Ἐξομολόγηση

Α΄ Λυκείου, 24^η Διδακτική Ενότητα

Παπᾶ, μιὰ κόρη ἀγάπησα
καὶ μ᾿ ἀγαποῦσε σὰν τρελή·
μιὰ μέρα τὴν ἀγκάλιασα, 
πῆρα τὸ πρῶτο της φιλί.
Παπᾶ, τί συλλογᾶσαι;

-Ἂν τὴν ἀγάπησες πολύ, 
συχωρεμένος νἆσαι.

-Μιὰ μέρα ἐκείνη ἐρίχτηκε
στὴν ἀγκαλιά μου ντροπαλή, 
κι ἁμάρτησα κι ἁμάρτησε
ὄχι μονάχα μὲ φιλί.
Παπᾶ, τί συλλογᾶσαι;

-Ἂν τὴν ἀγάπησες πολύ, 
συχωρεμένος νἆσαι.

-Μιὰ μέρα τὴν παράτησα
τὴν ὄμορφην ἁμαρτωλὴ
καὶ δὲν τῆς ξαναζήτησα
μήτ᾿ ἀγκαλιὰ μήτε φιλί.
Παπᾶ, τί συλλογᾶσαι;

-Δὲν τὴν ἀγάπησες πολύ, 
καταραμένος νἆσαι.

Σχολιασμός:  Το παραπάνω  ποίημα  το  επέλεξα  διότι  μας παρουσιάζει το διάλογο ενός ιερέα με έναν λαϊκό  κατά τη διάρκεια του μυστηρίου της εξομολογήσεως.

 Ακόμα μας δείχνει πως όσο υπάρχει αγάπη είμαστε συχωρεμένοι ενώ όσο υπάρχει απάθεια είμαστε καταρα