Τι συμβαίνει πραγματικά την ώρα του Αγίου Βαπτίσματος;
Γιατί ο ιερέας φυσά στο πρόσωπο του βαπτιζομένου; Τι σημαίνουν η απόταξη του Σατανά και η σύνταξη με τον Χριστό; Γιατί γίνεται η τριπλή κατάδυση στην κολυμβήθρα; Τι συμβολίζουν το λάδι, το Άγιο Χρίσμα, το λευκό ένδυμα, ο Σταυρός και η τριπλή περιφορά;
Πίσω από κάθε λόγο και κάθε πράξη του Μυστηρίου κρύβεται ένα βαθύ πνευματικό νόημα.
Το Βάπτισμα δεν είναι απλώς μια όμορφη οικογενειακή στιγμή ούτε μια τελετή που μένει στο παρελθόν. Είναι νέα γέννηση «ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος», ένωση με τον θάνατο και την Ανάσταση του Χριστού και η αρχή της ζωής του ανθρώπου μέσα στην Εκκλησία.
Σε αυτό το βίντεο ακολουθούμε, βήμα προς βήμα, την ακολουθία του Αγίου Βαπτίσματος και προσπαθούμε να γνωρίσουμε το νόημα όσων βλέπουμε και ακούμε.
Το βίντεο βασίστηκε στο βιβλίο «Γνώρισόν μοι, Κύριε – Στοιχεία σύγχρονης λειτουργικής κατήχησης», Εκδόσεις Θεσβίτης. Για όποιον επιθυμεί να γνωρίσει βαθύτερα τα Μυστήρια και τη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας, το βιβλίο αποτελεί έναν χρήσιμο οδηγό λειτουργικής κατήχησης.
Πληροφορίες για το βιβλίο «Γνώρισόν μοι, Κύριε»
Ο
ιερέας του Ιησού δεν μπορεί να εκπληρώσει καρποφόρα το ιερατικό του έργο, αν
δεν βρίσκεται πρώτα γονατισμένος, όπως ο Κύριός του, μπροστά στους ανθρώπους,
σε μια στάση ταπεινώσεως και διακονίας,
και αν δεν τους πλένει τα πόδια.
Χωρίς
αυτή την απαραίτητη προϋπόθεση το λειτούργημά του δεν θα φέρει καρπούς.
Αλλά
πώς είναι δυνατόν να μεταφραστεί αυτή η διάθεση της ταπεινώσεως και της
διακονίας στην καθημερινή ζωή του ιερέα; Συχνά ο ιερέας θα είναι υποχρεωμένος
να αναλάβει πρωτοβουλίες, να καθοδηγήσει και να κατευθύνει.
Αλλά
ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να θυμάται ότι το πρωτείο που
αναγνωρίζεται σε αυτόν, είναι ένα πρωτείο διακονίας. Ο ιερεύς δεν θα ζητήσει
γοητεία ούτε εξουσία. Θα είναι ο ταπεινός υπηρέτης όλων.
Σε
οποιονδήποτε ζητάει τη βοήθειά του –ή σε οποιονδήποτε από ’κείνους που έχουν
δικαίωμα σ’ αυτή τη βοήθεια και αν ακόμα δεν τη ζητάει– ο ιερεύς πρέπει να έχει
τη δύναμη να λέει: «Είμαι δικός σου. Σου
ανήκω, διότι ανήκω εις
τον Ιησού Χριστό.
Σου
αναγνωρίζω το δικαίωμα να βάλεις το χέρι σου επάνω μου και να με θεωρήσεις σαν
υπηρέτη σου.
Όποιος κι αν είσαι, συ που τώρα έχεις ανάγκη
από μένα, μου είσαι τη στιγμή που μου μιλάς, η πιο αξιόλογη ψυχή. Έχεις
δικαίωμα σε όλες μου τις δυνάμεις της απαρνήσεως και της αγάπης. Αφιερώνομαι σε
σένα».
Και αν ακόμα ο ιερέας δεν
προφέρει αυτές τις λέξεις, θα πρέπει τουλάχιστον
η στάση του να τις εκφράζει.
Θα πρέπει να προχωρεί φέροντας γύρω
του, ιδίως εκεί που κυριαρχούν ο εγωισμός και η διχόνοια, την ειρήνη του Χριστού,
το συμφιλιωτικό έργο του Χριστού,
την αγάπη
του Χριστού.
Ο ιερέας
θα πρέπει να είναι ήρεμος και στοργικός μπροστά σε κάθε αντίθεση. Βαθιά
αφοσιωμένος στην ακεραιότητα του μηνύματος της Εκκλησίας του δεν πρέπει ν’
αντιμετωπίσει ποτέ με εχθρότητα ή με περιφρόνηση τις άλλες ειλικρινείς
θρησκευτικές ομολογίες. Θα ευχαριστεί τον Θεό
για τις χάριτες που δίνει στις καλοπροαίρετες ψυχές, οπουδήποτε και αν
βρίσκονται
Ποτέ δεν θα αντισταθεί στο κακό με κακό.
Ποτέ δεν
θα χρησιμοποιήσει και δεν θα συμβουλεύσει τη βία.
Ο ιερέας πρώτα
πρώτα χρωστάει τον εαυτό του σ’ αυτούς που υποφέρουν.
Δεν θα
έχει κάνει τιποτα, όταν δεν θα
έχει ο ίδιος «μοιραστεί»
το βάρος του άλλου, όταν δεν θα έχει προσπαθήσει να σηκώσει κι αυτός αυτό το
βάρος, όταν δεν έχει εισχωρήσει αληθινά στον πόνο του αδελφού του, όταν η
συμπάθειά του δεν του «στοιχίζει» μερικά πράγματα και δεν τον οδηγεί σε
μια συγκεκριμένη θυσία.
Είναι
μεγάλη τιμή και ξεχωριστό προνόμιο το να είμαστε μέλη της Εκκλησίας του
Χριστού.
Η ένταξή
μας στην άγια ποίμνη της Εκκλησίας γίνεται με το
μυστήριο του Βαπτίσματος.
Το σύστησε
ο ίδιος ο Κύριος με την εντολή που έδωσε στους
μαθητές του να βαπτίζουν τους ανθρώπους στο όνομα του Πατρός και του Υιού και
του Αγίου Πνεύματος (Ματθ. 28,19).
Ο ίδιος
βαπτίστηκε και η βάπτισή
του έγινε τύπος και υπογραμμός του δικού μας Βαπτίσματος.
Στην πρώτη
χριστιανική εποχή, οι άνθρωποι βαπτίζονταν μεγάλοι, όπως γίνεται
σήμερα στις χώρες της ιεραποστολής και στην Ελλάδα με αρκετούς οικονομικούς
πρόσφυγες.
Η κατήχησή τους κρατούσε τρία χρόνια και τη
νύχτα του Πάσχα βαπτίζονταν ομαδικά. Ανάλογα με το στάδιο της κατήχησης
λέγονταν:
ακροώμενοι,
κυρίως κατηχούμενοι και φωτιζόμενοι.
Οι πρώτοι
άκουγαν το λόγο του Θεού, χωρίς άλλη υποχρέωση.
Οι
δεύτεροι παρακολουθούσαν το πρώτο μέρος της Θείας Λειτουργίας με την υποχρέωση
να ζουν χριστιανικά και οι τρίτοι ήταν εκείνοι που τους χώριζαν από το Βάπτισμα
λίγες εβδομάδες.
Αλλά και
μετά το Βάπτισμα συνεχιζόταν η κατήχηση για τους νεοφώτιστους.
Όταν
επικράτησε ο νηπιοβαπτισμός (5ος αι.), η κατήχηση ανατέθηκε στον ανάδοχο και
στους γονείς του νηπίου.
Πρώτα
αγιάζεται το νερό και ευλογείται το λάδι με ευχές.
Έπειτα λαδώνεται το παιδί από τον ιερέα και
στη συνέχεια βυθίζεται τρεις φορές στην κολυμβήθρα.
Η
τριπλή κατάδυση και ανάδυση στο νερό της κολυμβήθρας σημαίνει τη συμμετοχή του
βαπτιζόμενου στην τριήμερη ταφή και την Ανάσταση του Χριστού.
Στη συνέχεια, χρίεται με άγιο μύρο και
ντύνεται στα ολόλευκα.
Ανήκει
πια στον Χριστό και στην Εκκλησία.
Τα
υλικά που χρησιμοποιούνται στο Βάπτισμα έχουν τη σημασία τους.
Το
νερό με τις ιδιότητες του καθαρισμού, της καταστροφής (πλημμύρας) και της
ζωτικότητας συμβολίζει αυτά που γίνονται: ο πιστός καθαρίζεται από την αμαρτία,
θάβει τον παλιό άνθρωπο και αναγεννιέται
σε μια νέα ζωή.
Αλείφεται
με λάδι, όπως οι αθλητές της πάλης, γιατί θα παλέψει ενάντια στο κακό και στην
αμαρτία.
Έχουμε ακόμη μια συμβολική πράξη: το κόψιμο
λίγων τριχών από το κεφάλι, από τέσσερα σημεία σε σχήμα σταυρού.
Η
πράξη αυτή συμβολίζει αφενός μεν μια μικρή θυσία του βαπτιζόμενου στο Λυτρωτή
του και αφετέρου ότι ο νέος χριστιανός ανήκει πλέον στον Χριστό, όπως οι δούλοι
στην αρχαία εποχή που με την κουρά ανήκαν στον κύριό τους.
Το Βάπτισμα ενός παιδιού είναι σημαντικό
γεγονός της ζωής του και μια ωραία οικογενειακή γιορτή.
Για
την Εκκλησία όμως έχει ευρύτερες διαστάσεις: πολιτογραφεί και εγγράφει στα
μητρώα της ένα ακόμη μέλος της.
Οι πρώτοι χριστιανοί δεν είχαν λαμπρούς ναούς, ούτε ασφάλεια και ελευθερία.
Είχαν όμως κάτι βαθύτερο: ζούσαν την Εκκλησία ως ζωή.
Στους πρώτους τρεις αιώνες, μέσα σε κατακόμβες και σπίτια, ενωμένοι σαν μια οικογένεια, η Εκκλησία στηριζόταν σε τέσσερις Ιεροπραξίες που δεν ήταν τυπικές τελετές, αλλά τρόπος ύπαρξης:
Θεία Ευχαριστία – κοινωνία ζωής
Βάπτισμα – πέρασμα από τον φόβο στην ελπίδα
Προσευχή – ανάσα της ψυχής
Χειροτονία – διακονία και σταυρός ευθύνης
Σε αυτό το κατανυκτικό βίντεο, προσεγγίζουμε πατερικά τη ζωή της πρώτης Εκκλησίας και θυμόμαστε ότι τα Μυστήρια δεν είναι έθιμο, αλλά ζωή εν Χριστώ, που συνεχίζει να καρποφορεί μέχρι σήμερα.
Ποια είναι άραγε η αρχή της μυστηριακής ζωής;
• Με ποιο μυστήριο εισερχόμαστε στη χριστιανική ζωή;
• Με ποιο τρόπο εγγραφόμαστε μέλη στην Εκκλησία του
Χριστού;
• Με το Βάπτισμα!
• Το πρώτο από τα Μυστήριά μας.
• Είναι ουσιαστικά η δεύτερη γέννησή μας, αφού την πρώτη
ακολουθεί η φθορά της πτώσης των προπατόρων μας.
• Και τη φθορά αυτή, έρχεται να καταργήσει το Βάπτισμα, το
οποίο μας ελευθερώνει από το προπατορικό αμάρτημα και από τον αιώνιο θάνατο.
• Μάς καθιστά, μάλιστα, γνήσια τέκνα του Θεού και κληρονόμους της ζωής και της βασιλείας Του.
• Είναι, λοιπόν, το άγιο Βάπτισμα αρχή και δρόμος για την
εξοικείωσή μας με τον Θεό.
• Και γεννά την επουράνια βασιλεία μέσα μας, γιατί καθαρίζει κάθε αμαρτία με την επίκληση της Αγίας Τριάδας.
• Το άγιο Βάπτισμα είναι δώρο & χάρισμα, γιατί μας δίνεται
δωρεάν….
• Είναι φώτισμα, επειδή μας φωτίζει και μας λαμπρύνει…
• Είναι λουτρό, γιατί ξεπλένει τη λερωμένη ψυχή μας…
• Είναι θεία αναγέννηση, γιατί μας κάνει θετούς υιούς του Θεού, αδελφούς του Χριστού και συγκληρονόμους της ουράνιας βασιλείας Του…
• Είναι «ανεξίτηλο» και δεν επαναλαμβάνεται…
• Είναι το δικό μας σφράγισμα στους αιώνες των αιώνων...
Είναι μεγάλη τιμή και ξεχωριστό προνόμιο το να είμαστε μέλη της Εκκλησίας του Χριστού.
Η ένταξή μας στην άγια ποίμνη της Εκκλησίας γίνεται με το μυστήριο του Βαπτίσματος.
Το σύστησε ο ίδιος ο Κύριος με την εντολή που έδωσε στους μαθητές του να βαπτίζουν τους ανθρώπους στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος (Ματθ. 28,19).
Ο ίδιος βαπτίστηκε και η βάπτισή του έγινε τύπος και υπογραμμός του δικού μας Βαπτίσματος.
Στην πρώτη χριστιανική εποχή, οι άνθρωποι βαπτίζονταν μεγάλοι, όπως γίνεται σήμερα στις χώρες της ιεραποστολής και στην Ελλάδα με αρκετούς οικονομικούς πρόσφυγες.
Η κατήχησή τους κρατούσε τρία χρόνια και τη νύχτα του Πάσχα βαπτίζονταν ομαδικά. Ανάλογα με το στάδιο της κατήχησης λέγονταν:
ακροώμενοι, κυρίως κατηχούμενοι και φωτιζόμενοι.
Οι πρώτοι άκουγαν το λόγο του Θεού, χωρίς άλλη υποχρέωση.
Οι δεύτεροι παρακολουθούσαν το πρώτο μέρος της Θείας Λειτουργίας με την υποχρέωση να ζουν χριστιανικά και οι τρίτοι ήταν εκείνοι που τους χώριζαν από το Βάπτισμα λίγες εβδομάδες.
Αλλά και μετά το Βάπτισμα συνεχιζόταν η κατήχηση για τους νεοφώτιστους.
Όταν επικράτησε ο νηπιοβαπτισμός (5ος αι.), η κατήχηση ανατέθηκε στον ανάδοχο και στους γονείς του νηπίου.
Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
Η βάπτιση του Κυρίου απο τον Ιωάννη
Βιώνοντας:
Η μύηση σε μία κοινότητα.
«Ομαδοσυνεργασία – TPS». Οι μαθητές/μαθήτριες
αναφέρουν τις διαδικασίες μύησης - ένταξης ενός νέου μέλους σε μια ομάδα.
Ερμηνεία της ακολουθίας της Βάπτισης
Νοηματοδοτώντας:
Είσοδος και ένταξη στην Εκκλησία.
Προβολή
βίντεο ή εικόνων με θέμα τη μύηση στον Χριστιανισμό. Στη συνέχεια, οι μαθητές/μαθήτριες
χωρισμένοι/ες σε ομάδες καταγράφουν
σκέψεις και ερωτήματα γύρω από αυτά που παρατήρησαν.
ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΒΑΠΤΙΣΗ created by Γιάννης Μπάλτος
Τι παρατηρείτε; Σε ποιους/ποιες απευθύνεται η
συγκεκριμένη τελετή; Πρέπει να υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις για την ένταξη
στην Εκκλησία; Μπορεί να γίνει ένταξη χωρίς διδασκαλία/κατήχηση;
Τι συμβαίνει πραγματικά την ώρα του Αγίου Βαπτίσματος;
Γιατί ο ιερέας φυσά στο πρόσωπο του βαπτιζομένου; Τι σημαίνουν η απόταξη του Σατανά και η σύνταξη με τον Χριστό; Γιατί γίνεται η τριπλή κατάδυση στην κολυμβήθρα; Τι συμβολίζουν το λάδι, το Άγιο Χρίσμα, το λευκό ένδυμα, ο Σταυρός και η τριπλή περιφορά;
Πίσω από κάθε λόγο και κάθε πράξη του Μυστηρίου κρύβεται ένα βαθύ πνευματικό νόημα.
Το Βάπτισμα δεν είναι απλώς μια όμορφη οικογενειακή στιγμή ούτε μια τελετή που μένει στο παρελθόν. Είναι νέα γέννηση «ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος», ένωση με τον θάνατο και την Ανάσταση του Χριστού και η αρχή της ζωής του ανθρώπου μέσα στην Εκκλησία.
Σε αυτό το βίντεο ακολουθούμε, βήμα προς βήμα, την ακολουθία του Αγίου Βαπτίσματος και προσπαθούμε να γνωρίσουμε το νόημα όσων βλέπουμε και ακούμε.
Το βίντεο βασίστηκε στο βιβλίο «Γνώρισόν μοι, Κύριε – Στοιχεία σύγχρονης λειτουργικής κατήχησης», Εκδόσεις Θεσβίτης. Για όποιον επιθυμεί να γνωρίσει βαθύτερα τα Μυστήρια και τη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας, το βιβλίο αποτελεί έναν χρήσιμο οδηγό λειτουργικής κατήχησης.
Πληροφορίες για το βιβλίο «Γνώρισόν μοι, Κύριε»
«Ομαδοσυνεργασία:
Ανάγνωση κειμένων»: Οι μαθητές/μαθήτριες διαβάζουν και επεξεργάζονται κείμενο
από την Ορθόδοξη ακολουθία του Βαπτίσματος, που μιλά για τις προϋποθέσεις την
τελετή και το νόημα του βαπτίσματος.
Τελετουργία του Βαπτίσματος.
Δημιουργία: Γιάννης Μπάλτος
Πρώτα αγιάζεται το νερό και ευλογείται το λάδι με ευχές.
Έπειτα λαδώνεται το παιδί από τον ιερέα και στη συνέχεια βυθίζεται τρεις φορές στην κολυμβήθρα.
Η τριπλή κατάδυση και ανάδυση στο νερό της κολυμβήθρας σημαίνει τη συμμετοχή του βαπτιζόμενου στην τριήμερη ταφή και την Ανάσταση του Χριστού.
Στη συνέχεια, χρίεται με άγιο μύρο και ντύνεται στα ολόλευκα.
Ανήκει πια στον Χριστό και στην Εκκλησία.
Τα υλικά που χρησιμοποιούνται στο Βάπτισμα έχουν τη σημασία τους.
Το νερό με τις ιδιότητες του καθαρισμού, της καταστροφής (πλημμύρας) και της ζωτικότητας συμβολίζει αυτά που γίνονται: ο πιστός καθαρίζεται από την αμαρτία, θάβει τον παλιό άνθρωπο και αναγεννιέται σε μια νέα ζωή.
Αλείφεται με λάδι, όπως οι αθλητές της πάλης, γιατί θα παλέψει ενάντια στο κακό και στην αμαρτία.
Έχουμε ακόμη μια συμβολική πράξη: το κόψιμο λίγων τριχών από το κεφάλι, από τέσσερα σημεία σε σχήμα σταυρού.
Η πράξη αυτή συμβολίζει αφενός μεν μια μικρή θυσία του βαπτιζόμενου στο Λυτρωτή του και αφετέρου ότι ο νέος χριστιανός ανήκει πλέον στον Χριστό, όπως οι δούλοι στην αρχαία εποχή που με την κουρά ανήκαν στον κύριό τους.
Το Βάπτισμα ενός παιδιού είναι σημαντικό γεγονός της ζωής του και μια ωραία οικογενειακή γιορτή.
Για την Εκκλησία όμως έχει ευρύτερες διαστάσεις: πολιτογραφεί και εγγράφει στα μητρώα της ένα ακόμη μέλος της.
Στην ακολουθία του Βαπτίσματος, είναι ενσωματωμένο και το μυστήριο του Χρίσματος.
Η πράξη της χρίσης είναι γνωστή από την Παλαιά Διαθήκη. Βασιλείς, ερείς, προφήτες χρίονται πριν αναλάβουν το έργο τους. Ήταν σημάδι κλήσης και αφιέρωσης στο Θεό.
Ο Κύριος είναι ο Μεσσίας (=χρισμένος), γιατί ως άνθρωπος χρίστηκε με το Άγιο Πνεύμα κατά τη Βάπτισή του.
Στην Καινή Διαθήκη, βλέπουμε τους αποστόλους να θέτουν τα χέρια τους στους βαπτιζόμενους, οι οποίοι με τη χειροθεσία αυτή λάβαιναν το Άγιο Πνεύμα (Πράξ. 8, 17).
Ο ιερέας, ύστερα από κατάλληλη ευχή, χρίει το νεοφώτιστο σ’ όλα τα μέρη του σώματός του με Άγιο Μύρο κάνοντας το σημείο του σταυρού και λέγοντας: «Σφραγίς δωρεᾶς Πνεύματος Ἁγίου. Ἀμήν».
Η συμβολική αυτή πράξη βεβαιώνει τη δωρεά των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος.
Έτσι το Χρίσμα έχει μια βαθύτερη σημασία. Με το μυστήριο του Βαπτίσματος γίναμε νεοσύλλεκτοι στρατιώτες του Χριστού.
Με το Χρίσμα εξοπλιζόμαστε, τελειοποιούμε τις πνευματικές μας δυνάμεις, γινόμαστε κοινωνοί και μέτοχοι της ζωή του Χριστού.
Δε φθάνει που ξαναγεννηθήκαμε, πρέπει και πνευματικά να προοδεύσουμε.
Ο καθένας μας ως μέλος της Εκκλησίας πρέπει να είναι: βασιλιάς, που κυριαρχεί στα πάθη του, ιερέας, που προσφέρει στον Κύριο πνευματικές θυσίες και προφήτης, που διδάσκει τους συνανθρώπους του.
Επειδή αξιωθήκαμε να χριστούμε, έχουμε το όνομα χριστιανός και είναι τιμή μας αυτό.
Οι πρώτοι χριστιανοί όταν σύρονταν στα δικαστήρια και τους ρωτούσε ο δικαστής ποιο ήταν το όνομά τους, απαντούσαν: «Είμαστε χριστιανοί».
Ας διδαχτούμε από το παράδειγμά τους.
Ευχές του Βαπτίσματος
«Στο όνομά σου, Κύριε και Θεέ της αλήθειας, και του μονογενούς σου
Υιού και του Αγίου σου Πνεύματος, βάζω το χέρι μου πάνω
στο δούλο σου (δείνα), που αξιώθηκε να καταφύγει στη βοήθεια που δίνει το άγιο
Όνομά σου και να φυλαχτεί κάτω από τις φτερούγες σου. Διώξε απ' αυτόν την παλιά
εκείνη πλάνη και γέμισέ τον με πίστη, ελπίδα και αγάπη για σένα, ώστε να μάθει
πως εσύ είσαι ο μόνος και αληθινός Θεός και ο μονογενής σου Υιός, ο Κύριος μας
Ιησούς Χριστός, και το Άγιό σου Πνεύμα. Δώσε του τη δύναμη να τηρεί όλες τις
εντολές σου και να φυλάξει τα αρεστά σε σένα, γιατί αν τα κάμει αυτά ο άνθρωπος
θα ζήσει σύμφωνα μ' αυτά. Γράψε τον στο βιβλίο της ζωής σου και ένωσε τον με
την ποίμνη του λαού σου. Ας δοξαστεί από αυτόν το άγιο όνομά σου, και του
αγαπητού σου Υιού, του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και του ζωοποιού σου
Πνεύματος...»
* * *
«...Εσύ λοιπόν, Δέσποτα, βασιλιά των
πάντων, σπλαχνικέ, χάρισε σ' αυτόν και τη σφραγίδα της δωρεάς του αγίου και
παντοδύναμου και αξίου προσκύνησης Πνεύματός σου, και τη μετάληψη του αγίου
Σώματος και του τιμίου Αίματος του Χριστού σου. Φύλαξε αυτόν στον αγιασμό σου.
Στερέωσέ τον στην ορθόδοξη πίστη. Γλίτωσέ τον από τον πονηρό κι από όλα τα
τεχνάσματά του, και με το σωτήριο φόβο σου διατήρησε την ψυχή του σε καθαρότητα
και σε αρετή. Έτσι ώστε να σου είναι ευάρεστος με κάθε έργο και λόγο και να
γίνει υιός και κληρονόμος της επουράνιας βασιλείας σου...».
Ακολουθία Αγίου Βαπτίσματος, Αποστολική Διακονία της
Εκκλησίας της Ελλάδος.
Στο Γκότσης, Χρ., Μεταλληνός, π. Γ., Φίλιας, Γ., Ορθόδοξη πίστη και λατρεία Α΄ Γενικού
Λυκείου, Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων «Διόφαντος», 2011,
σελ. 118-119, 120.
Αναλύοντας:
Προϋποθέσεις και
στοιχεία εισόδου – ένταξης στην Εκκλησία.
«Ιδεοθύελλα»: Ζητείται από τους μαθητές/τις
μαθήτριες να «ανακαλύψουν» και καταγράψουν ποια στοιχεία σηματοδοτούν την
έναρξη της καινούργιας ζωής μέσα στη θρησκευτική κοινότητα (συμβολισμοί από την
τελετή του χριστιανικού βαπτίσματος). Δίνεται σε ομάδες μαθητών/μαθητριών
κείμενο με τη σημασία και τους συμβολισμούς του χριστιανικού βαπτίσματος, το
οποίο παρουσιάζεται στην τάξη.
Εφαρμόζοντας:
Νέοι και ένταξη σε θρησκευτικές κοινότητες.
Λεύκωμα με ευχές και αφιερώσεις»: Ένας
συμμαθητής / μία συμμαθήτρια σε καλεί σε μία τελετή Βαπτίσματος. Οργανώνετε ένα
λεύκωμα με αφιερώσεις και ευχές κατάλληλες για την περίσταση.
