Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ

 1.2 ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ

Έννοια της χριστιανικής πίστης

Αρχικά, λέγοντας πίστη εννοούμε την εμπιστοσύνη σε κάποιον και τη βεβαιότητα για κάτι, οι οποίες στηρίζονται σε αξιόπιστες μαρτυρίες. Αυτή η έννοια της πίστης διαδραματίζει πρωταρχικό ρόλο

σε όλες τις δραστηριότητες και τις διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων.

 Σε δεύτερο επίπεδο, η πίστη παρατηρείται σε όλες τις θρησκείες και αποτελεί τον συνδετικό κρίκο του πιστού με τον Θεό. Η θρησκευτική πίστη είναι βασικό στοιχείο της πνευματικής ζωής και του πολιτισμού των λαών.

Σε ένα άλλο επίπεδο τοποθετείται η χριστιανική πίστη, η οποία εννοιολογικά και ουσιαστικά υπερβαίνει τα δύο προηγούμενα. Κι αυτό γιατί προϋποθέτει δύο πρόσωπα∙ εκείνο του πιστού χριστιανού, ο οποίος νοείται ως «εικόνα» του Θεού, και εκείνο «του Θεού του ζώντος» (Ματθ. 16, 16).

Πίστη: βεβαιότητα και αμφιβολία

Επειδή η πίστη δεν είναι λογική βεβαιότητα αλλά προσωπική σχέση, και επειδή αυτή η προσωπική σχέση είναι ακόμη πολύ ατελής στον καθένα μας κι έχει ανάγκη να εξελίσσεται συνέχεια, είναι δυνατό να συνυπάρχει η πίστη με την αμφιβολία. Αυτά τα δύο δεν αποκλείονται αμοιβαία. [...] Κι όμως η αμφιβολία καθαυτή δεν δείχνει έλλειψη πίστης. Ίσως σημαίνει το αντίθετο – ότι η πίστη μας είναι ζωντανή και αυξανόμενη.

Περιεχόμενο της χριστιανικής πίστης

Το περιεχόμενο της χριστιανικής πίστης είναι τα «δόγματα», δηλαδή οι υπέρ λόγον αλήθειες, που πηγάζουν από την Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση. Οι αλήθειες αυτές περιέχονται συνοπτικά στο

Σύμβολο της Πίστεως […].

Αναφέρονται στον τριαδικό Θεό, στον Θεάνθρωπο Χριστό, στη δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου με κύριο σκοπό τη σωτηρία του από τις συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος και στην έσχατη πραγματικότητα, την ανάσταση των νεκρών και τη μέλλουσα Βασιλεία

του Θεού. Είναι ευνόητο ότι η χριστιανική πίστη προϋποθέτει την ανθρώπινη ελευθερία, στην οποία και απευθύνεται ο Χριστός: «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει

το σταυρό του κι ας με ακολουθεί» (Μκ 8, 34).

Η χριστιανική πίστη δεν είναι καρπός της ανθρώπινης διάνοιας∙ είναι η αβίαστη και ελεύθερη στροφή της καρδιάς στο Θεό. Η πίστη, ακόμη, δεν είναι κατάργηση, αλλά είναι υπέρβαση της λογικής, αφού καλεί τον άνθρωπο να συνειδητοποιήσει τα όριά της

Το Τελευταίο Ψωμί. Μια ιστορία πίστης.

 1.2 ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ

Τι θα έκανες, αν το σωστό σού κόστιζε όλα όσα σου είχαν απομείνει;

Η Μαρία έχει μείνει μόνο με ένα καρβέλι στον μικρό φούρνο της. Στην απέναντι πλευρά του δρόμου, άνθρωποι που εξαπατούν φαίνονται να ευημερούν. Όταν ένα πεινασμένο παιδί μπαίνει κρατώντας λίγα μόνο κέρματα, εκείνη καλείται να επιλέξει ανάμεσα στον φόβο και στην πίστη. «Το Τελευταίο Ψωμί» είναι μια σύντομη ιστορία εμπνευσμένη από τον Ψαλμό 36:1–3 κατά τους Εβδομήκοντα — Ψαλμό 37:1–3 στη διεθνή αρίθμηση — και ιδιαίτερα από τα λόγια: «Ἔλπισον ἐπὶ Κύριον καὶ ποίει χρηστότητα.» — Ψαλμός 36:3 Η ιστορία μάς θυμίζει ότι η εμπιστοσύνη στον Θεό δεν σημαίνει πως περιμένουμε παθητικά ένα θαύμα. Σημαίνει ότι επιλέγουμε το καλό, ακόμη κι όταν δεν γνωρίζουμε τι θα ακολουθήσει. Η πίστη αρχίζει πριν από το θαύμα.
Το βίντεο είναι στα Αγγλικά. Για Ελληνικούς υπότιτλους, επιλέξτε CC → Ρυθμίσεις → Υπότιτλοι → Ελληνικά.

«Μικρές Ιστορίες από τη Ζωή της Εκκλησίας»

«Η Πίστη σου σε Έσωσε»

 1.2 ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ

Ο Χριστός είπε πολλές φορές στους ανθρώπους που θεράπευσε: «Η πίστη σου σε έσωσε». Τι σημαίνουν πραγματικά αυτά τα λόγια; Αρκεί μόνο να πιστεύουμε δυνατά ή η πίστη είναι κάτι πολύ βαθύτερο; Μέσα από τη θεραπεία της αιμορροούσας γυναίκας και του τυφλού Βαρτίμαιου, ανακαλύπτουμε ότι η αληθινή πίστη είναι εμπιστοσύνη, ταπείνωση και ζωντανή σχέση με τον Χριστό.

Μακάριος Ἀνήρ

 Μακάριος Ἀνήρ (Ψαλμός Α’) | Μικροταινία για τις Επιλογές που Σώζουν

Μια κινηματογραφική μικροταινία εμπνευσμένη από τον Ψαλμό Α’. Ο «Μακάριος ἀνήρ» δεν παρουσιάζεται ως ένας άνθρωπος “τέλειος”, αλλά ως ένας νέος που γίνεται ευλογημένος μέσα από τις επιλογές του: δεν παρασύρεται από τη λάθος συμβουλή, δεν στέκεται στον δρόμο που οδηγεί στην πτώση, δεν κάθεται στη θέση του χλευασμού. Χωρίς αφηγητή και χωρίς διαλόγους — μόνο μουσική και οι στίχοι που παρεμβάλλονται μέσα στην εικόνα — η ιστορία ξετυλίγεται σαν μια ήσυχη πρόσκληση σε εγρήγορση: να κόβουμε την πορεία της αμαρτίας από την αρχή και να στρέφουμε την καρδιά μας στον Νόμο του Κυρίου, ημέρας και νυκτός.

Είναι ο πρώτος στίχος (1ος & 2ος) από τον Α' Ψαλμό του Δαβίδ (Ψαλμός 1:1-2). 

Αποτελεί μια προτροπή για πνευματική καθαρότητα και σταθερότητα, που περιγράφει τα χαρακτηριστικά του ευλογημένου και ευτυχισμένου ανθρώπου:

Αποφεύγει τις συμβουλές των ασεβών.

Δεν ακολουθεί τον τρόπο ζωής των αμαρτωλών.

Δεν συμμετέχει σε συναναστροφές που διαφθείρουν.

Αντίθετα, βρίσκει τη χαρά του στο θέλημα του Θεού και το μελετά ακατάπαυστα.

Οι στίχοι που εμφανίζονται στην ταινία: «Μακάριος ἀνήρ, ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν καὶ ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη καὶ ἐπὶ καθέδρα λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν. Ἀλλ΄ ἢ ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου τὸ θέλημα αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ μελετήσει ἡμέρας καὶ νυκτός.»

Ερμηνευτική απόδοση Ιωάννη Θ. Κολιτσάρα

1 Τρισευτυχισμένος και ευλογημένος από τον Θεόν είναι ο άνθρωπος εκείνος, που δεν επορεύθη ποτε δρόμον σύμφωνα με τας σκέψεις και τα θελήματα των ασεβών ανθρώπων και ούτε προς στιγμήν δεν εστάθη εκεί, όπου διέρχονται οι αμαρτωλοί, ούτε εκάθισε να λάβη μέρος εις συναναστροφάς ανθρώπων, που είναι διεφθαρμένοι και διαφθείρουν την κοινωνίαν.

2 Αλλ' εξ αντιθέτου με όλην του την καρδίαν έχει δώσει την θέλησίν του και την σκέψιν του στον νόμον του Κυρίου και τον Νομον αυτόν θα μελετά ημέραν και νύκτα.

Πηγή: Ορθόδοξος Συναξαριστής

Επιμέλεια δημιουργία βίντεο: Στέφανος Καραούλης Stephane Photography — Visuals & Films  http://www.stephane.photography 

Υπάρχουν ψυχές που ο κόσμος δεν κατάλαβε ποτέ… αλλά ο Θεός τις γνώρισε.

 1.2 ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ

1.4. Η ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

«ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος» (Πρὸς Ἑβραίους 11, 38) Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι; Άγνωστοι. Διωγμένοι. Περιφρονημένοι. Κι όμως… αιώνιοι. Σε έναν κόσμο που μετρά την αξία με αναγνώριση και επιτυχία, η Αγία Γραφή αποκαλύπτει μια άλλη αλήθεια: Υπάρχουν ψυχές που ο κόσμος δεν κατάλαβε ποτέ… αλλά ο Θεός τις γνώρισε. Στην Α΄ Κυριακή των Νηστειών, η Εκκλησία μας καλεί να θυμηθούμε ότι η αληθινή αξία δεν φαίνεται προς τα έξω, αλλά χτίζεται μέσα στην πίστη, την υπομονή και τον σιωπηλό αγώνα. Αυτό το βίντεο είναι μια σύντομη υπενθύμιση: Δεν χρειάζεται να σε αποδεχθεί ο κόσμος για να έχει αξία η ζωή σου.

Πιστεύω, Κύριε — βοήθησέ με στην απιστία μου

 1.2 ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ

Στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα της Δ΄ Κυριακής των Νηστειών (Κατά Μάρκον θ΄ 17-31), ένας πατέρας στέκεται μπροστά στον Χριστό με πόνο, δάκρυα και αλήθεια και φωνάζει: «Πιστεύω, Κύριε· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ». Αυτή η φράση δεν είναι μόνο μια κραυγή ενός ανθρώπου της εποχής εκείνης. Είναι η φωνή της δικής μας καρδιάς όταν κουραζόμαστε, όταν φοβόμαστε, όταν προσευχόμαστε και δεν βλέπουμε αμέσως απάντηση, όταν η πίστη μας παλεύει με τη θλίψη, την ανασφάλεια και το σκοτάδι. Σε αυτό το βίντεο μπαίνουμε στο βαθύτερο νόημα του Ευαγγελίου: τι σημαίνει να πιστεύεις ενώ πονάς, τι σημαίνει να ζητάς βοήθεια με ταπείνωση, γιατί ο Χριστός δεν απορρίπτει την αδύναμη πίστη, και γιατί υπάρχουν αγώνες που νικιούνται μόνο με προσευχή και νηστεία. Ένα μήνυμα ελπίδας, δύναμης και πνευματικής αφύπνισης για κάθε άνθρωπο που περνά δοκιμασία και αναζητά φως.

1. Κατά Μάρκον (θ΄ 17-31)

'Eν ταῖς ἡμέραις ἐκεῖναις, ἄνθρωπός τις ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν τῷ Ιησοῦ· διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον. Καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ρήσσει αὐτόν, καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσι, καὶ οὐκ ἴσχυσαν.

Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ λέγει· ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετε αὐτὸν πρός με. καὶ ἤνεγκαν αὐτὸν πρὸς αὐτόν. Καὶ ἰδὼν αὐτὸν εὐθέως τὸ πνεῦμα ἐσπάραξεν αὐτόν, καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς ἐκυλίετο ἀφρίζων. Καὶ ἐπηρώτησε τὸν πατέρα αὐτοῦ· πόσος χρόνος ἐστὶν ὡς τοῦτο γέγονεν αὐτῷ; ὁ δὲ εἶπε· παιδιόθεν. Καὶ πολλάκις αὐτὸν καὶ εἰς πῦρ ἔβαλε καὶ εἰς ὕδατα, ἵνα ἀπολέσῃ αὐτόν· ἀλλ᾿ εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν σπλαγχνισθεὶς ἐφ᾿ ἡμᾶς.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ τὸ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι. Καὶ εὐθέως κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου μετὰ δακρύων ἔλεγε· πιστεύω, κύριε· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ.

Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐπισυντρέχει ὄχλος, ἐπετίμησε τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ λέγων αὐτῷ· τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν, ἐγώ σοι ἐπιτάσσω, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν. Καὶ κράξαν καὶ πολλὰ σπαράξαν αὐτὸν ἐξῆλθε, καὶ ἐγένετο ὡσεὶ νεκρός, ὥστε πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν. Ὁ δὲ Ἰησοῦς κρατήσας αὐτὸν τῆς χειρὸς ἤγειρεν αὐτόν, καὶ ἀνέστη.

Καὶ εἰσελθόντα αὐτὸν εἰς οἶκον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπηρώτων αὐτὸν κατ᾿ ἰδίαν, ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. Καὶ ἐκεῖθεν ἐξελθόντες παρεπορεύοντο διὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνῷ· ἐδίδασκε γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ ἀποκτανθεὶς τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.

 

Απόδοση στη νεοελληνική:

Τίς ἡμέρες ἐκείνες, κάποιος ἀπὸ τὸ πλῆθος εἶπε στον Ἰησοῦ «Διδάσκαλε σοῦ ἔφερα τὸν υἱόν μου, ποὺ ἔχει πνεῦμα ἄλαλον. Ὅταν τὸν πιάσῃ, τὸν ρίχνει κάτω καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τὰ δόντια καὶ γίνεται ξερός. Καὶ εἶπα εἰς τοὺς μαθητάς σου νὰ τὸ βγάλουν ἀλλὰ δὲν μπόρεσαν».

Αὐτὸς δὲ ἀπεκρίθη, «Ὦ γενεὰ ἄπιστη, ἕως πότε θὰ εἶμαι μαζί σας, ῎εως πότε θὰ σᾶς ἀνέχομαι; Φέρετέ τον σ’ ἐμέ». Καὶ τοῦ τὸν ἔφεραν. Καὶ μόλις τὸ πνεῦμα τὸν εἶδε, ἀμέσως τὸν συνετάραξε καὶ ἔπεσε εἰς τὴν γῆν καὶ ἐκυλιότανε καὶ ἄφριζε. Καὶ ἐρώτησε τὸν πατέρα του, «Πόσος καιρὸς εἶναι ἀπὸ τότε ποὺ συνέβη αὐτό;». Αὐτὸς δὲ εἶπε, «Ἀπὸ παιδικῆς ἡλικίας. Πολλὲς φορὲς καὶ στὴν φωτιὰ τὸν ἔρριξε καὶ στὰ νερά, διὰ νὰ τὸν ἐξολοθρεύσῃ. Ἀλλ’ ἂν μπορῇς νὰ κάνῃς τίποτε βοήθησέ μας, σπλαγχνίσου μας».

Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοῦ εἶπε, «Ἐὰν μπορῇς νὰ πιστέψῃς ὅλα εἶναι δυνατὰ εἰς ἐκεῖνον ποὺ πιστεύει». Τότε φώναξε ἀμέσως ὁ πατέρας τοῦ παιδιοῦ καὶ μὲ δάκρυα εἶπε, «Πιστεύω, Κύριε, βοήθησε τὴν ἀπιστίαν μου».

Ὅταν δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶδε ὅτι μαζεύεται κόσμος, ἐπέπληξε τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον καὶ τοῦ εἶπε, «Τὸ ἄλαλον καὶ κωφὸν πνεῦμα, ἐγὼ σὲ διατάσσω, ἔβγα ἀπὸ αὐτὸν καὶ νὰ μὴ μπῇς ποτὲ πλέον μέσα του». Αὐτὸ, ἀφοῦ ἐφώναξε καὶ τὸν ἐσπάραξε δυνατά, ἐβγῆκε, τὸ δὲ παιδὶ ἔγινε σὰν νεκρός, ὥστε πολλοὶ νὰ λέγουν ὅτι πέθανε. Ἀλλ’ ὁ Ἰησοῦς τὸν ἔπιασε ἀπὸ τὸ χέρι, τὸν ἐσήκωσε καὶ ἐστάθηκε ὄρθιος.

Καὶ ὅταν ὁ Ἰησοῦς ἐμπῆκε εἰς τὸ σπίτι, τὸν ἐρώτησαν οἱ μαθηταί του ἰδιαιτέρως, «Γιατὶ ἐμεῖς δὲν μπορέσαμε νὰ το βγάλωμε;». Καὶ αὐτὸς τοὺς εἶπε, «Τὸ γένος αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βγῇ μὲ κανένα ἄλλο μέσον παρὰ μὲ προσευχὴ καὶ νηστείαν». Καὶ ὅταν ἔφυγαν ἀπὸ ἐκεῖ, ἐπερνοῦσαν διὰ τῆς Γαλιλαίας καὶ ὁ Ἰησοῦς δὲν ἤθελε νὰ μάθῃ κανεὶς τίποτε, διότι ἐδίδασκε τοὺς μαθητάς του καὶ τοὺς ἔλεγε ὅτι ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου θὰ παραδοθῇ εἰς τὰ χέρια ἀνθρώπων καὶ θὰ τὸν θανατώσουν καὶ ἀφοῦ θανατωθῇ, τὴν τρίτην ἡμέραν θὰ ἀναστηθῇ.

Έννοια και περιεχόμενο της χριστιανικής πίστης

 1.2 ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ

Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος

Καταρχήν, η χριστιανική πίστη δεν είναι θεωρητική γνώση ή πεποίθηση για κάποια αφηρημένη θρησκευτική αλήθεια.

 Είναι απόλυτη και χωρίς δισταγμούς βεβαιότητα για τις αλήθειες που διδάσκει η Εκκλησία.

 Κατά τον Απ. Παύλο είναι η ακλόνητη πεποίθηση για την πραγματική και βέβαιη ύπαρξη αγαθών που ελπίζουμε να αποκτήσουμε κάποτε και η βεβαιότητα γι' αυτά που δε βλέπουμε: «Πίστη σημαίνει σιγουριά γι’ αυτά που ελπίζουμε και βεβαιότητα γι’ αυτά που δε βλέπουμε» (Εβρ 11, 1).

 Τελικά η χριστιανική πίστη είναι μια προσωπική συνάντηση και σχέση πιστού και Θεού,  μια σχέση ανεπιφύλακτης εμπιστοσύνης όμοια με τη σχέση παιδιού και γονιού.

 Η συνάντηση αυτή άλλοτε πραγματοποιείται αιφνίδια (π.χ. Απ. Παύλος) και άλλοτε βαθμιαία (π.χ. άγιος Αυγουστίνος).

 Περιεχόμενο της χριστιανικής πίστης.

 Το περιεχόμενο της χριστιανικής πίστης είναι τα «δόγματα», δηλαδή οι υπέρ λόγον αλήθειες, που πηγάζουν από την Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση.

 Οι αλήθειες αυτές περιέχονται συνοπτικά στο Σύμβολο της Πίστεως […].

Αναφέρονται στον Τριαδικό Θεό, στον Θεάνθρωπο Χριστό, στη δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου με κύριο σκοπό τη σωτηρία του από τις συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος και στην έσχατη πραγματικότητα, την ανάσταση των νεκρών και τη μέλλουσα Βασιλεία του Θεού.

 Είναι ευνόητο ότι η χριστιανική πίστη προϋποθέτει την ανθρώπινη ελευθερία, στην οποία και απευθύνεται ο Χριστός: «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει το σταυρό του κι ας με ακολουθεί» (Μκ 8, 34).

Απόσπασμα του βιβλίου

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΜΠΕΔΩΣΗΣ

Walking in Faith από sam9

Όταν ο κόσμος σκοτεινιάζει… οι Άγιοι δείχνουν τον δρόμο της ελπίδας

 1.4. Η ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Σε εποχές αβεβαιότητας και φόβου, οι Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας δείχνουν τον δρόμο της ελπίδας.

Σε αυτό το βίντεο ακούγονται λόγια από μεγάλους αγίους της πίστης μας, όπως ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης και ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. Οι λόγοι τους μάς θυμίζουν ότι ακόμη και στους πιο δύσκολους καιρούς υπάρχει δρόμος: μετάνοια, προσευχή, ταπείνωση και εμπιστοσύνη στον Θεό.

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ

 1.2 ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ

Απόσπασμα (με ενσωματωμένους υπότιτλους) από το καναλι: ΤΟ ΑΠΛΟ απλώνεται και του 2ο επεισοδίου της σειράς Ντοκιμαντέρ ΤΑ ΚΙΤΡΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ που καταπιάνεται με το θέμα της Πίστης.

Επιστήμονες, καλλιτέχνες, ποιητές, καθηγητές, αναζητητές, μελετητές, στοχαστές εμβαθύνοντας στην έννοια και το νόημα της Πίστης.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ - 1.2 ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ

A' LYKEIOY 1.2 ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ

Η έννοια της πίστης αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ζωής του ανθρώπου και συναντάται σε πολλές πτυχές της καθημερινότητας και των διαπροσωπικών του σχέσεων.

Πιστεύουμε σε πρόσωπα, σε θεσμούς, σε αξίες, ακόμα και στον ίδιο μας τον εαυτό.

Ωστόσο, η πίστη αποκτά ιδιαίτερο βάθος και νόημα όταν αναφέρεται στη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό. Στο πλαίσιο της χριστιανικής πίστης, ο άνθρωπος δεν περιορίζεται μόνο σε μια εσωτερική βεβαιότητα, αλλά προχωρά σε μια προσωπική και ζωντανή σχέση με τον Τριαδικό Θεό — Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα.

Η χριστιανική πίστη δεν είναι απλώς ένα σύνολο θρησκευτικών πεποιθήσεων ή διδασκαλιών. Είναι πρωτίστως μία υπαρξιακή στάση, μία ελεύθερη απόφαση του ανθρώπου να στραφεί προς τον Θεό με εμπιστοσύνη και αγάπη.

Η πίστη εκφράζεται μέσα από το Σύμβολο της Πίστεως και θεμελιώνεται στις αλήθειες που αποκαλύπτονται στην Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση. Αναφέρεται στην Αγία Τριάδα, στον Ιησού Χριστό, στη δημιουργία και σωτηρία του ανθρώπου, στην Ανάσταση και στη Βασιλεία του Θεού.

Μέσα από αυτό το μάθημα, οι μαθητές καλούνται να γνωρίσουν σε βάθος την έννοια της πίστης, να προβληματιστούν για τον ρόλο της αμφιβολίας στη ζωή τους και να κατανοήσουν ότι η χριστιανική πίστη δεν αντιτίθεται στη λογική, αλλά την υπερβαίνει.

Προσευχή και πίστη

 

Ειλικρινής προσευχή χωρίς την πίστη η οποία είναι το βαθύ συναίσθημα του ανθρώπου το οποίο απορρέει από την πεποίθησή του για την ύπαρξη, παντοδυναμία, πανταχού παρουσία και πρόνοια του Θεού δεν μπορεί να υπάρξει. Κατά τον Απόστολο Παύλο: «Έστι πίστις ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ον βλεπομένων».

Η πίστη δίνει σκοπό στη ζωή του ανθρώπου και μεταφυσικό περιεχόμενο στην ύπαρξή του. Από αυτήν απορρέει ο κώδικα της ηθικής ζωής ο οποίος δεν υπαγορεύεται από κανενός είδους φιλοσοφική αυθεντία, αλλά από το κύρος και την απόλυτη αλήθεια του Θεανθρώπου. Η δύναμη της πίστεως είναι τέτοια, «ώστε όρη μεθιστάνειν» κατά τον Απόστολο Παύλο. Γι’ αυτόν το λόγο οι Άγιοι της Πίστεως πέτυχαν θαυμαστά πράγματα τα οποία περιγράφονται στην «Προς Εβραίους» επιστολή του ίδιου Απόστολου.

«Η πίστη είναι η δύναμη της ζωής», έλεγε ο Λέων Τολστόι. «Δεν μπορεί κανείς να ζήσει χωρίς αυτήν. Οι απαντήσεις που δίνει αυτή στη σφίγγα τη ζωής, περιέχουν την βαθύτερη σοφία» και συμπλήρωσε κάποια άλλη στιγμή, ότι «Η πίστης είναι ανωτέρα της λογικής».

Ο δε Σερ Γουόλτερ Σκοτ συνδυάζοντας την πίστη με την προσευχή ανέγραψε, ότι «Προσευχή είναι η φωνή της πίστεως και η αρετή η οποία επικρατεί εναντίον όλων των πειρασμών».

Κατερίνα Στρ.

ΠΙΣΤΗ: Η Υπέρβαση των Σκέψεων

Τί είναι Πίστη?

Ποια η σχέση της με το Θαύμα?

 Πώς συναντά την Αυτογνωσία?

 Έχει ένα τόπο μέσα μας?

Τι είναι Άλμα Πίστεως?

Ποια η σχέση της με το γονίδιο του θεού?

 Χωρίς Πίστη Τι?

 Αυτά και άλλα πολλά συζητάμε μέσα από τις συναντήσεις μας με επιστήμονες, καλλιτέχνες, ποιητές, καθηγητές, αναζητητές, μελετητές, στοχαστές εμβαθύνοντας στο νόημα της Πίστης.

 

Στο ντοκιμαντέρ αποκαλύπτεται η έννοια της Πίστης και η σχέση της με την ΑυτοΥπέρβαση.

Ένα αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ 

για την ουσία της Πίστης

Ελάτε μαζί μας σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στην ουσία της Πίστης

Τί σημαίνει πραγματικά ?

Πώς μπορεί να μας εξελίξει ή να μας καθηλώσει ?

Από που έρχεται και που μπορεί να μας πάει?

 

–Αν δεν πιστέψεις, δεν θα καταλάβεις.

Ιερός Αυγουστίνος, 

 

Μια μοναδική προσέγγιση , για ένα θέμα που μας αφορά όλους

Ένα θέμα που μπορεί να καθορίσει τη ζωή μας και την εξέλιξη μας

 

-Πίστη είναι να ξεκινάς ανεβαίνοντας το πρώτο σκαλοπάτι, χωρίς να βλέπεις ολόκληρη τη σκάλα.​ Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, 

Αυτό το ντοκιμαντέρ πρέπει να το δει κάθε άνθρωπος που θέλει να διευρύνει την αντίληψή του και να δει πέρα απ' το αυτονόητο 

​

-Στην πραγματικότητα, η πίστη δεν πηγάζει από το θαύμα, αλλά το θαύμα από την πίστη. 

- Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

https://www.toaploaplonetai.org/doc

Συνοδοιπόροι σ' αυτό το επεισόδιο: Γρηγόρης Βαλτινός Ηθοποιός- Σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Κορναράκης Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΕΚΠΑ Δημήτρης Καραγιάννης Ψυχίατρος - Υπαρξιακός Συστημικός Ψυχοθεραπευτής Παναγιώτα Βλαντή Ηθοποιός Ευαγγελία Μαραγγιανού Καθηγήτρια Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ Γέροντας Πέτρος Επίσκοπος της Εκκλησίας της Διασποράς Νίκος Τιλκερίδης Καλλιτέχνης - Δημοσιογράφος Χρίστος Παπαγεωργίου Μουσικοσυνθέτης- Παραγωγός Μηνάς Καφάτος Αστροφυσικός Μαρία Πάντου Αφηγήτρια – Θεατροπαιδαγωγός Ιωάννης Κοντόπουλος Διευθυντής Ερευνών Κέντρο Ερευνών Αστρονομίας Ακαδημίας Αθηνών π. Γεώργιος Λέκκας Διδάκτωρ Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Παρίσι 4-Σορβόννη

Οι Άγιες εικόνες, έκφραση της πίστης.

Εξαιρετική παρουσίαση της μαθήτριας Νικηφόρου Άννας του Α3
για το 18ο μάθημα της Α' Λυκείου: Οι Άγιες εικόνες, έκφραση της πίστης.

A΄ λυκειου δε 18 η οι άγιες εικόνες, έκφραση της πίστης. from ΠΕ 01

Light of Faith

Τι χρώμα έχει το σκοτάδι;

-     Πιστεύεις στο Θεό;

-     Ναι, μ’ έχει βοηθήσει πάρα πολύ.

Από εκεί αντλώ δύναμη, πολύ δύναμη.
Ανακάλυψα το Θεό μέσα από την τύφλωσή μου…