Την δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου, συνεχίζεται η πορεία μας
προς την Σαρακοστή με μια ακόμη γνωστή σε όλους μας παραβολή, στην οποία
εμφανίζεται ένας πλούσιος πατέρας να δέχεται με χαρά πίσω τον υιό του, ο οποίος
είχε φύγει καιρό από το σπίτι και ζούσε με τρόπο άσωτο.
Ο πατέρας αυτός,
συμβολίζει τον Κύριό μας, ο οποίος είναι πάντοτε έτοιμος να συγχωρήσει για
οποιαδήποτε αμαρτία τα παιδιά του, δηλαδή εμάς και να τα εισάγει πάλι στην
βασιλεία Του. Το σημαντικό στοιχείο στην παραβολή αυτή, όπως και σε αυτή του Τελώνου
και του Φαρισαίου της πρώτης Κυριακής του Τριωδίου, είναι το γεγονός της
μετάνοιας.
Με το παράδειγμα του ασώτου υιού, ο οποίος μετανόησε και επέστρεψε
στην αγκαλιά του πατέρα του λοιπόν, η εκκλησία μας μας καλεί και εμάς σε
μετάνοια ουσιαστική όπως αυτή του Ασώτου. Με τον π. Ευάγγελο Μαρκαντώνη
Αυτά και άλλα πολλά συζητάμε μέσα από τις συναντήσεις
μας με επιστήμονες, καλλιτέχνες, ποιητές, καθηγητές, αναζητητές, μελετητές,
στοχαστές εμβαθύνοντας στο νόημα της Πίστης.
Στο ντοκιμαντέρ
αποκαλύπτεται η έννοια της Πίστης και η σχέση της με την ΑυτοΥπέρβαση.
Ένα αποκαλυπτικό
ντοκιμαντέρ
για την ουσία της Πίστης
Ελάτε μαζί μας σε ένα
συναρπαστικό ταξίδι στην ουσία της Πίστης
Πόσες φορές
έχετε παρακολουθήσει καθηλωμένοι μια ταινία που αφηγείται μια ιστορία τόσο απλή
που συνοψίζεται σε δυο – τρεις προτάσεις; Και πόσες φορές μια τέτοια εμπειρία
σας έφερε στην αμήχανη θέση να νιώσετε πως μέσα σε μόλις 80 λεπτά
κινηματογραφικού χρόνου έχετε παρακολουθήσει μια ταινία τόσο μεγάλη σε ένταση,
ενέργεια και συναισθηματικό βάθος που μοιάζει δύσκολο να ξεχάσετε για πολύ
καιρό μετά τους τίτλους τέλους;
Το
«Παιδί με το Ποδήλατο» είναι ακριβώς αυτή η ταινία. Αυτή η μικρή αλλά τόσο
συμπυκνωμένη σε δράση διαδρομή στις ανηφόρες και τις κατηφόρες της ενηλικίωσης
ενός παιδιού που αργά ή γρήγορα θα αντιληφθεί πως στη ζωή χρειάζονται μερικές
στροφές, δυο τρεις λακκούβες που θα σε κάνουν να πέσεις από το ποδήλατο σου και
τουλάχιστον ένα σκασμένο λάστιχο για να είσαι σίγουρος πως μπορείς να
συνεχίσεις να τρέχεις.
Σινεμά
απλό, σαν την ιστορία ενός παιδιού που το μόνο που ήθελε ήταν κάποιον να του
δώσει σημασία. Σινεμά συγκλονιστικό, σαν αυτό που οι αδερφοί Νταρντέν όχι απλά
δεν εγκαταλείπουν σε κάθε τους νέα ταινία, αλλά στο οποίο επιστρέφουν κάθε φορά
που τους έχουμε πιο πολύ ανάγκη.
[…] η εικόνα που σήμερα διαμορφώνεται στη δημόσια πλατεία για την Εκκλησία δεν είναι η καλύτερη δυνατή. Μια εικόνα, για την οποία δεν ευθύνονται πάντα οι εκτός των τειχών· αυτοί που συχνά και με απίστευτη ευκολία ονομάζονται «εχθροί» της Εκκλησίας. Αυτό, βέβαια, δεν αφαιρεί τις ευθύνες από τους πονηρούς της ιστορίας, οι οποίοι παραμονεύουν πάντα την Εκκλησία. Ξέρουμε, όμως, πως τα κάστρα πέφτουν από μέσα, από τους αλλοτριωμένους φρουρούς τους, από τους υπερασπιστές μιας τσαλακωμένης ή και ανύπαρκτης ιδεολογίας, τους μαχητές μιας χυδαίας ιδιοτέλειας, που μάχεται μετά μανίας την προφητεία. Εκείνη δηλαδή τη φλόγα η οποία με οδηγό την κριτική της διάθεση δεν διστάζει να κάψει βεβαιότητες και ασφάλειες που οδηγούν σε καθεστωτική νοοτροπία και στάση.
Ποια είναι άραγε η αρχή της μυστηριακής ζωής;
• Με ποιο μυστήριο εισερχόμαστε στη χριστιανική ζωή;
• Με ποιο τρόπο εγγραφόμαστε μέλη στην Εκκλησία του
Χριστού;
• Με το Βάπτισμα!
• Το πρώτο από τα Μυστήριά μας.
• Είναι ουσιαστικά η δεύτερη γέννησή μας, αφού την πρώτη
ακολουθεί η φθορά της πτώσης των προπατόρων μας.
• Και τη φθορά αυτή, έρχεται να καταργήσει το Βάπτισμα, το
οποίο μας ελευθερώνει από το προπατορικό αμάρτημα και από τον αιώνιο θάνατο.
• Μάς καθιστά, μάλιστα, γνήσια τέκνα του Θεού και κληρονόμους της ζωής και της βασιλείας Του.
• Είναι, λοιπόν, το άγιο Βάπτισμα αρχή και δρόμος για την
εξοικείωσή μας με τον Θεό.
• Και γεννά την επουράνια βασιλεία μέσα μας, γιατί καθαρίζει κάθε αμαρτία με την επίκληση της Αγίας Τριάδας.
• Το άγιο Βάπτισμα είναι δώρο & χάρισμα, γιατί μας δίνεται
δωρεάν….
• Είναι φώτισμα, επειδή μας φωτίζει και μας λαμπρύνει…
• Είναι λουτρό, γιατί ξεπλένει τη λερωμένη ψυχή μας…
• Είναι θεία αναγέννηση, γιατί μας κάνει θετούς υιούς του Θεού, αδελφούς του Χριστού και συγκληρονόμους της ουράνιας βασιλείας Του…
• Είναι «ανεξίτηλο» και δεν επαναλαμβάνεται…
• Είναι το δικό μας σφράγισμα στους αιώνες των αιώνων...
Ένα υπέροχο τραγούδι για τον Don Giuseppe, τον Ιταλό ιερέα, που παραχώρησε τον αναπνευστήρα του για κάποιον νεότερο ασθενή.
Ανδρέας Ζένιος, Μαρία Κωστράκη, Σταύρος Σιόλας, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μανώλης Φάμελλος, Παιδική & Μεικτή Χορωδία «Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος» Θεσσαλονίκης | Don Giuseppe
Μουσική: Χρυσόστομος Σταμούλης
Στίχοι: Παναγιώτης Θωμά
Don Giuseppe
Il prete e morto
Το παπαδάκι αναφωνεί
Και τρέχει σ’ όλο το Κασνίγκο (Casnigo)
Με του παπά τη μηχανή
Ξεψύχησε ο καλός Giuseppe
Στην κλινική τη χαραυγή
Τον ξένο αφήνοντας να ζήσει
Να περπατήσει τη ζωή
Il prete e morto
Το παπαδάκι αναφωνεί
Όμως θολώνει η ψυχή του
Τα δάκρυα πνίγουν τη φωνή
Αχ, Don Giuseppe ήσουν φίλος
Ήσουν πατέρας, αδερφός
Αγέρι μυστικής σαγήνης
Ένας απόμερος Χριστός
Στο μηχανάκι σου επάνω
Αρμένιζες τον ουρανό
Και στο βασίλειο του Κυρίου
Μπαινόβγαινες από καιρό.