Τεκνογονία/τεκνοθεσία: οι Πατερικές διαστάσεις ενός προβληματισμού

Το ζήτημα του κοινωνικού και βιολογικού φύλου, που παρουσιάστηκε τα τελευταία χρόνια στις δυτικές κοινωνίες, δείχνει να λαμβάνει φλέγουσα σημασία στις μέρες μας, ακόμη και στην μέχρι χθες συντηρητική κι εν πολλοίς "ανατολική" Ελλάδα. Προξένησε και συνεχίζει να προξενεί πλήθος ερωτημάτων και διχογνωμιών τόσο στην επιστημονική κοινότητα όσο και στην κοινωνία . Τι είναι, τελικά, φυσι(κ)ο-λογικό, και με ποιά κριτήρια μπορούμε να το ορίσουμε; Ποιός είναι ο σκοπός του γάμου και ποιά η θέση της τεκνογονίας - τεκνοθεσίας μέσα σε αυτόν; Γεννιέται κάποιος με συγκεκριμένο φύλο ή το επιλέγει στην πορεία; Έχει λόγο η φύση και η βιολογία πλέον ή εμπίπτουν στην πολιτική ορθότητα; Η διαχρονική άποψη της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι μία και συγκεκριμένη. Με σεβασμό και αγάπη σε κάθε πρόσωπο παλεύει να αναδείξει τη φύση του κάθε ανθρώπου που δεν είναι άλλη από την κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση του Κυρίου δημιουργία του. Αν σκύψουμε στην Παράδοση της Εκκλησίας, αν "ακούσουμε" τη Γραφή και τους Πατέρες θα λυθούν όλες οι απορίες και όλα τα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου. Με τον κ. Απόστολο Νικολαΐδη, Ομότιμο Καθηγητή της Κοινωνικής Θεολογίας ΕΚΠΑ.

Καλή σχολική χρονιά - Γονεϊκές συμβουλές από τον Janusz Korczak

10 πολύ σημαντικές γονεϊκές συμβουλές από τον Γιάνους Κόρτσακ.

Ο Janusz Korczak γεννήθηκε το 1878 ή 1879 στη Βαρσοβία και πέθανε στις 5 Αυγούστου 1942 στο στρατόπεδο εξόντωσης Τρεμπλίνκα. 

Ο Κόρτσακ ήταν καινοτόμος και πρωτοποριακός παιδαγωγός, εκπαιδευτικός και συγγραφέας κειμένων για τη θεωρία και την πρακτική της εκπαίδευσης. 

Θεωρείται πρόδρομος στην υπεράσπιση και την προώθηση θεμάτων που αφορούν τα δικαιώματα και την πλήρη ισότητα των παιδιών. 

Ως διευθυντής ορφανοτροφείου δημιούργησε, μεταξύ άλλων, δικαστήριο μεταξύ των παιδιών για την επίλυση δικών τους συναδελφικών υποθέσεων. 

Εκεί εξέταζαν θέματα που υπέβαλαν τα ίδια. 

Σε αυτό το δικαστήριο επίσης, τα παιδιά είχαν τη δυνατότητα να προσφεύγουν κατά των εκπαιδευτών τους.

Εξέχων εκπαιδευτικός από την Πολωνία, συγγραφέας παιδικών βιβλίων, γιατρός και κοινωνικός ακτιβιστής. Ο Janusz Korczak ήταν ένας πραγματικά εξαιρετικός άνθρωπος, ένας ήρωας που αρνήθηκε 3 φορές να σώσει την ζωή του για χάρη των άλλων.

Πριν εισβάλουν οι Ναζί στην Πολωνία, ο Janusz Korczak σχεδίαζε να μετακομίσει την Παλαιστίνη. Εκείνη την εποχή εργαζόταν ως διευθυντής ενός ορφανοτροφείου και δεν μπορούσε να αφήσει μόνα τους τα παιδιά που βρίσκονταν υπό την προστασία του στην Βαρσοβία. Τελικά, αποφάσισε να μείνει μαζί με τα παιδιά και να αντιμετωπίσουν μαζί την δύσκολη κατάσταση που ερχόταν.

 Το 1942, όταν οι Ναζί άρχισαν να δολοφονούν Εβραίους που ζούσαν στα γκέτο της Βαρσοβίας, είχε μια δεύτερη ευκαιρία να σώσει την ζωή του. Αλλά όταν του δόθηκε η ευκαιρία να φύγει, αρνήθηκε να την πάρει.

Η ιστορία λέει, ότι για μια ακόμη φορά αρνήθηκε να αφήσει ορφανά του, όταν όλα κινδύνευαν να μπουν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ένας από τους αξιωματικούς των SS αναγνώρισε τον  συγγραφέα και τον ρώτησε:

 – “Εσύ είσαι αυτός που έγραψε το “Βασιλιάς Ματ Α’”; Το διάβασα, όταν ήμουν παιδί. Μπράβο. Μπορείτε να φύγετε.”

– “Τι θα γίνει με τα παιδιά;”

 – “Τα παιδιά θα μείνουν εδώ, αλλά εσείς μπορείτε να φύγετε τώρα.”

 – “Κάνετε λάθος δεν μπορώ απλά να φύγω. Δεν είναι όλοι οι άντρες κακοί άνθρωποι.”

Κανένας από τους μάρτυρες αυτής της συζήτησης δεν είναι εν ζωή σήμερα. Ούτε εκείνοι που άκουσαν τις ιστορίες του Korczak στην διαδρομή για την Τρεμπλίνκα, ένα από τα πιο τρομακτικά στρατόπεδα των Ναζί.

Είναι αδύνατον να αμφιβάλει κανείς για την εγκυρότητα αυτών των ιστοριών του Janusz Korczak. Κάθε μικρό επεισόδιο της ζωής του αποκαλύπτει, ότι ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος που θα είχε ενεργήσει ακριβώς όπως δείχνουν οι ιστορίες.

Ήταν ένας δυνατός άνθρωπος και ένας καταπληκτικός δάσκαλος, που επέλεξε να μείνει δίπλα στα παιδιά του, ακόμη και όταν ήρθε αντιμέτωπος με τον θάλαμο αερίων.

Εκείνη την μέρα θυσίασε την δική του ελευθερία για να μείνει μαζί με τα παιδιά του μέχρι το τέλος. Αυτές οι μικρές οι ιστορίες είναι όσες χρειάζεται να γνωρίζετε για αυτόν τον ευγενή άνθρωπο με την μεγάλη καρδιά.

Αλλά πέρα από αυτό, για να ολοκληρωθεί το πορτρέτο του Janusz Korczak, δείτε παρακάτω δέκα διορατικές σκέψεις από τα παιδαγωγικά βιβλία του, “Πως να αγαπήσετε ένα παιδί” και “Αγαπώντας όλα τα παιδιά.”

1.       Μην περιμένετε τα παιδιά σας να εκπληρώσουν την φιλοδοξίες σας. Βοηθήστε τους να γίνουν αυτοί που πραγματικά είναι, όχι αυτοί που θέλετε εσείς να είναι.

2.    Μην περιμένετε τα παιδιά σας να σας ανταποδώσουν ό,τι επενδύσατε για αυτά. Τους δώσατε την ζωή, πως να σας το ανταποδώσουν αυτό; Τα παιδιά σας θα δώσουν ζωή σε άλλα παιδιά και αυτά με την σειρά τους σε άλλα και αυτό είναι μια μη αναστρέψιμη πράξη ευγνωμοσύνης.

3.     Ποτέ μην ξεσπάτε τα νεύρα σας στο παιδί σας για να αποφύγετε την απογοήτευση αργότερα. Ό, τι σπέρνεις, θερίζεις.

4.    Μην υποτιμάτε τα προβλήματα του παιδιού σας. Τα πάντα στην ζωή δίνονται με βάση αυτά που μπορούμε να αντέξουμε. Να θυμάστε, ότι η ζωή ενός παιδιού είναι εξίσου δύσκολη με την δική σας, αφού δεν έχει καθόλου εμπειρία.

5.     Ποτέ μην μειώνετε το παιδί σας!

6.    Οι πιο σημαντικές συγκρούσεις στην ζωή μας είναι οι συγκρούσεις με τα παιδιά μας. Να τους δίνετε περισσότερη προσοχή, καθώς ποτέ δεν ξέρουμε με ποιον θα συγκρουστεί αυτό το παιδί.

7.     Μην είστε σκληροί με τον εαυτό σας, αν δεν μπορείτε να κάνετε κάτι για το παιδί σας. Απλά να θυμάστε, ότι ποτέ δεν έχετε κάνει αρκετά, αν δεν έχετε κάνει ό,τι περνάει από το χέρι σας.

8.     Μάθετε να αγαπάτε το παιδί κάποιου άλλου. Ποτέ μην φέρεστε στο παιδί κάποιου άλλου, όπως δεν θέλετε να συμπεριφέρονται στο παιδί σας.

9.    Ένα παιδί δεν είναι ένας τύραννος που καταλαμβάνει την ζωή σας. Δεν είναι απλά το αίμα σας. Είναι ένα πολύτιμο Κύπελλο της Ζωής που σας δόθηκε για να ανάψετε την δημιουργική φλόγα του. Είναι μια δήλωση αγάπης που μοιράζεται ανάμεσα σε δυο άτομα και από την στιγμή της γέννησής του δεν πρόκειται απλά για την ανατροφή ενός παιδιού, αλλά για μια ζωντανή ψυχή.

 10.   Να αγαπάτε το παιδί σας άσχετα από το ποιος είναι ή τι κάνει, ακόμα και αν δεν είναι πετυχημένοι ως ενήλικες. Να χαίρεστε, όταν επικοινωνείτε μαζί τους, γιατί τα παιδιά είναι η γιορτή της ζωής και είναι πάντα μαζί σας.
πηγή

Απλός άνθρωπος - Simple Man

Simple Man - Lynyrd Skynyrd

Mama told me when I was young
Η μαμά μου είπε όταν ήμουν μικρός

Come sit beside me my only son
Έλα κάθισε δίπλα μου μονάκριβέ μου

And listen closely to what I say 
Και άκου καλά τι θα σου πω

And if you do this it'll help you 
Και αν το κάνεις, αυτό θα σε βοηθήσει πολύ

some sunny day. Oh Yah!
μια ηλιόλουστη μέρα. Ω ναι!


Oh take your time don't live too fast
Ω πάρε το χρόνο σου, μην ζεις υπερβολικά γρήγορα

troubles will come and they will pass
προβλήματα θα έρθουν και θα περάσουν

Go find a woman and you'll find love
Πήγαινε να βρεις μια γυναίκα και θα βρεις την αγάπη

And don't forget son there is someone up above
Και μην ξεχνάς γιε μου ότι υπάρχει κάποιος εκεί ψηλά 



And be a simple kind of man
Και να είσαι απλός άνθρωπος

Oh be something you love and understand
Ω να γίνεις κάτι που αγαπάς και καταλαβαίνεις

Baby be a simple kind of man
Μωρό μου να είσαι απλός άνθρωπος

Oh won't you do this for me son if you can?
Ω δεν θα το κάνεις αυτό για 'μένα γιε μου αν μπορείς;



Forget your lust, for the rich man's gold
Ξέχνα την έντονη επιθυμία σου για πλούτο και χρήματα

All that you need is in your soul
Αυτό που χρειάζεσαι βρίσκεται στην καρδιά σου

And you can do this Oh baby if you try
Και μπορείς να το κάνεις αυτό μωρό μου εάν προσπαθήσεις

All that I want for you my son is to be satisfied
Αυτό που θέλω από εσένα γιε μου είναι να είσαι ευχαριστημένος



And be a simple kind of man
Και να είσαι απλός άνθρωπος

Oh be something you love and understand
Ω να γίνεις κάτι που αγαπάς και καταλαβαίνεις

Baby be a simple kind of man
Μωρό μου να είσαι απλός άνθρωπος

Oh won't you do this for me son if you can?
Ω δεν θα το κάνεις αυτό για 'μένα, γιε μου αν μπορείς;



Boy don't you worry, you'll find yourself
Αγόρι μου, μην ανησυχείς, θα βρεις τον εαυτό σου

Follow your heart and nothing else
Ακολούθησε την καρδιά σου και τίποτα άλλο 

And you can do this Oh baby if you try
Και μπορείς να το κάνεις αυτό Ω μωρό μου εάν προσπαθήσεις

All that I want for you my son is to be satisfied
Αυτό που θέλω για το γιο μου είναι να είναι ευχαριστημένος



Baby be a simple kind of man
Μωρό μου να είσαι απλός άνθρωπος

Oh won't you do this for me son if you can?
Ω δεν θα το κάνεις αυτό για 'μένα γιε μου εάν μπορείς;

Baby be a simple, be a simple man.
Μωρό μου να είσαι ένας απλός, απλός άνθρωπος.

Πατέρας αφέντης

H ταινία που χάρισε στους αδερφούς Ταβιάνι το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών του 1977, μια επώδυνη ιστορία ενηλικίωσης φτιαγμένη από τα απομεινάρια του νεορεαλισμού και την ποίηση δύο μεγάλων δημιουργών του σινεμά.

Η πραγματική ιστορία του Γκαβίνο Λέντα, γιου ενός βοσκού στη Σαρφηνία, ο οποίος κατάφερε να ξεφύγει από τις σκληρές, σχεδόν βάρβαρες συνθήκες ζωής του και τον τυραννικό πατέρα του, καταφέρνοντας να γίνει ένας διακεκριμένος γλωσσολόγος και συγγραφέας. 
Σε ένα χωριό της Σαρδηνίας, ο μικρός Γκαβίνο εξαναγκάζεται από τον αυταρχικό πατέρα του να εγκαταλείψει το σχολείο για να φυλάει τα πρόβατα σε μια απομονωμένη στάνη.

Σκηνοθεσία Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι με τους: Ομέρο Αντονούτι, Σαλβέριο Μαρκόνι, Μαρτσέλα Μικελάντζελι

Πατέρας αφέντης from Πέτρος Πέτρου on Vimeo.
(Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ 12. Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ)
ΠΗΓΗ

Αγαπημένοι μου γονείς, φεύγω

12. Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Ο κοινωνικός ψυχολόγος Έριχ Φρομ (1900-1980) επισημαίνει ότι στη ζωή του ανθρώπου πρέπει να πραγματοποιηθούν διαδοχικά τρεις έξοδοι: από τη μήτρα της μητέρας του, από το στήθος της και από την αγκαλιά της¹. 
Η τρίτη έξοδος σημαίνει τη συγκρότηση του παιδιού σε ξεχωριστή προσωπικότητα που δεν θα είναι εξάρτημα της γονεϊκής ύπαρξης. Η έξοδος αυτή, μολονότι είναι εξαιρετικά σημαντική για την ψυχική υγεία, δεν επιτυγχάνεται πάντα και απ' όλους. Συχνά δυσχεραίνεται από το γεγονός ότι η εξάρτηση από τον γονιό φέρει το ευγενέστερο προσωπείο: το προσωπείο της αγάπης. Σε τέτοια περίπτωση όμως πρόκειται για μια "αγάπη" κτητική. Ο άλλος δεν αντιμετωπίζεται ως μια ξεχωριστή ύπαρξη, αλλά σαν ιδιοκτησία. Κι έτσι, αντί να είναι στόχος της διαπαιδαγώγησης η διαμόρφωση του νέου ανθρώπου σε ελεύθερη και αληθινή προσωπικότητα είναι η διατήρηση αυτής της εξάρτησης.
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C134/152/1091,4008/

Η Οικογένεια Μπελιέ

         Στην οικογένεια Bélier, όλοι είναι κουφοί, εκτός από την Πάολα, 16 ετών. Κάνει την απαραίτητη διαμεσολάβηση για λογαριασμό των γονέων της σε καθημερινή βάση, κυρίως όσον αφορά στην εκμετάλλευση της οικογενειακής φάρμας. 
Μια μέρα, παρακινημένη από τον καθηγητή μουσικής της, ο οποίος ανακάλυψε το ταλέντο της στο τραγούδι, αποφασίζει να προετοιμαστεί για το διαγωνισμό του Radio France. Μια επιλογή ζωής που σημαίνει για εκείνη τον αποχωρισμό από την οικογένειά της... 






Αγαπημένοι μου γονείς, φεύγω 
Σας αγαπώ, αλλά φεύγω
δεν θα έχετε παιδιά απόψε
Δεν τρέχω, πετάω
Καταλάβετέ το, πετάω
Χωρίς καπνό, χωρίς αλκοόλ
Πετάω, πετάω............
Με παρατηρούσε χθες εκείνη
ανήσυχη, μπερδεμένη, η μητέρα μου
σαν να το αισθάνθηκε.
Πράγματι , το υποψιάστηκε το άκουσε
Είπα ότι ήμουν φρόνιμη
Δεν της άρεσε αυτό
κι ο πατέρας μου ανήμπορος, χαμογέλασε
Μη γυρίσεις να δεις πίσω σου
απομακρύνσου λιγάκι ακόμη
Υπάρχει ένας σταθμός κι άλλος μετά
και στο τέλος ο Ατλαντικός
Αγαπημένοι μου γονείς, φεύγω 
Σας αγαπώ, αλλά φεύγω
δεν θα έχετε παιδιά απόψε
Δεν τρέχω, πετάω..........
Καταλάβετέ το, πετάω
Χωρίς καπνό, χωρίς αλκοόλ
Πετάω, πετάω............
Αναρωτιέμαι εάν στον δρόμο μου
αν οι γονείς μου υποψιάζονται
ότι τα δάκρυά μου τρέχουν
Οι υποσχέσεις μου και η επιθυμία να πάω μπροστά
Πιστεύω μόνο στη ζωή μου
Δείτε τι υποσχέθηκα στον εαυτό μου
Το γιατί, το που και το πώς σ' αυτό το τρένο
...που φεύγει κάθε στιγμή...
Είναι παράξενο αυτό το κλουβί, πλακώνει το στήθος μου
δεν μπορώ να αναπνεύσω, με εμποδίζει να τραγουδώ
Αγαπημένοι μου γονείς, φεύγω
Σας αγαπώ, αλλά φεύγω
δεν θα έχετε παιδιά απόψε
Δεν τρέχω, πετάω
Καταλάβετέ το, πετάω
Χωρίς καπνό, χωρίς αλκοόλ
Πετάω, πετάω..........

Η "τρίτη έξοδος"

Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ  12. Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Σχέσεις γονέων και παιδιών: 
Η "τρίτη έξοδος"

Η μεταξύ των συζύγων αγάπη είναι το θεμέλιο των ενδοοικογενειακών σχέσεων και το καλύτερο, έμπρακτο παράδειγμα για τα παιδιά. 

Η γέννηση των παιδιών (οφείλει να) είναι καρπός της συζυγικής αγάπης, κι όχι κάτι άλλο, π.χ. απεγνωσμένη προσπάθεια να αποκτήσει νόημα στη ζωή του ένας άνθρωπος, που δε βρίσκει νόημα στον ίδιο του τον συζυγικό δεσμό και στο πρόσωπο του συντρόφου του. 

Σ' αυτή την περίπτωση δημιουργούνται προβληματικές εξαρτήσεις του γονιού από το παιδί, και αντίστροφα, που εμποδίζουν την ανάπτυξη της προσωπικότητας. 

Ο κοινωνικός ψυχολόγος Έριχ Φρομ (1900-1980) επισημαίνει ότι στη ζωή του ανθρώπου πρέπει να πραγματοποιηθούν διαδοχικά τρεις έξοδοι: από τη μήτρα της μητέρας του, από το στήθος της και από την αγκαλιά της¹. Η τρίτη έξοδος σημαίνει τη συγκρότηση του παιδιού σε ξεχωριστή προσωπικότητα που δεν θα είναι εξάρτημα της γονεϊκής ύπαρξης. 

Η έξοδος αυτή, μολονότι είναι εξαιρετικά σημαντική για την ψυχική υγεία, δεν επιτυγχάνεται πάντα και απ' όλους. Συχνά δυσχεραίνεται από το γεγονός ότι η εξάρτηση από τον γονιό φέρει το ευγενέστερο προσωπείο: το προσωπείο της αγάπης. 

Σε τέτοια περίπτωση όμως πρόκειται για μια "αγάπη" κτητική. Ο άλλος δεν αντιμετωπίζεται ως μια ξεχωριστή ύπαρξη, αλλά σαν ιδιοκτησία. Κι έτσι, αντί να είναι στόχος της διαπαιδαγώγησης η διαμόρφωση του νέου ανθρώπου σε ελεύθερη και αληθινή προσωπικότητα είναι η διατήρηση αυτής της εξάρτησης.

http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C134/152/1091,4008/

Safe Place

Η ενδοοικογενειακή βία απασχολεί, δυστυχώς, μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού και κάθε προσπάθεια για να έρχονται στο προσκήνιο οι τραγικές επιπτώσεις της είναι άξια προβολής. Ένα νέο animation μικρού μήκους έρχεται μέσα σε δύο λεπτά να δώσει μια συγκλονιστική εκδοχή της...

Το εκπληκτικό video είναι προϊόν εργασίας του Άγγελου Ροδιτάκη, ενός νέου Έλληνα σπουδαστή στην Αθήνα, ο οποίος κατάφερε μέσα σε δύο λεπτά να αποδείξει τόσο το ταλέντο όσο και την ευαισθητοποίησή του στη μάστιγα της ενδοοικογενειακής βίας. Το άρτιο σχεδιαστικά video χρησιμοποιεί την τεχνική του 3D Animation και μάλιστα ένα από τα πιο δύσκολα μέρη αυτού, το character animation που χρησιμοποιείται σε studios της Iαπωνίας και της Γαλλίας.

Στην ιστορία, ένα παιδάκι παίζει ήσυχο στο δωμάτιό του. Κάποια στιγμή ακούει την πόρτα και αντιλαμβάνεται πως έχει επιστρέψει ο πατέρας του... μεθυσμένος. Τον βλέπει να πίνει και στη συνέχεια τον ακούει να έρχεται προς το δωμάτιό του...

πηγή: anaptixipaidiou.blogspot.gr

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΑΠΟ "ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟ ΛΙΒΑΔΙ"
Πατήστε πάνω στην εικόνα

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ "ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΓΟΥΟΛΤΟΝΣ"
Πατήστε πάνω στην εικόνα

GLUED

Εθισμένος ή καλύτερα... "κολλημένος" με το άθλημα.  Μία ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους που αναφέρεται σ' ένα από τα προβλήματα της εποχής μας.

Οι προσπάθειες μιας μητέρας να ξεκολλήσει από την οθόνη τον αποπροσανατολισμένο γιο της, και να τον επαναφέρει στις εικόνες της πραγματικότητας.


Η μικρού μήκους ταινία είναι φτιαγμένη από φοιτητές του 3ου έτους σπουδών στο Bezalel Academy of the Arts.

Lemon & Lime

     Mια ταινία μηκρού μήκους για τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους
 «Ένας πλανήτης.... μια ευκαιρία».
Η ταινία απέσπασε το πρώτο βραβείο.

    Η μητέρα της Σελήνης είναι κωφάλαλη.
 Μέσα από ένα ανατρεπτικό όνειρο η Σελήνη συνειδητοποιεί τα προβλήματα και τις
 δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες και έτσι οδηγείται στην κάθαρση.

«Τα κορίτσια δεν είναι γυναίκες»

Δεκατέσσερα εκατομμύρια κραυγές «Τα κορίτσια δεν είναι γυναίκες» . 
Με αυτό τον τρόπο κλείνει το σοκαριστικό βίντεο που δημοσιοποιήθηκε μέσα στο Σαββατοκύριακο με πρωταγωνίστρια την Julie Gayet, γαλλίδα ηθοποιό και ένα μικρό κοριτσάκι.

 Σκοπός του βίντεο είναι η ενημέρωση του κοινού για το μείζον θέμα του γάμου των ανήλικων κοριτσιών.





 Ένα φαινόμενο το οποίο τείνει να εξαλειφθεί στις δυτικές κοινωνίες αλλά είναι πολύ διαδεδομένο σε αρκετές χώρες της Αφρικής, της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας. 
Πολλά από αυτά τα κορίτσια, που δεν έχουν μπει καν στην εφηβεία, γίνονται θύματα προσυμφωνημένων γάμων μεταξύ οικογενειών, κάτι που θεωρείτο απαραίτητο διπλωματικό μέσο μεταξύ αριστοκρατικών οικογενειών για να δημιουργηθούν ισχυρές σχέσεις εξουσίας. 
Στην Αφρική, πολλές χώρες έχουν προσπαθήσει να θέσουν το κατώτατο όριο ηλικίας στα 16 ή στα 18 έτη, κάτι το οποίο δεν έχει γίνει από όλους δεκτό καθώς εξακολουθεί να θεωρείται παράδοση. 
Σε πολλές φυλές, οι γάμοι γίνονται για να καλυφθούν οικονομικές ανάγκες της οικογένειας του κοριτσιού. Όσο πιο μικρό είναι το κορίτσι, τόσα πιο πολλά χρήματα θα πληρώσει ο υποψήφιος γαμπρός. Στο Τσαντ και στο Νίγηρα, πάνω από το 70% των κοριτσιών έχει παντρευτεί πριν κλείσει τα 18. 
Στη Μέση Ανατολή, τα πράγματα δεν είναι πολύ διαφορετικά. Ενώ έχει ορισθεί από τον νόμο κατώτατο όριο τα 15, πολλές φυλές παραβιάζουν τον νόμο και σε πολλές περιπτώσεις, η ηλικία των κοριτσιών δεν ξεπερνά τα 8 έτη. Ιδιαίτερα στην Σαουδική Αραβία, οι υποψήφιοι γαμπροί αγοράζουν τα κορίτσια από τις οικογένειές τους χωρίς να παραβιάζουν τον νόμο, ο οποίος δικαιολογεί τον γάμο ανηλίκων όταν η νύφη είναι άνω των 9 ετών. 
Στην Ευρώπη, τα περιστατικά γάμου ανηλίκων είναι ελάχιστα. Παρόλα αυτά, στις κοινότητες Ρομά, εάν υπάρξει συμφωνία μεταξύ των οικογενειών, μπορεί να γίνει γάμος μεταξύ ανηλίκων, κάτι που πολλές φορές οδηγεί σε αρπαγή της νύφης, με αποτέλεσμα πολλά κορίτσια να καταλήγουν σε διεθνή κυκλώματα εμπορίας ανθρώπων. 
Τα στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών είναι ανησυχητικά. Ενδεικτικά: Νιγηρία 75% Τσαντ 72% Μπαγκλαντές 66% Γουινέα 63% Κεντροαφρικανική Δημοκρατία 61 % Μαλάουι 50% Σιέρα Λεόνε και Μπουργκίνα Φάσο 48 % Σομαλία 45% Δομινικανή Δημοκρατία 40 % Συνέπειες αυτής της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και των βασικών δικαιωμάτων των παιδιών όπως η εκπαίδευση είναι, εκτός από το ψυχολογικό σοκ και την χαμένη αθωότητα, τα περισσότερα κορίτσια να πέφτουν θύματα βιασμού και κακοποίησης ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει κίνδυνος να χάσουν την ζωή τους πάνω στον τοκετό. 
Ένας ακόμα μεγάλος κίνδυνος είναι να κολλήσουν AIDS και άλλα σεξουαλικός μεταδιδόμενα νοσήματα γίνεται όλο και μεγαλύτερος, τουλάχιστον σύμφωνα με στατιστικές έρευνες για την Υποσαχάρια Αφρική. 
Η λέξη ελευθερία είναι για κάποια κορίτσια μια απλή λέξη, χωρίς νόημα αφού ποτέ δεν θα νιώσουν ελεύθερα. Η ισότητα ανδρών και γυναικών, για την οποία μάχονται γυναίκες σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο, είναι ένα όνειρο άπιαστο αφού αυτά τα κορίτσια ζουν εγκλωβισμένα σε έναν εφιάλτη. 

Πηγή : Paidorama.com 

Δείτε και ΕΔΩ

Ο αλκοολικός γονιός μέσα από τα μάτια ενός παιδιού

Τι μπορεί να συμβαίνει μέσα στο μυαλό και την ψυχούλα, ενός μικρού παιδιού, όταν η μητέρα ή ο πατέρας του είναι συνέχεια μεθυσμένοι; Πόσο φοβάται το παιδί, τι σκέψεις κάνει; Πως βλέπει τον γονέα του όταν από το πρωί τρεκλίζει, όταν δεν του δίνει σημασία, ή στην χειρότερη περίπτωση, όταν επάνω στο μεθύσι του το βαράει και το κακοποιεί;

Η απάντηση είναι μια: Τον βλέπει σαν ένα τέρας. Σαν ένα τέρας από αυτά που στοιχειώνουν τους εφιάλτες του, το οποίο δεν μπορεί να νικήσει, όπως γίνεται συνέχεια στα παραμύθια. Αλλά τα παραμύθια είναι διαφορετικά από την πραγματικότητα.

Το βίντεο που θα δείτε γυρίστηκε στα πλαίσια μιας καμπάνιας με τίτλο: «αλκοολικοί γονείς: τέρατα στα μάτια των παιδιών». Υπεύθυνη είναι μια Φινλανδική μη κερδοσκοπική εταιρία για την προστασία των παιδιών, η Fragile Childhood (ευαίσθητη παιδική ηλικία).

Σκεφτείτε το λίγο. Αυτά τα παιδιά είναι ήρωες. Έχουν μάθει να επιβιώνουν με τις δικές τους δυνάμεις. Και πώς να μην το κάνουν όταν είναι 3, 4 και 5 ετών και πρέπει μόνα τους να ετοιμάσουν φαγητό, γιατί η μητέρα τους είναι μεθυσμένη ξαπλωμένη στον καναπέ σε κατάσταση αναισθησίας, πρέπει να μάθουν να ντύνονται μόνα τους και να φροντίζουν τα αδελφάκια τους γιατί ο πατέρας κοιτάζει το άδειο μπουκάλι και βρίζει μπερδεύοντας τα λόγια του.

(Γ' Λυκείου: Θέματα Χριστιανικής Ηθικής - ΔΕ 12η Η Οικογένεια) 

invitromagazine.gr

Η ενδοοικογενειακή βία σπάνια έχει ένα μόνο θύμα

Ένα συγκλονιστικό βίντεο που επιχειρεί να προβληματίσει τους γονείς

Ένα «βουβό» φαινόμενο που υπάρχει και σε πολλές οικογένειες που δείχνουν υγιείς είναι η ενδοοικογενειακή βία. Ένα νέο του Frauenzentrale Zürich TVC επιχειρεί να ευαισθητοποιήσει όσο περισσότερο κόσμο γίνεται κατά του συγκεκριμένου φαινομένου.

Σκοπός είναι να προβληματιστούν οι γονείς και να κάνει τις μητέρες να αναρωτηθούν τι πρότυπο θέλουν να αποτελούν για τα παιδιά τους.

Η μικρή Lea προσπαθώντας να μοιάσει στη μαμά της αποκαλύπτει ότι οι συνέπειες του φαινομένου δεν εντοπίζονται μόνο σε ένα θύμα. 

Όλα τα αόρατα παιδιά

 Μια ταινία για όλα τα αόρατα παιδιά, σε κάθε γωνιά της γης. Για όλα τα παιδιά του πολέμου, τα παιδιά της πείνας, τα παιδιά της φτώχειας, τα παιδιά της βίας, τα παιδιά της εγκατάλειψης. Και για όλους εμάς που μάθαμε τόσο εύκολα και τόσο καλά, να μη βλέπουμε, να μην ακούμε, να μη θυμόμαστε…
 Μια τεράστια παραγωγή, με τη στήριξη της UNICEF, αλλά και του UN World Food Programme και του Ιταλικού Υπουργείου Εξωτερικών, με τη συμμετοχή σπουδαίων σκηνοθετών, που ο καθένας εκπροσωπεί ένα κράτος ή μια περιοχή του πλανήτη μας. Επτά μικρές ταινίες, επτά συγκλονιστικές ιστορίες που μας οδηγούν στις γειτονιές του πλανήτη.

 Ο Εμίρ Κουστουρίτσα εκπροσωπεί τη Σερβία & το Μαυροβούνιο με την ταινία «Blue Gipsy». Ο Σπάικ Λι εκπροσωπεί τις ΗΠΑ με την ταινία «Jesus, Children of America». Ο Μεντί Σαρέφ εκπροσωπεί την Αφρική με την ταινία «Tanza». Η Κάτια Λουντ εκπροσωπεί τη Βραζιλία με την ταινία «Bilu & Joao». Ο Ρίντλεϊ Σκοτ & η Τζόρνταν Σκοτ εκπροσωπούν τη Μεγάλη Βρετανία με την ταινία «Jonathan». Ο Στέφανο Βενερούζο εκπροσωπεί την Ιταλία με την ταινία «Ciro». Ο Τζον Γου εκπροσωπεί την Κίνα με την ταινία «Song Song & Little Mao».

  Σπονδυλωτή ταινία επτά διαφορετικών ιστοριών από επτά (οκτώ με τη συνεργασία Ρίντλεϊ και Τζόρνταν Σκοτ) σκηνοθέτες, οι οποίοι ανέλαβαν να «μιλήσουν» για τα παιδιά του κόσμου, που ταλαιπωρούνται και καταπιέζονται, υφίστανται σωματική και ψυχική βία, πεινούν, ζουν στα όρια της φτώχειας και της ανέχειας, εγκαταλείπονται, περιθωριοποιούνται, μαθαίνουν να ασκούν βία, γίνονται φορείς του AIDS, πεθαίνουν...

 Είναι τέτοιο το θέμα της ταινίας, που δεν επιδέχεται κριτικής ή ανάλυσης. Πρόκειται για φιλμ που οφείλουν να δουν όλοι, καθώς χαρακτηρίζεται από γνήσια ευαισθησία, τρυφερότητα και ανθρωπιά και αποσκοπεί ακριβώς στο να μεταλαμπαδεύσει στο κοινό την ευαισθησία γύρω από τη δυστυχία όλων των αόρατων παιδιών του κόσμου. Αξίζει την προσοχή σας!

Πατρική αγάπη

JAFAR

JAFAR from Nancy Spetsioti on Vimeo.

Μαμά μην κλαίς, θα τα λέμε στο ....Skype (ταινία του 1ου ΕΠΑΛ Άργους)

Η ταινία των μαθητών του τομέα Ηλεκτρονικής-Ηλεκτρολογίας και του τομέα Μηχανολογίας πραγματεύεται τη μετανάστευση των νέων Ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό για ένα καλύτερο μέλλον. 

Το σενάριο της ταινίας βασίζεται σε ένα άρθρο του δημοσιογράφου Απόστολου Λυκεσά.

"Παλιά οι Έλληνες μετανάστευαν εξαιτίας της φτώχειας, της ανέχειας.

Κουβαλούσαν τις αναμνήσεις τους σαν ξόρκια, για τους δράκους της ξενιτιάς κι έσερναν, εκτός από τους ταπεινούς τους μπόγους, πιότερο την υπόσχεση για επιστροφή.

Όλα για αυτή τη μέρα του γυρισμού…

Αν είναι αλήθεια ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται είτε ως φάρσα είτε ως τραγωδία, στην περίπτωση της Ελλάδας ισχύει σαφώς το δεύτερο.

Εγκλωβισμένη στη δίνη της κρίσης και με την ανεργία να απογειώνεται, σπρώχνει στο περιθώριο τα παιδιά της.

Παλιά στη ξενιτειά ζητούσαν δυνατά κορμιά. 

Τώρα ζητούν δυνατά μυαλά. Τα Ελληνικά μυαλά..

Οι Έλληνες παίρνουν και πάλι το δρόμο της μετανάστευσης...

Η οικονομική κρίση «σκότωσε» τα όνειρα των νέων. Η λέξη ανεργία τους στοίχειωσε.

Πολλοί δεν αναγνωρίζουν πια τον τόπο που μεγάλωσαν. Αγωνία, θλίψη, και ανεργία. Έτσι πήραν τη μεγάλη απόφαση να φύγουν και να αναζητήσουν τη δική τους Ιθάκη, που θα τους επιτρέπει τουλάχιστον να ονειρεύονται….

Φεύγουν κατά χιλιάδες. Νέοι με μεταπτυχιακά, διδακτορικά, έμπειροι τεχνικοί αλλά και απελπισμένοι μεσήλικες.

Παρηγορούν τους δικούς τους «μην κλαις, βρε μαμά, θα τα λέμε στο σκάιπ»" .... Η συνέχεια στην ταινία.

Η πρώτη προβολή της ταινίας έγινε στην εκδήλωση του 1ου ΕΠΑΛ Άργους για τον εορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου. 

Η επίσημη προβολή της ταινίας θα γίνει στις 30 Νοεμβρίου, στο 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για νέους και παιδιά.

Αναδημοσίευση: http://www.alfavita.gr

Φεύγοντας από το σπίτι

Leaving Home: Ταινία animation μικρού μήκους από τον Joost Lieuwma.
 Ο πατέρας του Richard αποφασίζει ότι ο γιος του είναι αρκετά μεγάλος ώστε να ζήσει μόνος του.
 Για τον Richard όμως είναι αδύνατο να αποχωριστεί το πατρικό του και κάθε φορά που φεύγει,
 γυρίζει πίσω, κάθε φορά και με πιο παράξενο τρόπο. 
Ένα τραγικό συμβάν όμως, θα αναγκάσει τον Richard να σταθεί στα πόδια του...

Ο κοινωνικός ψυχολόγος Έριχ Φρομ (1900-1980) επισημαίνει ότι στη ζωή του ανθρώπου πρέπει να πραγματοποιηθούν διαδοχικά τρεις έξοδοι: από τη μήτρα της μητέρας του, από το στήθος της και από την αγκαλιά της. Η τρίτη έξοδος σημαίνει τη συγκρότηση του παιδιού σε ξεχωριστή προσωπικότητα που δεν θα είναι εξάρτημα της γονεϊκής ύπαρξης. Η έξοδος αυτή, μολονότι είναι εξαιρετικά σημαντική για την ψυχική υγεία, δεν επιτυγχάνεται πάντα και απ' όλους. Συχνά δυσχεραίνεται από το γεγονός ότι η εξάρτηση από τον γονιό φέρει το ευγενέστερο προσωπείο: το προσωπείο της αγάπης. Σε τέτοια περίπτωση όμως πρόκειται για μια "αγάπη" κτητική. Ο άλλος δεν αντιμετωπίζεται ως μια ξεχωριστή ύπαρξη, αλλά σαν ιδιοκτησία. Κι έτσι, αντί να είναι στόχος της διαπαιδαγώγησης η διαμόρφωση του νέου ανθρώπου σε ελεύθερη και αληθινή προσωπικότητα είναι η διατήρηση αυτής της εξάρτησης.
(Ψηφιακό σχολείο, Γ' λυκείου, ΔΕ 12 Η οικογένεια) 

Η γενιά των social media

Ταινία animation μικρού μήκους 

Mε θέμα τον εθισμό της γενιάς μας 
στα κοινωνικά δίκτυα.

Περιθωριοποίηση μαθητών από μαθητές!

Καράς Χρίστος, Kαθιστή φιγούρα σε έρημο τοπίο

Του Νίκου Τσούλια

     Θα την συναντήσεις και στα πιο καλά σχολεία και στις πιο πνευματικά καλλιεργημένες μικρο-κοινωνίες. Θα απορήσεις για την έκταση και την ένταση που μπορεί να πάρει. Θα ανησυχήσεις για την αδυναμία επούλωσης των πληγών που αφήνει. Και τελικά θα αγνοείς και την τραυματική εμπειρία που αφήνει σε βάθος χρόνου, γιατί ο μαθητής θα έχει φύγει προ πολλού από το σχολείο.

     Η περιθωριοποίηση των μαθητών από μαθητές παραμένει εδώ και χρόνια πολλά ένα από τα πιο δύσκολα προβλήματα του σχολείου. Αναπτύσσεται και εξαπλώνεται με μια καρκινική τάση και πλήττει με τον πιο οξύ τρόπο την ψυχική εικόνα των θυμάτων. Και το πιο οδυνηρό στοιχείο που αφήνει σα σημάδι είναι ότι ακυρώνει την αυτοπεποίθηση και τη δημιουργική διάθεση των παιδιών που θα δεχτούν το πλήγμα της περιθωριοποίησης.

     Και όλα αυτά συμβαίνουν είτε στην παιδική είτε στην εφηβική ηλικία, στις περιόδους της αυξημένης ευαισθησίας και της εκρηκτικής συγκρότησης της προσωπικότητας του ανθρώπου, στις περιόδους όπου η ευαισθησία και η αβεβαιότητα πλημμυρίζουν την πνευματική ωρίμανση του ατόμου.

     Το μεγάλο ερώτημα είναι το εξής: Πώς ο νεανικός κόσμος οδηγείται σε τόσο ακραίες απαξιωτικές συμπεριφορές; Από πού αφορμάται και εκδηλώνει τόσο βάρβαρες αντιλήψεις και πρακτικές; Είναι έμφυτες αυτές οι αντι-ανθρώπινες συμπεριφορές ή ενσωματώνονται στον παιδόκοσμο αδιόρατα αλλά και πανίσχυρα από το παρακμιακό αξιακό φορτίο της κοινωνίας μας;

     Προφανώς στη μαθητική κοινότητα αποτυπώνεται η τραχύτητα των κοινωνικών και ανθρώπινων σχέσεων και εκδηλώνεται το σοβαρό ουμανιστικό έλλειμμα του πολιτισμού μας. 

Η περιθωριοποίηση στους κόλπους των μαθητών έχει ευρύ περιεχόμενο, μπορεί να περιλαμβάνει σωματικές και πνευματικές ιδιαιτερότητες, «αποκλίνουσες» αντιλήψεις και πρακτικές, πολιτικές και ιδεολογικές θεωρήσεις, σεξουαλικές συμπεριφορές, θρησκευτικές πεποιθήσεις. Μπορούμε να ισχυριστούμε ότι τελικά η περιθωριοποίηση μπορεί να εμπεριέχει το σύνολο των δραστηριοτήτων του ανθρώπου.

     Είναι αξιοσημείωτο το εξής στοιχείο. Η περιθωριοποίηση παιδιών και νέων από παιδιά και νέους είναι πολύ πιο ακραία από μια περιθωριοποίηση που μπορεί να γίνει από μεγάλους και αποκτά μια περίεργη σκληρότητα. 

Το παιδί που θα καταλάβει την απόρριψη από τους ομήλικούς του θα μεταβιβάσει ένα μέρος της σκληρότητας των άλλων στον ίδιο τον εαυτό του τιμωρώντας τον με αντιλήψεις αυτό-απόρριψης και εσωστρέφειας. Το σκληρό περίβλημα της εσωστρέφειας στη συνέχεια μπορεί οδηγήσει το θύμα σε μια συνολική περιστολή των σχέσεών του με σοβαρό ενδεχόμενο την εκδήλωση κάποιου ψυχολογικού προβλήματος (κατάθλιψη κλπ). 

Η εξωτερίκευση των διάφορων όψεων της προσωπικότητας του ανθρώπου μπορεί να έχει ταυτόχρονα στοιχεία πολύ σκληρά και πολύ ευαίσθητα. Ο άνθρωπος και ειδικότερα το παιδί μπορεί να εκφράσει μεγάλη σκληρότητα προς τους ομήλικούς του, αλλά και να νιώσει υπερβολική πίεση στον κόσμο των ευαισθησιών του. Μπορεί να κινηθεί από τη μια άκρη στην άλλη με φοβερή ευκολία. Μπορεί ο χαρακτήρας του να συνεκφράζει την πιο ανεξήγητη αντίφαση σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

     Θεωρώ ότι δεν υπάρχει εκπαιδευτικός που δεν έχει βιώσει τη φρίκη αυτού του φαινομένου της περιθωριοποίησης μαθητών από μαθητές. Προσωπικά, κάθε φορά που το αντιλαμβάνομαι ξαφνιάζομαι από την έντασή του και απορώ για την αδυναμία μου να προλάβω αυτό το φαινόμενο, γιατί προφανώς είναι ομολογία σαφούς παιδαγωγικής ήττας μου.

     Το σχολείο, οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να αντιλαμβάνονται ή και να διαισθάνονται τις καρκινικές και δηλητηριασμένες σχέσεις μεταξύ των μαθητών. Οφείλουν να αναζητούν λύσεις και προς τα δύο άκρα του φάσματος αυτής της περίεργης συμπεριφοράς των μαθητών. 

Προς την πλευρά των θυτών οφείλουν να σημειώσουν το πού μπορεί να οδηγήσει το θύμα η εκδηλούμενη περιθωριοποίησή τους, να επισημάνουν ότι σε μια άλλη περίπτωση μπορεί «άνετα» να βρεθούν αυτοί στην πλευρά απέναντι πλευρά και να τονίσουν το πώς αλλοιώνεται η ευγενική όψη του χαρακτήρα μας όταν εκδηλώνουμε, αναίτια μάλιστα, εχθρότητα προς τους άλλους. 

Προς την πλευρά του θύματος οφείλουν να ανιχνεύσουν τρόπους ενθάρρυνσής του, με κύριο στόχο να αμβλύνουν τις επιπτώσεις από την βαρβαρότητα της περιθωριοποίησης και να κλείσουν το συντομότερο δυνατόν την ψυχική επιβάρυνσή του.

     Σε κάθε περίπτωση, οι αμφίπλευρες κινήσεις θα πρέπει να κινούνται σε ένα κλίμα αγάπης γιατί δημιουργεί τις καλύτερες προϋποθέσεις για να ευδοκιμήσει ο ορθολογισμός και το αξιακό φορτίο του παιδαγωγικού λόγου. Αν δεν αποδώσει μια τέτοια πρακτική, το σχολείο οφείλει να κινηθεί με τα όποια κανονιστικά και περιοριστικά μέσα διαθέτει. Αν το παιδί – θύμα της περιθωριοποίησης αντιληφθεί ότι το σχολείο δεν μπορεί να το βοηθήσει, τότε δραματοποιεί την όλη κατάσταση και η εμπειρία του θα είναι καταλυτικά τραυματική.

     Συχνά διατυπώνεται η άποψη ότι το σχολείο δεν μπορεί να λύνει όλα τα προβλήματα, ότι αυτά τα ζητήματα απαιτούν ειδικούς επιστήμονες και όχι αυτοσχεδιασμούς βασισμένους στην υποκειμενική προσέγγιση και στην όποια εμπειρία των εκπαιδευτικών και η άποψη αυτή σαφώς είναι ως ένα βαθμό ορθή. Όμως μπορεί να μην επιλύουμε τα όποια προβλήματα, αλλά μπορούμε να τα αμβλύνουμε, μπορούμε να αγωνιζόμαστε για να τα λύσουμε. 

Και ακόμα, μπορεί να θεωρηθεί σωστός εκπαιδευτικός εκείνος που θα ισχυρίζεται κάθε φορά ότι το όποιο πρόβλημα – πέραν των συμβαινόντων στη σχολική αίθουσα – είναι ευθύνη της πολιτείας και θα κάνει το μάθημά του σαν να μη συμβαίνει τίποτα άλλο πέραν του φαινομενικά ήρεμου σκηνικού της σχολικής αίθουσας;

Γουναρόπουλος Γιώργος, Τοπίο

http://anthologio.wordpress.com/