται.

-          Εναλλακτικά:
«Τοποθέτηση απέναντι σε κείμενο»: Διαβάζεται στην ολομέλεια της τάξης ένα ποίημα για την ετερότητα ( Οδ. Ελύτης, Δ. Χριστοδούλου ή Martin Niemöller). Ακολουθεί καταγραφή στον πίνακα των συναισθημάτων που προκάλεσε το ποίημα στους μαθητές/στις μαθήτριες.


Άνθρωποι διαφορετικών φύλων, ηλικιών, τάξεων και εθνικοτήτων περιμένουν σε εφτά διαφορετικές ουρές, δημιουργώντας μια τεράστια ανθρώπινη σειρά. Η μία άκρη της αποτελείται από εικόνες ευμάρειας και υπερ-καταναλωτισμού, ενώ η άλλη από φτώχεια και συσσίτια. Casus Belli σημαίνει Αφορμή Πολέμου. Στο τέλος της ανθρώπινης αλυσίδας, η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά. Η σκηνοθεσία του Γιώργου Ζώη δίνει την αίσθηση ενός μεγάλου μονοπλάνου, που συνδέει όλες τις ουρές, τις κοινωνικές τάξεις και τις φυλές. Ο πρώτος σε κάθε ουρά κάνει δύο βήματα και βρίσκεται τελευταίος στην αμέσως επόμενη. [Πηγή: www.doctv.gr]

 1)      Οδυσσέα Ελύτη, Άξιον εστί (απόσπασμα)
«Βλέπεις, είπε, είναι οι Άλλοι
και δε γίνεται Αυτοί χωρίς Εσένα
και δε γίνεται μ’ Αυτούς χωρίς, Εσύ
Βλέπεις, είπε, είναι οι Άλλοι
Και ανάγκη πάσα να τους αντικρίσεις
Η μορφή σου αν θέλεις ανεξάλειπτη να ΄ναι
Και να παραμένει αυτή».
Νοηματοδοτώντας:
Αίτια της περιθωριοποίησης λόγω θρησκευτικής ή άλλης ετερότητας. Στάσεις του Χριστιανισμού απέναντι στην ετερότητα.
-          «Παραγωγή κάρτας γνώσεων»: Δίνονται σύντομες φράσεις από την Καινή και την Παλαιά Διαθήκη με θέμα την ετερότητα. Στη συνέχεια οι μαθητές/μαθήτριες γράφουν τη λέξη «περιθωριοποίηση» σε χαρτί μεγάλου μεγέθους (Α3) και καλούνται σε ομάδες να καταγράψουν τις μορφές και τα αίτιά της ενώνοντάς τα με γραμμές που δείχνουν τη σύνδεσή τους. Η κάρτα ολοκληρώνεται με την αντιστοίχιση των βιβλικών φράσεων σε όσα έχουν γράψει.

-          Εναλλακτικά:
«Έντεχνος συλλογισμός (Artfulthinking)»: Προβάλλονται φωτογραφίες περιθωριοποιημένων ανθρώπων. Οι μαθητές/μαθήτριες τις επεξεργάζονται με το μοτίβο «Βλέπω, Ισχυρίζομαι, Αναρωτιέμαι». Στη συνέχεια διαβάζεται με την τεχνική της «αφήγησης» το χωρίο Μτ 25, 31-40. Ακολουθεί συζήτηση με θέμα: «Τι προτείνει ο Χριστός για τα πρόσωπα που είδατε στις προηγούμενες φωτογραφίες;».


 Η Βρετανία τιμωρεί τους αστέγους της. Η Βρετανία του 2017 και του "περήφανου" Brexit : Καρφιά κάτω από γέφυρα για να μην κοιμούνται οι άστεγοι! Και δίπλα ένας άντρας διαμαρτύρεται για τα καρφιά που τοποθετούν οι καταστηματάρχες για τους άστεγους!

Στην άλλη μεριά της λεπτής γραμμής! 
Δημιουργία του θεολόγου Μπάλτου Ιωάννη
Τώρα πλέον είμαι στο δρόμο. Το χειμώνα μένω σε δημόσιους χώρους. Το καλοκαίρι σε εγκαταλειμμένα κτίρια. Καθημερινά προσπαθώ να πείσω την αστυνομία ότι δεν έχω κλέψει, δεν είμαι ξένος, δεν είμαι “junkie”. Ο κάθε αστυνομικός όταν με αντικρίζει βλέπει μπροστά του αυτό που αντιπαθεί περισσότερο. Μόνο τσιγγάνο δε με λένε λόγω παρουσιαστικού. Ευτυχώς δεν έχω πρόβλημα με το φαγητό. Από τις πρώτες μέρες είχα μάθει για το συσσίτιο στην εκκλησία των Αγίων Πάντων. Δεν ντρέπομαι να παίρνω φαγητό από την εκκλησία. Από αλλού δεν θέλω, ούτε στη ζητιανιά έχω βγει γιατί να σου πω την αλήθεια ποτέ δεν έδωσα ελεημοσύνη σε κανέναν. Αισθάνομαι άσχημα να ζητώ από τους άλλους να κάνουν αυτό που δεν έκανα ποτέ εγώ. 





Αναλύοντας:
Θρησκευτικά κριτήρια αποδοχής της ετερότητας.
-          «Σύγκριση κειμένων»: Δίνονται στους μαθητές/στις μαθήτριες κείμενα από τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ (ή τον ΙΒουδισμό) για την ετερότητα. Οι μαθητές/μαθήτριες καλούνται να εντοπίσουν ομοιότητες / διαφορές.
Κείμενα που προτείνονται:
  1. Γαλ 3, 28
  2. Ιω 13,34
  3. Δευτ 10,19
  4. Εβρ 13,1-3
  5. Α Ιω 4, 20
  6. Λκ 8, 26-39 [θεραπεία του (ειδωλολάτρη) δαιμονισμένου στα Γάδαρα] ή Λκ 17, 12-19 (θεραπεία των δέκα λεπρών).
  7. Μτ 21, 31: «οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ».
  8. Βίος της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας.
  9. Εδάφια από το Κοράνιο: κεφ. 2, στίχοι 177 και 273, κεφ. 4, στ. 123, κεφ. 10, στ. 26-27.
  10. Ηθική διδασκαλία του Βουδισμού (Γιαννουλάτος, 2004).

-          Εναλλακτικά:
«Τοποθέτηση απέναντι στο κείμενο»: Δίνονται στους μαθητές/στις μαθήτριες κείμενα με θέμα τις στάσεις του Χριστιανισμού (Βαρριάς, 2010, Μητρ. Σισανίου και Σιατίστης Παύλος, 2013) και μιας άλλης θρησκείας (που θα επιλέξει από πριν ο/η εκπαιδευτικός) για την ετερότητα. Οι μαθητές/μαθήτριες τοποθετούνται απέναντι στο κείμενο και ακολουθεί συζήτηση.

Ο ΑΛΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ. Φράσεις από την Καινή Διαθήκη

Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος

Φράσεις από την Καινή Διαθήκη:

 

– Ιω 13,34: Αγαπάτε αλλήλους. Όπως σας αγάπησα εγώ, να αγαπάτε κι εσείς ο ένας τον άλλο.

– Εβρ. 13,13: Συνεχίστε ν’ αγαπάτε ο ένας τον άλλο σαν αδέρφια. Μην ξεχνάτε τη φιλοξενία, γιατί μ’ αυτήν μερικοί, χωρίς να το ξέρουν, φιλοξένησαν αγγέλους. Να θυμάστε τους φυλακισμένους σαν να είστε κι εσείς φυλακισμένοι μαζί τους∙ κι όσους υποφέρουν, γιατί κι εσείς μπορείτε να βρεθείτε στη θέση τους. 

– Γαλ. 6,2: Να σηκώνετε ο ένας το φορτίο του άλλου, κι έτσι θα εφαρμόσετε πλήρως τον νόμο του Χριστού. Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε.

– Μτ. 5,45: …αυτός (ο Πατέρας) ανατέλλει τον ήλιο του για κακούς και καλούς και στέλνει τη βροχή σε δικαίους και αδίκους.

– Μτ. 12,35: Ο καλός άνθρωπος βγάζει από το καλό του απόθεμα τα καλά, κι ο κακός άνθρωπος από το απόθεμα της κακίας του τα άσχημα λόγια.

– Λκ. 6,27: Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευεργετείτε όσους σας μισούν.

– Ιω. 8,7: Όποιος από σας είναι αναμάρτητος, ας ρίξει πρώτος πέτρα πάνω της (Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω).

– Μκ. 10,31: Πολλοί δε έσονται πρώτοι έσχατοι και έσχατοι πρώτοι. 

– Λκ. 6,2728: Σ’ εσάς όμως που μ’ ακούτε λέω: Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευεργετείτε όσους σας μισούν∙ δίνετε ευχές σ’ όσους σας δίνουν κατάρες, προσεύχεστε γι’ αυτούς που σας κακομεταχειρίζονται.

– Ρωμ. 2,1: …κρίνοντας τον άλλο, καταδικάζεις τον ίδιο τον εαυτό σου, αφού κι εσύ ο κριτής κάνεις τα ίδια...

– Γαλ. 5,14: Άλλωστε όλος ο νόμος συνοψίζεται σε μία φράση: Στο ν’ αγαπήσεις τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου. 

– Ρωμ. 15,2: Η συμπεριφορά του καθενός μας να είναι αρεστή στον πλησίον, ώστε να τον βοηθάει να προκόβει στο αγαθό.

– Α΄ Κορ. 16,14: Όλες τις πράξεις σας να τις εμπνέει η αγάπη.

– Ρωμ. 13,10: Η αγάπη σε καμιά περίπτωση δεν κάνει κακό στον άλλο∙ η αγάπη είναι η τέλεια εκπλήρωση των εντολών του Θεού.


Εναλλακτικά:
«Ζωγραφική με τραγούδια»: Ακούγεται το τραγούδι του Παύλου Σιδηρόπουλου «Εν κατακλείδι». Σε ομάδες οι μαθητές/μαθήτριες ζωγραφίζουν σε χαρτί όσα τους άγγιξαν. Ακολουθεί συζήτηση σε ερωτήματα όπως: Ποιοι είναι οι  «υγιείς και αξιοπρεπείς», «οι αδύνατοι μπροστά στους δυνατούς»; κ.λπ.
Εν κατακλείδι | Παύλος Σιδηρόπουλος- Σπυριδούλα - Φλου (1978)

Και τώρα φίλοι μου είν' αργά
μια καληνύχτα στη μαμά
και λίγη στάχτη στα μαλλιά
καιρός να πούμε αντίο.
Σκεπάσαμε όλους τους νεκρούς
με αρρωστιάρικους ψαλμούς
κλόουν με σοβαρούς σκοπούς
γυμνοί μέσα στο κρύο.
Κατά τ' άλλα εσείς
που 'σαστε υγιείς και αξιοπρεπείς
βοηθήστε μας και λίγο,
δώστε μας πνοή, στέγη και τροφή
μία ιδέα στεγανή
που να μη μπάζει κρύο.

http://samakos9.blogspot.com/2017/02/4-44-4.html

 

Ακούμε το τραγούδι του Παύλου Σιδηρόπουλου «Εν κατακλείδι»

Επικεντρωθείτε στη δεύτερη στροφή:


Κατά τα άλλα εσείς

που ’σαστε υγιείς

και αξιοπρεπείς

βοηθήστε μας και λίγο.

Δώστε μας πνοή

στέγη και τροφή

μια ιδέα στεγανή

που να μην μπάζει κρύο.

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος μιλάει, για δυο ομάδες – κατηγορίες ανθρώπων.

Τους πρώτους τους σκιαγραφεί  ως ανθρώπους «υγιείς και αξιοπρεπείς».

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

1. Ποιοι μπορεί είναι οι  «υγιείς και αξιοπρεπείς»,

2. Και ποιοι αποτελούν την άλλη κατηγορία ανθρώπων, στην οποία εντάσσει και τον εαυτό του;

3. Τι μπορεί να εκφράζει το αίτημα της τελευταίας στροφής, όπου, πέρα από την κάλυψη διάφορων υλικών αναγκών (στέγη και τροφή) αποζητιέται και πνοή και μια ιδέα στεγανή…; 

 Brother Where Are You

Το τραγούδι "Brother Where Are You" (γραμμένο από τον σπουδαίο Αμερικανό δημιουργό Oscar Brown Jr. το 1959) είναι ένα βαθιά κοινωνικό και ανθρωπιστικό κομμάτι που πραγματεύεται την αποξένωση, τον ρατσισμό και την έλλειψη αλληλεγγύης στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις. 

Οι στίχοι του τραγουδιού χρησιμοποιούν μια δυνατή αλληγορία για να περάσουν το μήνυμά τους: 

 Περιγράφει ένα μικρό αγόρι που περπατά μόνο του στους δρόμους μιας μεγάλης πόλης. Στα μάτια του υπάρχει ελπίδα καθώς κοιτάζει τα πρόσωπα των περαστικών, ψάχνοντας απεγνωσμένα μια γνώριμη μορφή, έναν άνθρωπο να του σταθεί. 

Τα βλέμματα των ανθρώπων που τον προσπερνούν είναι «κρύα και σκληρά σαν πέτρα». Το παιδί μένει μόνο του να κλαίει, βιώνοντας την απόλυτη μοναξιά. 

Το τραγούδι καταλήγει με μια καυστική διαπίστωση για την ανθρώπινη υποκρισία. Αναφέρει ότι ενώ υπάρχουν πάρα πολλοί που διακηρύσσουν και ορκίζονται ότι «όλοι οι άνθρωποι είμαστε αδέλφια», στην πραγματικότητα ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα ανταποκριθούν όταν ένας συνάνθρωπός τους («αδελφός») βρεθεί σε ανάγκη και τους καλέσει. 

Στο πλαίσιο της εποχής που γράφτηκε, το κομμάτι αποτελούσε μέρος του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα των Αφροαμερικανών στις ΗΠΑ, θίγοντας το πώς η κοινωνία γυρνούσε την πλάτη στους περιθωριοποιημένους ανθρώπους. 

Οι The Remo Four πήραν αυτό το φορτισμένο τζαζ/μπλουζ κομμάτι και του έδωσαν μια εκρηκτική, δυναμική ροκ/beat ερμηνεία, διατηρώντας όμως ανέπαφη την ένταση και την απόγνωση των στίχων. 


Το τραγούδι συνδέεται άμεσα με:

Την ευθύνη μας απέναντι στον συνάνθρωπο. Την αγάπη που δεν μένει στα λόγια, αλλά γίνεται πράξη. Την αδιαφορία απέναντι στον αδύναμο και τον περιθωριοποιημένο. Την έμπρακτη αδελφοσύνη και αλληλεγγύη.

Μπορούμε να λέμε ότι αγαπάμε τον συνάνθρωπό μας, όταν αδιαφορούμε για τον πόνο του;

Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο είναι η αντίθεση ανάμεσα σε όσους δηλώνουν ότι όλοι είμαστε αδέλφια και στους ελάχιστους που πραγματικά ανταποκρίνονται στην έκκληση ενός ανθρώπου που χρειάζεται βοήθεια.

Το μήνυμά του δεν περιορίζεται στο ότι ένα παιδί αισθάνεται μόνο του. Αναδεικνύει κυρίως την ευθύνη των άλλων που το βλέπουν, αλλά δεν ανταποκρίνονται στην ανάγκη του. Αυτό συνδέεται ουσιαστικά με τη χριστιανική αντίληψη ότι η αγάπη προς τον πλησίον αποδεικνύεται με πράξεις και όχι μόνο με λόγια.

 «Αν το παιδί του τραγουδιού περνούσε σήμερα δίπλα μας, θα ήμασταν εκείνοι που θα το προσπερνούσαν ή εκείνοι που θα σταματούσαν να το βοηθήσουν; Τι σημαίνει, στην πράξη, να θεωρούμε τον άλλον αδελφό μας;»

Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος

Και με Ελληνική μετάφραση

Εφαρμόζοντας:
Ευθύνη του πιστού/της πιστής για τα κοινωνικά προβλήματα που προκύπτουν από την ετερότητα.
-          «Έντεχνος συλλογισμός (Artfulthinking): Συνδέοντας, επεκτείνοντας, προκαλώντας». Προβάλλεται ο πίνακας «Κραυγή» του Νορβηγού ζωγράφου Έντβαρντ Μουνχ. Οι μαθητές/μαθήτριες επιχειρούν να συνδέσουν τον πίνακα με όσα έμαθαν, να τα επεκτείνουν και να απαντήσουν στο ερώτημα: «Ποιος ευθύνεται για την επίλυση των προβλημάτων που προκύπτουν από την ετερότητα;».
-          Εναλλακτικά:
«Θέατρο Φόρουμ» και «παγωμένη εικόνα»: Μια ομάδα μαθητών/μαθητριών με «παγωμένη εικόνα» αποδίδει κάποιο πρόβλημα (σενάριο) που προκύπτει από την ετερότητα. Οι υπόλοιποι μαθητές/υπόλοιπες μαθήτριες παρεμβαίνουν, για να προτείνουν λύσεις.


Μια πρώτη εμπειρία αστεγίας στο Παρίσι τη δεκαετία του ’80 γίνεται αφορμή για έναν στοχασμό πάνω στη σημερινή πραγματικότητα των αστέγων στην Αθήνα.

Η παρουσία τους στους δρόμους, ακόμη και στις πιο κεντρικές περιοχές, εγείρει ερωτήματα για την επάρκεια του κράτους πρόνοιας και την ουσία της κοινωνικής συνοχής.
Οι αιτίες δεν είναι μόνο οικονομικές· βαθύτερες κοινωνικές και ψυχικές ρωγμές οδηγούν πολλούς ανθρώπους εκτός σπιτιού και σχέσεων. Παρά την ύπαρξη δομών, η έλλειψη συντονισμού αφήνει κενά, ενώ το μεγαλύτερο έλλειμμα εντοπίζεται στην προσωπική εγγύτητα και φροντίδα.
Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, με διακριτικότητα και συνέπεια, οργανώνει σταθερές δράσεις στήριξης, προσφέροντας όχι μόνο τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης, αλλά κυρίως ανθρώπινο ενδιαφέρον και αξιοπρέπεια. Με τον Θεοφ. Επίσκοπο Θεσπιών κκ. Παύλο

ΥΛΙΚΟ

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ...

Τετάρτη 29 Μαρτίου 2017

Νεύτων: Η Δύναμη του Θεού.

Νεύτων: Η Δύναμη του Θεού | Newton: The Force of God (2016)


Ο ετοιμοθάνατος Σερ Ισαάκ Νεύτων αφηγείται τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής του στον πιστό του φίλο John Conduitt: το πολιτικό σκηνικό, η φυσική φιλοσοφία, η θρησκεία, οι εχθροί, οι απώλειες και οι νίκες που έθεσαν τα θεμέλια του μύθου ενός από τους πιο επιφανείς φυσικούς φιλοσόφους όλων των εποχών.

Το ντοκιμαντέρ «Νεύτων: Η Δύναμη του Θεού», παραγωγής Ιδρύματος Ευγενίδου, είναι το πρώτο Ελληνικό δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο του Ισαάκ Νεύτωνα. Την σκηνοθεσία υπογράφει ο Πάνος Ανέστης.

Ο Μυστικός Δείπνος (ανατολική & δυτική τεχνοτροπία)


Συλλογή πινάκων ζωγραφικής ανατολικής & δυτικής τεχνοτροπίας που απεικονίζουν τη σκηνή του Μυστικού Δείπνου του Ιησού με τους μαθητές του.

Α' ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕ 3 KOINOTHTA 3.2 ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ (2ο δίωρο)

Κυριακή 26 Μαρτίου 2017

Bruce Springsteen - My City Of Ruins

"Now with these hands... I pray Lord... With these hands...I pray for the strength, Lord
I pray for the faith, Lord, we pray for your love, Lord, we pray for the lost, Lord, we pray for this world, Lord...
Come on, rise up... Come on, rise up"






My city of ruins

There is a blood red circle
On the cold dark ground
And the rain is falling down
The church door's thrown open
I can hear the organ's song
But the congregation's gone
My city of ruins
My city of ruins


Now the sweet bells of mercy
Drift through the evening trees
Young men on the corner
Like scattered leaves,
The boarded up windows,
The empty streets
While my brother's down on his knees
My city of ruins
My city of ruins

Come on, rise up! Come on, rise up!
Come on, rise up! Come on, rise up!
Come on, rise up! Come on, rise up!

Now's there's tears on the pillow
Darlin' where we slept
And you took my heart when you left
Without your sweet kiss
My soul is lost, my friend
Tell me how do I begin again?
My city's in ruins
My city's in ruins

Now with these hands,
With these hands,
With these hands,
I pray Lord
With these hands, 
With these hands,
I pray for the strength, Lord
With these hands,
With these hands,
I pray for the faith, Lord
We pray for your love, Lord
We pray for the lost, Lord
We pray for this world, Lord
We pray for the strength, Lord
We pray for the strength, Lord

Come on
Come on
Come on, rise up
Come on, rise up
Come on, rise up
Come on, rise up
Come on, rise up
My city of ruins

Υπάρχει ένας αιματηρός κόκκινος κύκλος
Πάνω στο ψυχρό σκουρόχρωμο έδαφος
Και η βροχή πέφτει κάτω
Η πόρτα της εκκλησίας ανοίγει  διάπλατα
Μπορώ να ακούσω το τραγούδι του όργανου,
Αλλά η εκκλησία έχει σχολάσει 
Η πόλη μου από ερείπια
Η πόλη μου από ερείπια 

Τώρα οι γλυκιές καμπάνες του ελέους
Σκορπούν μέσα από τα βραδινά δέντρα
Νεαροί άνδρες στη γωνία
Σαν διάσπαρτα φύλλα,
Τα σηκωμένα παράθυρα,
Οι άδειοι δρόμοι
Ενώ ο αδελφός μου είναι γονατιστός,
 Η πόλη μου από ερείπια
Η πόλη μου από ερείπια

Έλα, σήκω επάνω! Έλα, σήκω επάνω!
Έλα, σήκω επάνω! Έλα, σήκω επάνω!
Έλα, σήκω επάνω! Έλα, σήκω επάνω!

Τώρα υπάρχουν δάκρυα στο μαξιλάρι
Αγάπη μου όπου κοιμηθήκαμε
Και πήρες την καρδιά μου όταν έφυγες
 χωρίς το γλυκό φιλί σου
Η ψυχή μου έχει χαθεί, φίλε μου
 Πες μου πώς μπορώ να ξεκινήσω και πάλι;
 Η πόλη μου από ερείπια
 Η πόλη μου από ερείπια

Τώρα με αυτά τα χέρια,
Με αυτά τα χέρια,
 Με αυτά τα χέρια,
Προσεύχομαι Κύριε
Με αυτά τα χέρια,
Προσεύχομαι για τη δύναμη, Κύριε
 Με αυτά τα χέρια,
Με αυτά τα χέρια,
Προσεύχομαι για την πίστη, Κύριε
Προσευχόμαστε για την αγάπη σου, Κύριε Προσευχόμαστε για τους χαμένους,Κύριε
Προσευχόμαστε για αυτόν τον κόσμο, Κύριε Προσευχόμαστε για τη δύναμη, Κύριε

Έλα, σήκω επάνω!
 Έλα, σήκω επάνω!
Έλα, σήκω επάνω!
Έλα, σήκω επάνω!
Έλα, σήκω επάνω!
 Έλα, σήκω επάνω!

Τετάρτη 22 Μαρτίου 2017

Ταφικά έθιμα σε διάφορες θρησκείες


Συλλογή φωτογραφιών που απεικονίζουν σκηνές με ταφικά έθιμα (π.χ. ταφή ή καύση νεκρών) σε διάφορες θρησκείες καθώς και περισσότερες σχετικές πληροφορίες για την κάθε φωτογραφία.
http://photodentro.edu.gr/lor/r/8521/...

Α' ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕ 5 ΚΑΚΟ 5.2 ΘΑΝΑΤΟΣ (2ο δίωρο)

Κυριακή 19 Μαρτίου 2017

2.5 Η ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ ΩΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ

 

Προσδοκώμενα Μαθησιακά Αποτελέσματα
Οι μαθητές/ μαθήτριες να:
-          προσδιορίζουν το περιεχόμενο της συγχώρησης στον Χριστιανισμό και τα αίτια που δυσχεραίνουν την έκφρασή της,
-          εξετάζουν τη νοηματοδότηση της συγχώρησης από τις θρησκείες.





ΕΙΣΑΓΩΓΗ 

Δημιουργία του Ιωάννη Μπάλτου

https://samakos9.blogspot.com/2025/07/25.html


Η Συγχώρηση ως Υπέρβαση στον Χριστιανισμό

Η συγχώρηση αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αξίες του Χριστιανισμού και βασικό στοιχείο της σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό και τους συνανθρώπους του.

 Στην Ορθόδοξη χριστιανική παράδοση δεν είναι απλώς μια πράξη καλοσύνης ή ανοχής, αλλά μια βαθιά πνευματική υπέρβαση, που προϋποθέτει αγάπη, ταπεινότητα και ελευθερία.

Ο Χριστός δίδαξε ότι ο άνθρωπος πρέπει να συγχωρεί τους άλλους, όπως και ο Θεός συγχωρεί τα δικά του λάθη. Με τη ζωή και τη διδασκαλία Του έδειξε ότι η αγάπη δεν περιορίζεται μόνο σε όσους μας αγαπούν, αλλά απευθύνεται ακόμη και στους εχθρούς μας. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η προτροπή Του να αγαπάμε τους εχθρούς μας και να προσευχόμαστε για όσους μας αδικούν. Επίσης, με τη συγχώρηση των σταυρωτών Του, φανέρωσε την ανιδιοτελή αγάπη Του για όλους τους ανθρώπους.

Η συγχώρηση δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε την αδικία ή ότι δικαιολογούμε το κακό. Αντίθετα, σημαίνει ότι επιλέγουμε να μην απαντάμε στο μίσος με μίσος και να μην αφήνουμε την εκδίκηση να κυριαρχεί στην ψυχή μας. Αποτελεί μια δύσκολη διαδικασία, καθώς απαιτεί να ξεπεράσουμε τον εγωισμό, τον θυμό και την επιθυμία ανταπόδοσης.

Παράλληλα, η συγχώρηση συνδέεται με τη μετάνοια, δηλαδή την ειλικρινή αναγνώριση των λαθών μας και την προσπάθεια αλλαγής της ζωής μας. Ο άνθρωπος καλείται τόσο να συγχωρεί όσο και να ζητά συγχώρηση, αναλαμβάνοντας την ευθύνη των πράξεών του.

Στην Εκκλησία, το μυστήριο της Μετάνοιας και Εξομολόγησης προσφέρει τη δυνατότητα συμφιλίωσης του ανθρώπου με τον Θεό και αποκατάστασης της πνευματικής του σχέσης μαζί Του.

Η συγχώρηση αποτελεί πράξη ελευθερίας και αγάπης. Απελευθερώνει τον άνθρωπο από τη μνησικακία, θεραπεύει τις ανθρώπινες σχέσεις και συμβάλλει στη δημιουργία μιας κοινωνίας ειρήνης, αλληλεγγύης και αλληλοσεβασμού. Είναι, τελικά, ένας δρόμος που οδηγεί τον άνθρωπο πιο κοντά στο πρότυπο ζωής που δίδαξε ο Χριστός.

 Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος



ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ - ΚΟΥΙΖ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Η ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ ΩΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ  - ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Η αποστολή της συγχώρησης.

Η συγχώρηση είναι μια δύναμη που μπορεί να αλλάξει την καρδιά και τη ζωή μας. Δεν σημαίνει ότι ξεχνάμε την αδικία ή ότι δικαιολογούμε όσα μας πληγώνουν. Σημαίνει ότι επιλέγουμε να μην αφήσουμε τον θυμό, το μίσος και την εκδίκηση να κυριαρχήσουν μέσα μας.

Στη χριστιανική παράδοση, ο Θεός προσφέρει στον άνθρωπο το έλεος και τη δυνατότητα της μετάνοιας και της επιστροφής.

Ο Ιησούς Χριστός μάς καλεί να συγχωρούμε τους άλλους, όπως επιθυμούμε να συγχωρούν και εμάς. Η συγχώρηση απαιτεί θάρρος, αγάπη και υπέρβαση του εγωισμού.

Μπορεί να οδηγήσει στην εσωτερική ειρήνη και στη συμφιλίωση, χωρίς να καταργεί τη δικαιοσύνη ή την ανάγκη προστασίας όσων έχουν

Παίξτε πατώντας πάνω στην εικόνα:










Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
 

1. Σας βεβαιώνω πως ό,τι κρατήσετε ασυγχώρητο στη γη, θα είναι ασυγχώρητο και στον ουρανό και ό,τι συγχωρήσετε στη γη θα είναι συγχωρημένο και στον ουρανό. 


2. Σε όποιους συγχωρήσετε τις αμαρτίες, θα τους είναι συγχωρημένες• σε όποιους τις κρατήσετε ασυγχώρητες, θα κρατηθούν έτσι.

Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ

Η συγχώρηση αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αξίες του Χριστιανισμού και συνδέεται άμεσα με την αγάπη, την ελευθερία και την υπέρβαση του εγωισμού.

Δεν σημαίνει ότι ξεχνάμε όσα μας πλήγωσαν ή ότι δικαιολογούμε κάθε άδικη συμπεριφορά. Σημαίνει ότι επιλέγουμε να μην αφήσουμε το μίσος, την εκδίκηση και την πικρία να καθορίζουν τη ζωή μας.

Στο Χριστιανικό μήνυμα, ο Θεός παρουσιάζεται ως Θεός αγάπης και ελέους, που προσφέρει στον άνθρωπο τη δυνατότητα της μετάνοιας και της επιστροφής. Όπως ο Θεός συγχωρεί

τον άνθρωπο, έτσι και ο άνθρωπος καλείται να συγχωρεί τους συνανθρώπους του.

 Η συγχώρηση αποτελεί, επομένως, έκφραση της αγάπης προς τον πλησίον και προϋποθέτει ειλικρινή διάθεση συμφιλίωσης.

Ο Ιησούς Χριστός διδάσκει ότι η συγχώρηση δεν πρέπει να έχει όρια. Με την προσευχή «Πάτερ ἡμῶν», συνδέει τη συγχώρηση των δικών μας αμαρτιών με τη δική μας στάση απέναντι στους άλλους.

 Παράλληλα, μέσα από την παραβολή του άσπλαχνου δούλου, αναδεικνύεται η ανάγκη να συγχωρούμε τους άλλους, όπως επιθυμούμε να συγχωρούν και εμάς.

Η συγχώρηση είναι μια μορφή υπέρβασης, επειδή απαιτεί δύναμη ψυχής για να ξεπεράσουμε τον θυμό, την υπερηφάνεια και την επιθυμία για ανταπόδοση.

Δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, αλλά συνειδητή επιλογή που μπορεί να οδηγήσει στην εσωτερική ειρήνη και στην αποκατάσταση των ανθρώπινων σχέσεων.

Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε την αδικία ή ότι καταργούμε την ανάγκη για δικαιοσύνη. Η συγχώρηση μπορεί να συνυπάρχει με την αναγνώριση του λάθους, τη θέσπιση ορίων και την προστασία του ανθρώπου που έχει πληγωθεί. Η πραγματική συμφιλίωση απαιτεί ειλικρίνεια, μετάνοια και σεβασμό.

 Η συγχώρηση στον Χριστιανισμό αποτελεί δρόμο πνευματικής ωρίμανσης και έμπρακτης αγάπης. Βοηθά τον άνθρωπο να απελευθερωθεί από την εκδικητικότητα, να οικοδομήσει ουσιαστικές σχέσεις και να συμβάλει σε μια κοινωνία με περισσότερη κατανόηση, ειρήνη και αλληλεγγύη.


Η ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ ΩΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ

Η συγχώρηση, σύμφωνα με τη χριστιανική διδασκαλία, αποτελεί υπέρβαση του εγωισμού και της εκδίκησης και έκφραση της αγάπης προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο.

Δημιουργία: Μπάλτος Γιάννης


Παρουσιάζοντας:
Απόψεις των νέων για τη συγχώρηση.
-          «Σκέψου, συζήτησε, μοιράσου (TPS)»: Οι μαθητές/μαθήτριες επιχειρούν να δώσουν τον ορισμό της λέξης συγχώρηση και απαντούν σε ερωτήσεις, όπως: πόσο σημαντική είναι η συγχώρεση σε μια σχέση (φιλική, επαγγελματική, οικογενειακή, ερωτική) και γιατί; Πόσο συχνά εμφανίζονται οι λέξεις συγγνώμη, συγχώρηση, μετάνιωσα, στο λεξιλόγιο των σύγχρονων ανθρώπων;
-          Εναλλακτικά:
«Θετικό-αρνητικό»: Διαβάζονται προτάσεις με θέμα τη συγχώρηση (π.χ. «Πρέπει να τους συγχωρούμε όλους», «Μπορούμε να συγχωρούμε τους άλλους», «Η συγχώρηση είναι το αντίθετο της εκδίκησης», «Η συγχώρηση δείχνει δύναμη ψυχής», «Ὀφθαλμόν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ», «Η συγχώρηση είναι σημάδι αδυναμίας» κ.ο.κ.). Οι μαθητές/μαθήτριες πλησιάζουν στο θετικό ή στο αρνητικό και δικαιολογούν τη στάση τους.

ΤΟ ΣΑΚΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΤΑΤΕΣ
Δημιουργία: Μπάλτος Γιάννης

«Γιατί πρέπει να συγχωρέσεις… ακόμη κι αν δεν ζήτησε συγγνώμη;»

Μάθε γιατί η συγχώρεση δεν είναι μια πράξη για τον άλλον, αλλά για εσένα, και πώς μπορεί να σε ελευθερώσει από τον πόνο, τον θυμό και το βάρος της πικρίας που κουβαλάς.

Η παραβολή του άσπλαχνου οφειλέτη
Πόσες φορές να συγχωρώ;

Ο Πέτρος ρωτά τον Ιησού αν αρκεί να συγχωρεί κανείς τον αδελφό του μέχρι επτά φορές.

Ο Ιησούς απαντά: «Δεν σου λέω μέχρι επτά φορές, αλλά μέχρι εβδομηκοντάκις επτά» (Ματθαίος 18:21-22),  υποδηλώνοντας άπειρη συγχώρεση, και όχι απλώς έναν συγκεκριμένο αριθμό, τονίζοντας την απεριόριστη και ακούραστη φύση της συγχώρεσης, όπως και ο Θεός μας συγχωρεί. 

Πολλές φορές στη ζωή μας, έρχονται στιγμές που αγαπημένα μας πρόσωπα μας πληγώνουν βαθιά ξανά και ξανά.
Ίσως νιώθουμε ότι η αγάπη μας γι αυτούς αργοσβήνει και τη θέση της παίρνει η αδιαφορία ή ακόμη και το μίσος.

Η συνείδηση ηχεί μέσα στο νου μας και μας φωνάζει, να συγχωρήσουμε. Και τότε είναι που γεννιέται αυτό το ερώτημα.

"Πόσες φορές να συγχωρήσω έναν άνθρωπο;"


Εφαρμόζοντας:
Το θρησκευτικό περιεχόμενο της συγχώρησης.
-          «Ομαδοσυνεργασία – Διήγηση βιβλικού κειμένου από άλλη προοπτική»: Ο/Η εκπαιδευτικός διαβάζει στην ολομέλεια την παραβολή του σπλαχνικού πατέρα (Ασώτου υιού) (Λκ 15, 1-32). Οι μαθητές/μαθήτριες σε ομάδες αποδίδουν την ίδια ιστορία, όπως θα την αποτύπωνε ο σπλαχνικός πατέρας.
-          Εναλλακτικά:
«Έντεχνος συλλογισμός (Artfulthinking): Βλέπω, ισχυρίζομαι, αναρωτιέμαι»: Προβάλλεται πίνακας με θέμα τη συγχώρεση (π.χ. ο Χριστός και η μοιχαλίδα). Ακολουθεί κριτική επεξεργασία με βάση το προτεινόμενο μοτίβο.

Ζητώ συγνώμη.... - Γιάννης Μηλιώκας
Διερευνώντας:
Το νομικό, το θρησκευτικό και το αγαπητικό πνεύμα της συγχώρησης. Η συγχώρηση στον Χριστιανισμό και στις θρησκείες.
-          «Έντεχνος συλλογισμός (Artfulthinking): Δημιουργικές ερωτήσεις» με θέμα την αντιμετώπιση ανθρώπου που έσφαλε. Προβάλλονται τρεις εικόνες ή φωτογραφίες αντίστοιχες με τα θέματα της φυλάκισης, της θανατικής ποινής και του Χριστού «ἐν φυλακῇ…» (Μτ 25, 36). Οι μαθητές/μαθήτριες έχουν στη διάθεσή τους κείμενα (π.χ.   Στανιλοάε, Χάγουελ, Ζιάκας) για τη συγχώρηση από τον Χριστιανισμό και από μια άλλη θρησκεία (που θα επιλέξει προηγουμένως ο/ η εκπαιδευτικός).

-          Εναλλακτικά:
«Τοποθέτηση απέναντι στο κείμενο»: Δίνεται στους μαθητές/στις μαθήτριες η περικοπή για τον Χριστό και τη μοιχαλίδα (Ιω 8, 1-11), τα χωρία Λευϊτ 20,10, Δευτ 22, 22 (για την ποινή της μοιχείας) και ένα κείμενο για την αντιμετώπιση της μοιχείας στο Ισλάμ (Κοράνιο, σούρες 17, 32· 24, 2-5, Ζιάκας, 1988). Ακολουθούν ερωτήσεις (π.χ. τι μ’ ενοχλεί; τι μ’ αρέσει; ποια πρόταση μ’ αγγίζει;), τοποθετήσεις και ανταλλαγή απόψεων των μαθητών/μαθητριών.

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΣΩΖΕΙ ΤΗ ΜΟΙΧΑΛΙΔΑ
Δημιουργία του θεολόγου Μπάλτου Ιωάννη



Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΤΟ ΛΙΘΟΝ ΒΑΛΕΤΩ...


1. Ιω 8, 1-11: Ο Ιησούς συγχωρεί τη μοιχαλίδα

1 Ο Ιησούς πήγε στο όρος των Ελαιών. 2Αλλά πρωί πρωί γύρισε πάλι στο ναό, κι όλο το πλήθος ερχόταν κοντά του. Αυτός κάθισε και τους δίδασκε. 3Τότε οι δάσκαλοι του νόμου και οι Φαρισαίοι φέρνουν μια γυναίκα που την είχαν πιάσει να διαπράττει μοιχεία· την έβαλαν στη μέση 4και του είπαν: «Διδάσκαλε, αυτή τη γυναίκα την έπιασαν επ’ αυτοφώρω να διαπράττει μοιχεία. 5Ο Μωυσής στο νόμο μάς έχει δώσει εντολή να λιθοβολούμε τέτοιου είδους γυναίκες. 6Εσύ τι γνώμη έχεις;» Αυτό το ’λεγαν για να του στήσουν παγίδα, ώστε να βρουν κάποια κατηγορία εναντίον του. Ο Ιησούς τότε έσκυψε κάτω και με το δάχτυλο έγραφε στο χώμα. 7Καθώς όμως επέμεναν να τον ρωτούν, σηκώθηκε πάνω και τους είπε: «Όποιος από σας είναι αναμάρτητος, ας ρίξει πρώτος πέτρα πάνω της». 8Κι έσκυψε πάλι κάτω κι έγραφε στο χώμα. 9Αυτοί όμως, όταν άκουσαν την απάντηση, άρχισαν με πρώτους τους γεροντότερους να φεύγουν ένας ένας, μέχρι και τον τελευταίο· κι έμεινε μόνος ο Ιησούς και η γυναίκα στη μέση. 10Τότε σηκώθηκε όρθιος ο Ιησούς και τη ρώτησε: «Γυναίκα, πού είναι οι κατήγοροί σου; Κανένας δε σε καταδίκασε;» 11«Κανένας, Κύριε», απάντησε εκείνη. «Ούτε εγώ σε καταδικάζω», της είπε ο Ιησούς· «πήγαινε, κι από ’δω και πέρα μην αμαρτάνεις πια».».

«ΠΑΤΕΡ ΑΦΕΣ ΑΥΤΟΙΣ ΟΥ ΓΑΡ ΟΙΔΑΣΙ ΤΙ ΠΟΙΟΥΣΙ»


Ο Θεός της αγάπης, συγχωρεί τους σταυρωτές Του, προσεύχεται γι’ αυτούς
 στον Ουράνιο Πατέρα Του και τους δικαιολογεί.
«Πάτερ ἄφες αὐτοῖς· οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι» .......
«Πατέρα μου, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν».
Μας διδάσκει την αρετή της συγχώρεσης, μας....... δείχνει τον τρόπο
 για να πλησιάσουμε Τον Θεό τον δρόμο που οδηγεί στη Θέωση.


Αναπλαισιώνοντας:
Αίτια που δυσχεραίνουν τη συγχώρηση και την έκφραση αγάπης στη ζωή των πιστών. Η αγάπη ως βάση για τη συγχώρηση.
-          «Μελέτη περίπτωσης»: Δίνεται στους μαθητές/στις μαθήτριες κείμενο κάποιου κρατούμενου στη φυλακή (π.χ. επιστολή κρατούμενου προς τον π. Γερβάσιο Ραπτόπουλο). Οι μαθητές/μαθήτριες καλούνται να περιγράψουν τα βιώματα, τις σκέψεις και τα συναισθήματα του προσώπου αυτού, προσπαθώντας να ανακαλύψουν τα αίτια που δυσχεραίνουν τη συγχώρηση και να συνδέσουν την αγάπη με τη συγχώρηση.


ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΕΩΣ

-          Εναλλακτικά:
«Ρόλος στον τοίχο»: Πρώτα δίνεται στους μαθητές/στις μαθήτριες ένα απόσπασμα λογοτεχνικού κειμένου (π.χ. Β. Ουγκό, Η τελευταία ημέρα ενός κατάδικου ή Οι Άθλιοι ή Φ. Ντοστογιέφσκι, Έγκλημα και Τιμωρία) και ακολουθεί η τεχνική «ρόλος στον τοίχο». Μέσα στο περίγραμμα οι μαθητές/μαθήτριες γράφουν τις σκέψεις και τα συναισθήματα ενός καταδικασμένου σε θάνατο, ενώ έξω από το περίγραμμα γράφουν τις σκέψεις του ανθρώπου που υπέστη τη βλάβη απ’ αυτόν ή των συγγενών του.

Αξιολογώντας:
Αξιολόγηση των θέσεων του Χριστιανισμού και των θρησκειών για τη συγχώρηση.
-          «Σύνταξη επιστολής»: Ένας πιστός/Μια πιστή (της χριστιανικής ή άλλης θρησκείας) γράφει επιστολή σε κάποιον που τον αδίκησε ή σε κάποιον που αδίκησε.
-          Εναλλακτικά:
«Θετικό-αρνητικό»: Οι μαθητές/μαθήτριες παίρνουν θέση και δικαιολογούν τη στάση τους σε προτάσεις, όπως: «Η θρησκευτική πίστη προάγει τη διάθεση συγχώρησης», «Η θρησκεία διδάσκει τη μετάνοια», «Η συγχώρηση είναι για τον πιστό μιας θρησκείας σημάδι αδυναμίας».

ΥΛΙΚΟ


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...